sygn. I CO 10/06 27 kwietnia 2006 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 27 kwietnia 2006, sygn. I CO 10/06

Data orzeczenia 27 kwietnia 2006
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący SSN Tadeusz Wiśniewski
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt I CO 10/06
POSTANOWIENIE
Dnia 27 kwietnia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Tadeusz Wiśniewski
w sprawie z powództwa Gminy T.
przeciwko Z. K. i R. K.
o oddanie przedmiotu dzierżawy,
oraz z powództwa wzajemnego Z. K. i R. K.
przeciwko Gminie T.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 kwietnia 2006 r.,
na skutek skargi pozwanych - powodów wzajemnych o wznowienie postępowania
w sprawie, zakończonego wyrokiem Sądu Najwyższego
z dnia 7 września 2000 r., sygn. akt I CKN 265/00,
uznać się niewłaściwym i sprawę przekazać według właściwości
Sądowi Apelacyjnemu w […].
2
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 września 2000 r. Sąd Najwyższy oddalił kasację
pozwanych – powodów wzajemnych Z. K. i R. K. od wyroku Sądu Apelacyjnego z
dnia 26 lutego 1998 r. oddalającego ich apelację od wyroku Sądu Wojewódzkiego z
R. z dnia 24 czerwca 1997 r. uwzględniającego powództwo.
Pozwani – powodowie wzajemni Z. K. i R. K. wnieśli o wznowienie
postępowania, powołując się na stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody R. z
dnia 10 lutego 1993 r. w sprawie przekazania powodowej Gminie spornej
nieruchomości.
Postanowieniem z dnia 22 lutego 2006 r. Sąd Rejonowy w R. stwierdził
swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w R. Sąd ten
natomiast postanowieniem z dnia 17 marca 2006 r. również uznał się niewłaściwym
i przekazał sprawę Sądowi Najwyższemu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W myśl art. 405 zd. drugie k.p.c., do wznowienia postępowania na podstawie
innej niż określona w art. 401 lub 4011
k.p.c. właściwy jest sąd, który ostatnio
orzekał co do istoty sprawy. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się
jednolicie, że wyrok Sądu Najwyższego oddalający kasację nie jest orzeczeniem co
do istoty sprawy w rozumieniu art. 405 k.p.c. (por. uzasadnienia uchwały z dnia
21 kwietnia 2004 r., III CZP 11/04, OSNC 2004, nr 12, poz. 206 i postanowienia
z dnia 13 stycznia 2005 r., III CZP 77/04, OSNC 2005, nr 12, poz. 200, oraz
niepublikowane postanowienia z dnia 18 maja 2000 r., III CO 2/00, z dnia
20 kwietnia 2000 r., III CO 3/00, z dnia 5 marca 2001 r., III CO 17/00 i z dnia
5 czerwca 2001 r., IV CO 17/01). W sposób jednoznaczny Sąd Najwyższy
przesądził również, że orzeczeniem co do istoty sprawy jest orzeczenie sądu
drugiej instancji oddalające apelację (zob. uchwałę z dnia 21 kwietnia 2004 r.,
III CZP 11/04, OSNC 2004, nr 12, poz. 206 i postanowienie z dnia 13 stycznia
2005 r., III CZP 77/04, OSNC 2005, nr 12, poz. 200). Przytoczone stanowiska
prezentowane są w powszechnie dostępnych komentarzach do kodeksu
postępowania cywilnego.
3
Z tych względów, biorąc pod uwagę, że skarga o wznowienie postępowania
nie została oparta na podstawie określonej w art. 401 lub 4011
k.p.c., sprawę
należało przekazać Sądowi Apelacyjnemu jako właściwemu do jej rozpoznania (art.
405 i 200 § 1 w zw. z art. 406 k.p.c.).
db