sygn. V CZ 22/06 28 kwietnia 2006 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 28 kwietnia 2006, sygn. V CZ 22/06

Data orzeczenia 28 kwietnia 2006
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział V
Przewodniczący SSN Marian Kocon
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt V CZ 22/06
POSTANOWIENIE
Dnia 28 kwietnia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Marian Kocon (przewodniczący)
SSN Marek Sychowicz (sprawozdawca)
SSA Krzysztof Strzelczyk
w sprawie z powództwa Z. K.
przeciwko S. D.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 28 kwietnia 2006 r.,
zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w B.
z dnia 23 stycznia 2006 r.,
odrzuca zażalenie.
Uzasadnienie
2
Z. K. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem zarządzenia
Przewodniczącego w Sądzie Rejonowym w B. z dnia 23 grudnia 2003 r. o zwrocie
pozwu. Po wezwaniu go do uiszczenia wpisu od skargi skarżący wniósł o
zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie dla niego adwokata.
Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2006 r. Sąd Rejonowy w B. wniosek oddalił. Na
postanowienie to skarżący wniósł zażalenie, które przedstawione zostało Sądowi
Najwyższemu do rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
jest środkiem prawnym, którego rozpoznanie należy do Sądu Najwyższego. Sąd,
który wydał zaskarżone orzeczenie jest sądem, do którego wnosi się skargę i sąd
ten bada zachowanie warunków formalnych skargi określonych w art. 4245
§ 2
k.p.c. oraz odrzuca ją w razie nieuzupełnienia tych braków w terminie (art. 4246
§ 2
i 3 k.p.c.). Na postanowienia tego sądu wydane w związku z wniesieniem skargi,
obojętne czy skargą zaskarżone zostało orzeczenie sądu pierwszej czy drugiej
instancji, zażalenie – jeżeli przysługuje – może być wniesione do Sądu
Najwyższego. Na postanowienie odmawiające zwolnienia od kosztów sądowych
i ustanowienia adwokata wydane w toku postępowania o stwierdzenie niezgodności
z prawem prawomocnego orzeczenia zażalenie jednakże nie przysługuje.
W postępowaniu o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje bowiem jedynie na postanowienie
odrzucające skargę (art. 3941
§ 1 k.p.c.).
Niezależnie od tego co powiedziano wyżej, zażalenie wniesione
przez skarżącego jest niedopuszczalne także z innego powodu. Stosownie
do art. 871
§ 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje
przymus adwokacko-radcowski, tymczasem zażalenie wniesione przez skarżącego
sporządzone zostało osobiście przez niego, a nie przez adwokata lub radcę
prawnego.
3
Wobec powyższego, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941
§ 3 w związku
z art. 39821
i art. 373 k.p.c., postanowił jak w sentencji.
jc