sygn. III CNP 40/07 12 lipca 2007 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 12 lipca 2007, sygn. III CNP 40/07

Data orzeczenia 12 lipca 2007
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący SSN Iwona Koper
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt III CNP 40/07
POSTANOWIENIE
Dnia 12 lipca 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Iwona Koper
w sprawie z powództwa JP
przeciwko LG i EG
o wydanie nieruchomości,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lipca 2007 r.,
na skutek skargi powoda
o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w J.
z dnia 26 września 1996 r., sygn. akt [...]
oraz wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 19 maja 1997 r.,
sygn. akt [...]
odrzuca skargę.
2
Uzasadnienie
Powód JP wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w J. z dnia 26 września 1996 r. oraz
wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 19 maja 1997 r. w sprawie o wydanie
nieruchomości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 871
§ 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym
obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.
Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona
osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem
lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą
Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871
§ 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw.
brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków
formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine. Wniesiona skarga
sporządzona i wniesiona została osobiście przez powoda JP, a zatem bez
zachowania przymusu adwokacko - radcowskiego.
Wniesiona skarga podlega odrzuceniu także z tej przyczyny, że dotyczy
orzeczenia, które uprawomocniło się przed 1 września 2004 r.
W uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 26 października 2005 r., III BZP
1/05 (OSNC 2006, nr 5, poz. 78), mającej moc zasady prawnej, oraz
w postanowieniu z dnia 12 lipca 2005 r., l CNP 1/05 (OSNC 2006, nr 1, poz. 15)
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia przysługuje od orzeczeń, które stały się prawomocne
z dniem 1 września 2004 r. i później. W tej sytuacji skarga wniesiona od
orzeczenia, które zostało wydane w dniu 26 września 1996 r. jest niedopuszczalna.
W tym stanie rzeczy skarga jest niedopuszczalna, co prowadzi do jej
odrzucenia (art. 4248
§ 1 k.p.c.).