Postanowienie SN z 31 maja 2007, sygn. V CNP 56/07
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
odrzucono środek zaskarżenia
Przedmiot
o zapłatę
Typ sprawy
sprawa cywilna
Tryb
posiedzenie niejawne
Tematy
budownictwo mieszkaniowe
Role w sprawie
pozwany
Data orzeczenia
31 maja 2007
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział V
Przewodniczący
SSN Henryk Pietrzkowski
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 31 maja 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Henryk Pietrzkowski
w sprawie z powództwa G. Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego przeciwko I.
P. i Z. P.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 31 maja 2007 r.,
skargi pozwanych o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
wyroku Sądu Rejonowego w R.
z dnia 16 sierpnia 2004 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
2
Wniesiona przez pozwanych skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w R. z dnia 16 sierpnia 2004 r.
podlegała odrzuceniu z następujących przyczyn:
Przepis art. 871
§ 1 k.p.c. przewiduje obligatoryjne zastępstwo stron przez
adwokatów lub radców prawnych w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.
Wymóg ten obowiązuje w każdym postępowaniu przed tym Sądem, w tym również
w postępowaniu ze skargi o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia
z prawem. Wobec tego, że przedmiotowa skarga zastała sporządzona bez
zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego, to już z tych względów –
niezależnie od tego, że nie spełnia także innych wymagań określonych w art. 4245
§ 1 k.p.c. - należało orzec, jak w sentencji (art. 4248
§ 1 k.p.c.).
jc. przewiduje obligatoryjne zastępstwo stron przez
adwokatów lub radców prawnych w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.
Wymóg ten obowiązuje w każdym postępowaniu przed tym Sądem, w tym również
w postępowaniu ze skargi o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia
z prawem. Wobec tego, że przedmiotowa skarga zastała sporządzona bez
zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego, to już z tych względów –
niezależnie od tego, że nie spełnia także innych wymagań określonych w art. 4245
§ 1 k.p.c. - należało orzec, jak w sentencji (art. 4248
§ 1 k.p.c.).
jc