Postanowienie SN z 17 stycznia 2007, sygn. IV CNP 127/06
Data orzeczenia
17 stycznia 2007
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Marek Sychowicz
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 17 stycznia 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Marek Sychowicz
w sprawie ze skargi uczestniczki postępowania
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Okręgowego w O.
z dnia 8 września 2006 r.,
w sprawie z wniosku J. M. P.
przy uczestnictwie M.P.
o podział majątku wspólnego,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 17 stycznia 2007 r.,
odrzuca skargę.
2
Uzasadnienie
Uczestniczka postępowania M. P. w sprawie toczącej się z wniosku J. M. P.
o podział majątku wspólnego, wniosła o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 8 września 2006 r.,
którym odrzucona została jej apelacja od orzeczenia co do istoty sprawy wydanego
przez sąd pierwszej instancji.
Skarga nie spełnia wszystkich wymagań, które przewiduje art. 4245
§ 1
k.p.c., a zatem na podstawie art. 4248
§ 1 k.p.c. podlega odrzuceniu.
W skardze brak jest wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone
orzeczenie jest niezgodne (art. 4245
§ 1 pkt 3 k.p.c.). Skarga w ramach
przytoczenia jej podstaw wymienia przepisy prawa, które zdaniem skarżącej zostały
naruszone. Przytoczenie podstawy skargi jest jednakże samodzielnym jej
elementem (art. 4245
§ 1 pkt 2 k.p.c.), innym niż wskazanie przepisu prawa,
z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (art. 4245
§ 1 pkt 3 k.p.c.). Przepis
ten może być przepisem, który stanowi podstawę skargi, ale tak być nie musi.
Poza tym skarga nie zawiera uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody,
spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245
§ 1
pkt 4 k.p.c.). W skardze trzykrotnie wspomina się, że wydanie zaskarżonego
orzeczenia spowodowało wyrządzenie szkody w majątku uczestniczki
postępowania i dwukrotnie wymienia się wysokość tej szkody (18 843,50 zł).
Nie przytoczono jednakże żadnych okoliczności na uprawdopodobnienie
wyrządzenia szkody. Należy zauważyć, że postanowienie o odrzuceniu apelacji
samo przez się nie mogło spowodować żadnej szkody. Konsekwencją tego
postanowienia stało się uprawomocnienie się orzeczenia sądu pierwszej instancji
wydanego co do istoty sprawy. Wydanie więc tego orzeczenia – jeżeli było ono
niezgodne z prawem – mogło spowodować szkodę określoną na kwotę 18 843,50
zł, równą wartości przedmiotu zaskarżenia apelacją wniesioną przez uczestniczkę
postępowania. Uprawdopodobnienie poniesienia przez uczestniczkę postępowania
tej szkody wymagałoby uprawdopodobnienia, że zarzuty apelacji były zasadne
i gdyby apelacja nie została z naruszeniem prawa odrzucona, lecz została
3
rozpoznana, jej wynikiem byłoby wydanie orzeczenia co do istoty sprawy
„korzystniejszego” dla uczestniczki postępowania o kwotę 18 843,50 zł.
Uprawdopodobnienie poniesienia takiej szkody byłoby właściwe w skardze
o stwierdzenie niezgodności z prawem wydanego przez sąd pierwszej instancji
prawomocnego orzeczenia co do istoty sprawy.
Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji.
jc