Wyrok z 6 sierpnia 2020, sygn. VII P 1636/15

Skuteczność wypowiedzenia zależy bowiem nie tylko od spełnienia formalnego wymagania wskazania przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie, lecz również od tego, czy wskazana przez pracodawcę przyczyna jest prawdziwa, rzeczywista i uzasadniona w rozumieniu art. 45 § 1 k.p. Naruszeniem art. 30 § 4 k.p. jest brak wskazania przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę, ujęcie jej w sposób zbyt ogólnikowy, a także podanie innej przyczyny niż uzasadniająca rozwiązanie umowy o pracę, a więc wskazanie przyczyny "nierzeczywistej" (zob. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia1999 roku, sygn. akt I PKN 645/98, OSNAPiUS 2000/11/420; Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 kwietnia 1999 roku, sygn. akt I PKN 4/99, OSNAPiUS 2000/12/461).. jest brak wskazania przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę, ujęcie jej w sposób zbyt ogólnikowy, a także podanie innej przyczyny niż uzasadniająca rozwiązanie umowy o pracę, a więc wskazanie przyczyny "nierzeczywistej" (zob. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia1999 roku, sygn. akt I PKN 645/98, OSNAPiUS 2000/11/420; Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 kwietnia 1999 roku, sygn. akt I PKN 4/99, OSNAPiUS 2000/12/461).