Postanowienie z 30 marca 2016, sygn. III RC 571/15
Sygn. akt III RC 571/15
POSTANOWIENIE
Dnia 30 marca 2016 r.
Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział III Rodzinny i Nieletnich
w składzie :
Przewodniczący: SSR Joanna Wojtoszek
Protokolant: Anna Kołodziej
po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2016 r.
na rozprawie
z powództwa małoletniego J. K. reprezentowanego przez przedstawicielkę ustawową E. K.
przeciwko M. K.
o podwyższenie alimentów
p o s t a n a w i a :
I. umorzyć postępowanie w sprawie ,
II. nakazać pozwanemu M. K. uiścić na rzecz Skarbu Państwa kasa Sądu Rejonowego w Kłodzku tytułem 1/2 opłaty kwotę 45 zł oraz kwotę 6 zł tytułem opłaty kancelaryjnej.
Sygn. akt III RC 571/15
UZASADNIENIE
Przedstawicielka ustawowa małoletniego powoda E. K. , pozwem z dnia 19 października 2015 r. wniosła o podwyższenie alimentów z kwoty 500 zł do kwoty 1000 zł miesięcznie na rzecz małoletniego powoda J. K. .
W uzasadnieniu pozwu podała, że bardzo wzrosły koszty utrzymania małoletniego powoda od ostatniej sprawy alimentacyjnej. Obecnie J. K. jest uczniem I klasy gimnazjum i miesięczny koszt związany z jego usprawiedliwionymi potrzebami uzasadnia podwyższenie alimentów od pozwanego do kwoty 1000 złotych.
Dodatkowo na rozprawie w dniu 29 lutego 2016 roku E. K. oświadczyła, że razem z małoletnim synem J. K. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Obecnie E. K. pracuje jako terapeuta za wynagrodzeniem 1590 złotych netto miesięcznie. Do grudnia 2015 r. pracowała dodatkowo za wynagrodzeniem w wysokości 1800 zł netto miesięcznie. Średni koszt usprawiedliwionych miesięcznych potrzeb małoletniego powoda wynosi obecnie około 750 złotych miesięcznie.
Pozwany M. K. w odpowiedzi na pozew oraz na rozprawie w dniu 29 lutego 2016 r. wniósł o oddalenie powództwa w całości . Pozwany oświadczył, że jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Z zawodu jest technikiem budownictwa , z pasji informatykiem. M. K. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną A. K. , które prowadzi działalność gospodarczą z miesięcznym dochodem 2500-3000 złotych oraz synem żony D. D. l. 17, który ma zasądzone alimenty .
Na rozprawie w dniu 30 marca 2016 r. przedstawicielka ustawowa małoletniego powoda E. K. oraz pozwany M. K. zawarli ugodę mocą , której pozwany zobowiązał się łożyć podwyższone raty alimentacyjne na rzecz małoletniego powoda J. K. w kwocie po 650 złotych miesięcznie, płatne najpóźniej do dnia 15 każdego miesiąca, z ustawowymi odsetkami w przypadku zwłoki, do rąk matki małoletniego powoda E. K. poczynając od dnia 30 marca 2016 r.
Strony oświadczyły, że treść zawartej ugody zrozumiały , nie wniosły do niej żadnych zastrzeżeń i po odczytaniu treści tej ugody dobrowolnie ją podpisały.
Sąd zważył co następuje:
Treść art. 917 kc stanowi, że przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać.
Istota zawartej przez pozwanego M. K. i przedstawicielkę ustawową małoletniego powoda E. K. w dniu 30 marca 2016 r. ugody polega na tym , że ugoda jest umową, która umożliwia likwidowanie konfliktów na drodze kompromisu, bez konieczności odwoływania się i angażowania osób trzecich oraz sądu, bez konieczności prowadzenia, zwykle żmudnego, kosztownego oraz sformalizowanego postępowania, również dowodowego. Taki sposób rozwiązywania sporów należy uznać ze wszech miar za pożądany i przynoszący stronom wymierne korzyści. Przywraca on ponadto zaufanie między stronami i odbudowuje wiarę w możliwość umownego układania wzajemnych między nimi relacji. Ponadto ugoda zawarta zostaje z poszanowaniem interesu obu stron i to strony w wyniku zawartego kompromisu konstruują treść ugody.
Zważyć nadto należy, że na rozprawie w dniu 30 marca 2016 r. E. K. i pozwany M. K. zgodnie oświadczyli, że treść zawartej ugody zrozumieli , nie wnosili do zawartej ugody żadnych zastrzeżeń i po odczytaniu treści tej ugody dobrowolnie ją podpisali.
Natomiast , zgodnie z art. 355 § 1 kpc Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne.
W doktrynie i utrwalonym orzecznictwie sądowym umorzenie postępowania,na podstawie art. 355 §1 kpc następuje jeżeli wydanie wyroku "stało się zbędne lub niedopuszczalne". Przytoczone sformułowanie nie jest jednoznacznie interpretowane. Nie budzi wątpliwości, że chodzi o przypadki, w których przyczyna umorzenia zawarta w art. 355 § 1 kpc nie istniała w dacie wytoczenia powództwa, lecz zaistniała dopiero po tej chwili, czyli jest następcza (zwrot "stało się") i wniknęła w toku sprawy sadowej . Na tle sformułowania z art. 355 § 1 kpc przyjąć należy, że wydanie wyroku staje się "zbędne", jeżeli zgłoszone przez powoda roszczenie uzyskało już ochronę prawną, o której udzielenie wnosił powód, a więc jeżeli został już zrealizowany cel, dla którego wytoczono powództwo. Zbędne jest zatem wydanie wyroku, jeżeli powód na innej drodze uzyskał tytuł egzekucyjny np. w wyniku zawarcia ugody.
W przedmiotowej sprawie przedstawicielka ustawowa małoletniego powoda E. K. z pozwanym M. K. na rozprawie w dniu 30 marca 2016 r. zawarli ugodę, która Sąd uznał za zgodną z prawem, i zasadami współżycia społecznego i dlatego Sąd , uwzględniając przesłanki prawne z art. 223 kpc , na podstawie art. 355 § 1 kpc umorzył postępowanie.
Orzeczenie o kosztach ( pkt II postanowienia ) oparto na art. 104 k.p.c. oraz art. 79 ust.1 pkt 3c i 77 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych ( DZ. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm. )