sygn. V CZ 6/07 28 lutego 2007 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 28 lutego 2007, sygn. V CZ 6/07

Data orzeczenia 28 lutego 2007
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział V
Przewodniczący SSN Irena Gromska-Szuster
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt V CZ 6/07
POSTANOWIENIE
Dnia 28 lutego 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)
SSN Jan Górowski
SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa B. I. i J. M.
przeciwko A. Z.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 28 lutego 2007 r.,
zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 14 września 2006 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie.
2
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w B. postanowieniem z dnia 3 stycznia 2006 r. odrzucił
apelację pozwanego A. Z. od wyroku tego Sądu z dnia 4 października 2005 r. z
powodu jej nieopłacenia, a następnie postanowieniem z dnia 20 lutego 2006 r.
przywrócił skarżącemu termin do złożenia wniosku o zwolnienie od opłaty
apelacyjnej i wniosek ten uwzględnił.
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 14 września 2006 r. umorzył
postępowanie apelacyjne wywołane apelacją wniesioną przez pozwanego A. Z.
Uznał przy tym, że w sytuacji, gdy apelacja została prawomocnie odrzucona,
postępowanie apelacyjne stało się bezprzedmiotowe.
W zażaleniu na to postanowienie pozwany A. Z. zarzucił naruszenie art. 355 §
1 k.p.c. w zw. z art.169 § 1 k.p.c. przez dowolne uznanie, że w następstwie
odrzucenia apelacji przez Sąd pierwszej instancji postanowieniem z dnia 3 stycznia
2006 r. powstała taka sytuacja, jak gdyby ten środek odwoławczy nie został w ogóle
wniesiony, a w konsekwencji wadliwe przyjęcie, że w takim przypadku nie jest
możliwe wydanie wyroku przez Sąd drugiej instancji.
W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy
Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażaleniu nie można odmówić słuszności.
Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na wadliwość stwierdzenia Sądu
Apelacyjnego, że w rozpoznawanej zachodzi sytuacja równoznaczna z taką, w której
środek odwoławczy nie został w ogóle wniesiony. Z akt sprawy wynika bowiem, że
do wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwolnienie od opłaty
apelacyjnej (k. 515) pozwany dołączył apelację (k. 521). Bezzasadne jest więc
stanowisko Sądu Apelacyjnego, że Sąd Okręgowy rozpoznał wniosek
o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwolnienie od opłaty sądowej od
nieistniejącej apelacji. Kwestia czy skarżący składając ponownie apelację uchybił
terminowi do wniesienia tego środka odwoławczego nie zmienia faktu, że środek ten
został wniesiony. Nie można zatem uznać – jak uczynił to Sąd drugiej instancji – że
3
w zaistniałej sytuacji, kiedy nie podjęto żadnej decyzji co do ponownie wniesionej
apelacji, postępowanie apelacyjne stało się bezprzedmiotowe.
Z powyższych względów, uznając zażalenie za usprawiedliwione, Sąd
Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 39815
§ 1 w zw. z art.
3941
§ 3 k.p.c.
db