Postanowienie SN SD z 13 października 2005, sygn. SNO 54/05
Data orzeczenia
13 października 2005
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna, Wydział VI
Przewodniczący
SSN Jadwiga Żywolewska-Ławniczak
Tagi
Podstawa prawna
SNO 54/05
Przewodniczący: sędzia SN Jadwiga Żywolewska-Ławniczak
(sprawozdawca).
Sędziowie SN: Iwona Koper, Zbigniew Kwaśniewski.
Sąd Najwyższy Sąd Dyscyplinarny na posiedzeniu w sprawie sędziego
Sądu Rejonowego po rozpoznaniu w dniu 13 października 2005 r. zażalenia
wniesionego przez Prokuratora Okręgowego na uchwałę Sądu Apelacyjnego –
Sądu Dyscyplinarnego z dnia 1 lipca 2005 r., sygn. akt (...) w przedmiocie
odmowy zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej, sędziego
Sądu Rejonowego
p o s t a n o w i ł :
zażalenie Prokuratora Okręgowego pozostawić bez rozpoznania;
kosztami postępowania odwoławczego obciążyć Skarb Państwa.
U z a s a d n i e n i e
Uchwałą z dnia 1 lipca 2005 r., Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny nie
uwzględnił wniosku Prokuratora Okręgowego i odmówił zezwolenia na
pociągnięcie do odpowiedzialności karnej dwóch sędziów Sądu Rejonowego X.
Y. i W. Z.
Prokurator Okręgowy wniósł zażalenie od tej uchwały, w części dotyczącej
sędziego X. Y., zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę
orzeczenia i mający wpływ na jego treść oraz obrazę prawa materialnego art.
231 § 1 k.k.
W oparciu o te zarzuty wniósł o uchylenie uchwały w zaskarżonej części i
przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu –
Sądowi Dyscyplinarnemu.
Zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2005 r., Prezes Sądu Apelacyjnego – Sądu
Dyscyplinarnego przyjął to zażalenie jako odpowiadające warunkom formalnym
i przesłał je wraz z aktami Sądowi Najwyższemu Sądowi Dyscyplinarnemu do
merytorycznego rozpoznania.
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje:
W sprawie niniejszej zaszła konieczność poprzedzenia merytorycznego
rozpoznania przedstawionego przez sąd pierwszej instancji środka
odwoławczego kontrolą trafności wymienionego wyżej zarządzenia
stwierdzającego spełnienie warunków formalnych.
2
Jednym z warunków skutecznego wniesienia zażalenia, zgodnie z art. 429
§ 1 k.p.k. w zw. z art.128 ustawy o ustroju sądów powszechnych, jest
zachowanie zawitego terminu.
Artykuł 80 § 3 powołanej wyżej ustawy przewiduje siedmiodniowy termin
do wniesienia zażalenia od uchwały odmawiającej zezwolenia na pociągnięcie
sędziego do odpowiedzialności karnej, którego bieg rozpoczyna się od
doręczenia tejże uchwały organowi lub osobie, które wniosły o zezwolenie.
W sprawie niniejszej odpis uchwały z dnia 1 lipca 2005 r. został doręczony
Prokuratorowi Okręgowemu w dniu 15 lipca 2005 r. (k. 96), zatem termin do
wniesienia zażalenia upływał w dniu 22 lipca 2005 r.
Tymczasem zażalenie Prokuratora Okręgowego nadane zostało w Urzędzie
Pocztowym K. 12 w dniu 26 lipca 2005 r., a więc po upływie terminu zawitego.
W tej sytuacji, środek odwoławczy przyjęty mimo nie zachowania terminu
zawitego, zgodnie z art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p., należało
pozostawić bez rozpoznania.
Rozważywszy powyższe Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny orzekł jak
na wstępie.