Postanowienie SN z 18 grudnia 2007, sygn. I CNP 105/07
Data orzeczenia
18 grudnia 2007
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący
SSN Henryk Pietrzkowski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 18 grudnia 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Henryk Pietrzkowski
w sprawie ze skargi A. B. i W. B.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu
Okręgowego w O. z dnia 12 września 2006r. wydanego w sprawie
z powództwa A. B. i W. B.
przeciwko Z. K., L. K., R. K.
o wydanie nieruchomości,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 grudnia 2007 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
2
Postanowieniem z dnia 12 września 2007 r. Sąd Okręgowy w O. odrzucił
apelację powodów – A. B. i W. B. od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 13
kwietnia 2006 r. W uzasadnieniu Sąd II instancji wskazał, że zarządzeniem
przewodniczącego doręczonym pełnomocnikowi w dniu 28 czerwca 2006 r.
powodowie zostali zobowiązani do uzupełnienia braków formalnych apelacji przez
m.in. uiszczenie opłaty stosunkowej w kwocie 1000 zł w terminie 7 dni pod rygorem
odrzucenia apelacji. W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 5 lipca 2006 r.
została uiszczona opłata w kwocie 100 zł, a zatem apelacja jako nienależycie
opłacona powinna zostać odrzucona przez Sąd I instancji. Mając powyższe na
uwadze na podstawie art. 373 k.p.c. Sąd II instancji apelację tą odrzucił.
Na to postanowienie pełnomocnik powodów wniósł skargę o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Uprawdopodobniając
wyrządzenie szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga
dotyczy, pełnomocnik wskazał, że prawomocnym postanowieniem z dnia
12 września 2006 r., pozostającym w sprzeczności z art. 373 k.p.c. powodom
wyrządzono szkodę, gdyż na skutek pozbawienia ich prawa wniesienia apelacji od
wyroku Sądu I instancji, oddalającego wniesione przez nich powództwo o wydanie
nieruchomości o wartości 20000 zł, strona utraciła możność pobierania pożytków
z nieruchomości, sprzedaży tejże nieruchomości, etc.
Sąd Najwyższy zaważył, co następuje:
Postanowienie o odrzuceniu apelacji jest niewątpliwie postanowieniem
kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 4241
k.p.c. Jednakże rzecz
w tym, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia przysługuje tylko wtedy, gdy „przez wydanie” (verba legis)
zaskarżonego orzeczenia została stronie wyrządzona szkoda. Właśnie z tego
powodu wśród tzw. konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek
uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c.).
Niedopełnienie tego obowiązku lub niewystąpienie szkody prowadzi do odrzucenia
3
skargi a limine – w pierwszym wypadku z powodu braku istotnego skargi, w drugim
zaś z powodu jej niedopuszczalności (art. 4248
§ 1 k.p.c.).
Użyte w art. 4241
§ 1 sformułowanie „przez wydanie” oznacza, że między
wydaniem zaskarżonego orzeczenia a szkodą musi zachodzić związek
przyczynowy, przy czym chodzi tu o normalny, adekwatny związek przyczynowy
unormowany w art. 361 § 1 k.c. Brak takiego związku przyczynowego wyklucza
stwierdzenie, że szkoda została stronie wyrządzona przez wydanie orzeczenia, a to
czyni skargę niedopuszczalną. Należy wobec tego przyjąć, że skarga
o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia sądu drugiej instancji
odrzucającego apelację jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy szkoda została
wywołana przez wydanie tego postanowienia, a nie przez wydanie orzeczenia co
do istoty sprawy, podważanego odrzuconą apelacją. Ewentualna szkoda
wyrządzona wydaniem orzeczenia co do istoty sprawy leży poza normalnym
związkiem przyczynowym z postanowieniem o odrzuceniu apelacji, nawet gdyby
i ono było niezgodne z prawem (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia
27 kwietnia 2007 r., I CNP 20/07, niepubl.).
Mając na względzie powyższe, skargę powodów należało uznać
za niedopuszczalną z powodu niewystąpienia szkody w rozumieniu art. 4241
§ 1
k.p.c. Nie stanowi jej bowiem oddalenie powództwa wyrokiem Sądu pierwszej
instancji.
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji
postanowienia.
/tp/
kg