sygn. III CNP 28/07 25 maja 2007 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 25 maja 2007, sygn. III CNP 28/07

Data orzeczenia 25 maja 2007
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący SSN Mirosław Bączyk
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Podstawa prawna
Sygn. akt III CNP 28/07
POSTANOWIENIE
Dnia 25 maja 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosław Bączyk
w sprawie z powództwa Prokuratora Rejonowego w W. działającego na rzecz B. P.
przeciwko Z. O.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 maja 2007 r.,
na skutek skargi pozwanej
o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K.
z dnia 29 grudnia 2006 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
2
Skarżąca Z. O. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 29 grudnia 2006 r., sygn. akt
II Ca …/06, wydanego w wyniku nieuzgodnienia apelacji strony pozwanej (Z. O.) od
wyroku Sądu Rejonowego w W., sygn. akt I C …/06.
Wniesiona skarga musi zawierać wszystkie konstrukcyjne jej elementy
przewidziane w art. 4245
§ 1 k.p.c., a zwłaszcza – uprawdopodobnienie
wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga
dotyczy (art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c.). Wymóg ten byłby wówczas spełniony, gdyby
skarżący złożył oświadczenie, że szkoda już wystąpiła w czasie wniesienia skargi,
wskazał jej rodzaj i rozmiar, oraz powołał się lub przedstawił dowody lub inne środki
uwiarygadniające to oświadczenie (por. up. postanowienie Sądu Najwyższego
z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05 nieopubl.). Tymczasem w skardze
skarżącej stwierdzono tylko ogólnie bez szczegółowego wywodu to, że „została jej
wyrządzona poważna szkoda” i na podstawie zakwestionowanego orzeczenia
„można wszcząć przeciwko pozwanej postępowanie egzekucyjne” (s. 2 skargi).
Jednocześnie skarżąca nawiązuje do „całej serii identycznych spraw wniesionych
przez Prokuratora Rejonowego, działającego w imieniu i na rzecz poszczególnych
osób fizycznych”. Szkoda jako zasadniczy element skargi musi być, oczywiście,
spowodowana wydaniem orzeczenia, którego skarga dotyczy. Bez znaczenia w tym
zakresie pozostaje stan rzeczy wywołany przez inne rozstrzygnięcia sądowe
zapadłe przeciwko skarżącej w podobnych sprawach (por. też np. postanowienie
Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2006 r., V CNP 64/06 i V CNP 67/06).
Należało zatem uznać, że w skardze nie spełniono jednak jej wymagania
przewidzianego w art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c. i dlatego istniały uzasadnione podstawy
do jej odrzucenia (art. 4248
§ 1 k.p.c.).
jc