Postanowienie SN z 24 lipca 2007, sygn. IV CZ 45/07
Data orzeczenia
24 lipca 2007
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Mirosława Wysocka
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 24 lipca 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosława Wysocka
w sprawie ze skargi powoda
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w B.
z dnia 30 grudnia 2004 r., sygn. akt [...],
w sprawie z powództwa DW
przeciwko P. SA
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 24 lipca 2007 r.,
na skutek zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Okręgowego w B.
z dnia 12 stycznia 2007 r., sygn. akt [...],
odrzuca zażalenie
2
Uzasadnienie
DW wniósł osobiście zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z
dnia 12 stycznia 2007 r., którym zwrócono jego skargę o stwierdzenie niezgodności
z prawem prawomocnego orzeczenia tego Sądu z dnia 30 grudnia 2004 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest niedopuszczalne.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
przysługuje do Sądu Najwyższego, który jest także Sądem rozpoznającym
zażalenia na postanowienia w przedmiocie odrzucenia takiej skargi, niezależnie od
tego, czy nastąpiło to w sądzie pierwszej czy drugiej instancji (por. postanowienie
Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2005 r., III CZ 49/05, OSNC 2005/10/180).
Zgodnie z art. 871
§ 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym
obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Także więc
w postępowaniu zażaleniowym przed tym Sądem należy się wykazać zdolnością
postulacyjną. Wniesienie zażalenia przez stronę, niemającą takiej zdolności,
powoduje jego odrzucenie, jako „niedopuszczalnego z innych przyczyn” (art. 42412
w zw. z art. 39821
i art. 370 k.p.c.). Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił
wymienione na wstępie zażalenie.
W tym stanie rzeczy bezprzedmiotowe jest rozważanie dalszych jeszcze
przesłanek niedopuszczalności zażalenia, w tym wniesienia go do niewłaściwego
sądu.