Postanowienie SN z 10 sierpnia 2007, sygn. IV CNP 95/07
Data orzeczenia
10 sierpnia 2007
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Jan Górowski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 10 sierpnia 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jan Górowski
w sprawie ze skargi pozwanego
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w E.
z dnia 14 czerwca 2006 r., sygn. akt [...],
w sprawie z powództwa J.Z., P.Z., B.Z., M.Z. i W.Z.
przeciwko P.K.
o wydanie nieruchomości,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 10 sierpnia 2007 r.,
skargę odrzuca.
2
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2006 r. Sąd Okręgowy w E. tylko nieznacznie
zmienił uwzględniający powództwo o wydanie gospodarstwa rolnego, wyrok Sądu
Rejonowego w I. i oddalił apelację pozwanego w pozostałym zakresie.
W skardze sporządzonej osobiście pozwany wniósł o stwierdzenie niezgodności
z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie
w sprawie wydanego począwszy od dnia 1 września 2004 r. (por. np.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2005 r., l CNP 1/05
niepublikowane). Oznacza to możliwość wniesienia skargi od prawomocnych
wyroków, nakazów zapłaty, postanowień co do istoty sprawy wydanych
w postępowaniu nieprocesowym oraz od postanowień tzw. formalnych kończących
postępowanie w sprawie.
Sporządzenie skargi objęte zostało przymusem adwokacko - radcowskim.
W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez
fachowego pełnomocnika i dotyczy to także w zasadzie w czynności procesowych
związanych z tym postępowaniem, podejmowanych przed sądem niższej instancji,
co wynika wprost z treści art. 871
§ 1 k.p.c.
Skoro więc skargę wniósł pozwany osobiście, to podlegała odrzuceniu
(art. 4248
§ 1 k.p.c.). Mając na uwadze charakter i skutki tego orzeczenia, oraz datę
uprawomocnienia się zaskarżonego orzeczenia brak było celowości wstrzymywania
postępowania celem rozstrzygnięcia wniosku skarżącego o ustanowienie adwokata
z urzędu (art. 124 k.p.c.). Postanowienie o odrzuceniu skargi nie stoi bowiem na
przeszkodzie ponownemu jej wniesieniu od tego samego orzeczenia, przez
tę samą stronę w terminie określonym w art. 4246
§ 1 k.p.c. (por. postanowienie
Sadu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2006 r., III CNP 22/05, OSNC 2006, nr 6,
poz. 111). W tym celu skarżący musiałby uzyskać zwolnienie od kosztów
3
i ustanowienie pełnomocnika z urzędu, gdyby rzeczywiście nie posiadał środków
na pokrycie kosztów związanych z tymi czynnościami.