Postanowienie SN z 7 marca 2007, sygn. IV CNP 25/07
Data orzeczenia
7 marca 2007
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Mirosława Wysocka
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 7 marca 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosława Wysocka
ze skargi powoda
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w S.
z dnia 16 września 2005 r., sygn. akt [...],
w sprawie z powództwa W. K.
przeciwko R.I. i Stowarzyszeniu S.
o ochronę naruszonego posiadania,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 7 marca 2007 r.,
odrzuca skargę
2
Uzasadnienie
Powód W.K. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S., wydanego w dniu 16 września
2005 r., którym oddalona została jego apelacja od wyroku Sądu Rejonowego w S. z
dnia 4 lutego 2005 r. oddalającego wytoczone przez niego powództwo o
ochronę naruszonego posiadania.
Skarga niniejsza jest niedopuszczalna ze względu na występujące w niej
istotne, nieusuwalne braki konstrukcyjne.
Po pierwsze, powód nie uprawdopodobnił, że na skutek wydania
zaskarżonego skargą wyroku została mu wyrządzona szkoda (art. 4245
§ 1
pkt 4 k.p.c.). Spełnienie tego wymagania polega m.in. na przedstawieniu
dowodów lub innych środków, które uwiarygodniałyby twierdzenia strony
o wystąpieniu tej szkody oraz o jej rozmiarach (por. postanowienie SN z dnia
23 marca 2006 r., IV CNP 23/06, Biul. SN 2006, nr 6, poz. 8 oraz postanowienie
SN z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, 7-8, poz. 141).
Skarga w sprawie niniejszej tak określonego wymagania nie spełnia. Powód
nie wyjaśnił bowiem, na jakiej podstawie przyjmuje, że na skutek wydania
zaskarżonego przez niego wyroku poniósł szkodę i to we wskazanej przez siebie
wysokości. Nie starał się uprawdopodobnić, że planowane przez niego na spornej
nieruchomości przedsięwzięcia gospodarcze zostałyby podjęte i przyniosłyby
określony zysk, którego nie mógłby osiągnąć w inny sposób. Powód nie
przedstawił żadnych konkretnych i wiarygodnych wyliczeń, dokumentów bądź
innych źródeł, które mogłyby wskazywać, że rzeczywiście doznał określonej
przez siebie szkody. W tym kontekście za oczywiście niewystarczające dla
uprawdopodobnienie szkody we wskazanym wyżej zakresie należy uznać
odwołanie się przez skarżącego do załączonych w aktach zdjęć, które
miałyby świadczyć o jego przedsiębiorczości oraz powołanie się przez niego
na fakt posiadania maszyn rolniczych, które znajdują się na spornym terenie.
Po drugie, powód w skardze nie wykazał, że zmiana lub uchylenie
zaskarżonego niniejsza skargą wyroku w drodze innych środków prawnych nie
3
było i nie jest możliwe (art. 4245
§ 1 pkt 5 k.p.c.). Ograniczenie się w tym
względzie do stwierdzenia, że „zaskarżone orzeczenie nie może być w świetle
obowiązującego ustawodawstwa wzruszone kasacją” nie stanowi zadośćuczynienia
wymaganiu określonemu w art. 4245
§ 1 pkt 5 k.p.c. W celu jego należytego
spełnienia skarżący powinien w skardze dokładnie i w sposób szczegółowy
wyjaśnić dlaczego wzruszenie wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia
16 września 2005 r. nie było i nie jest nadal możliwe, odnosząc się w tym
zakresie do poszczególnych środków prawnych, które według kodeksu
postępowania cywilnego mogą służyć stronom dla osiągnięcia takiego skutku
(por. postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006,
nr 7-8, poz. 140 oraz postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05,
OSNC 2006, nr 1, poz. 17).
Mając powyższe na względzie, należało orzec, jak w sentencji,
na podstawie art. 4248
§ 1 k.p.c.