Postanowienie SN z 14 marca 2008, sygn. I CNP 14/08
Data orzeczenia
14 marca 2008
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący
SSN Mirosław Bączyk
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 14 marca 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosław Bączyk
w sprawie ze skargi J. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 30 kwietnia 2007 r., sygn. akt
XXIII Ga (…), wydanego w sprawie z powództwa J. M.
przeciwko „R.(...)” Spółce z o.o. w W., Polskiemu Koncernowi Naftowemu „O.(...)” S.A. w
P. i Przedsiębiorstwu Produkcyjno-Handlowo-Usługowemu „D.(...)” Spółce z o.o. w D.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 marca 2008 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Powód złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 30 kwietnia 2007 r. Zarzucił temu wyrokowi
naruszenie podstawowych zasad porządku prawnego, naruszenie praw człowieka i
obywatela (art. 4241
§ 2 k.p.c.) oraz starał się skonkretyzować ten zarzut w pięciu
punktach. Stwierdzały, że wystąpił wyjątkowy wypadek wniesienia skargi, ponieważ
zaskarżone orzeczenie narusza podstawowe zasady porządku prawnego, a sąd drugiej
instancji usankcjonował takie wadliwe orzeczenie Sądu Rejonowego. Skarżący podnosił,
że wyrok Sądu Okręgowego, objęty skargą, spowodował nie tylko konieczność
poniesienia kosztów sądowych, ale również bezpośrednią szkodę polegającą na tym, że
nie otrzymał on wynagrodzenia za wykonane przez siebie roboty a jedna ze stron
postępowania wzbogaciła się kosztem skarżącego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
2
Uregulowana w art. 4241
k.p.c. in. skarga stanowi szczególny środek zaskarżenia
przysługujący od prawomocnych orzeczeń sądu. Powinna ona zawierać elementy
wskazane w art. 4245
§ 1 k.p.c. Gdyby skarga została wniesiona z powołaniem się na
przepis art. 4241
§ 2 k.p.c., skarżący powinien wykazać, że zachodzi wyjątkowy
wypadek uzasadniający wniesienie skargi.
W dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego sformułowano już pewne
ogólne rygory dotyczące sposobu określania wymogu skargi, przewidzianego w art.
4245
§ 1 pkt 4 k.p.c. Przewidziany w tym przepisie obowiązek uprawdopodobnienia
wyrządzenia szkody oznacza konieczność złożenia przez skarżącego oświadczenia, że
szkoda wystąpiła ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru oraz uwiarygodnienia tego
oświadczenia przez powołanie i przedstawienie stosownych dowodów. Niezbędne jest
także przedstawienie stosownego wywodu wskazującego czas powstania szkody oraz
związek przyczynowy między nią a wydaniem zaskarżonego orzeczenia (por. np.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 55/06, niepubl.,
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 38/05 OSNC 2006,
z. 10, poz. 171). Zawarty na s. 2 skargi wywód skarżącego nie spełnia takich wymagań.
Należy też zaznaczyć, że fakt „poniesienia kosztów sądowych” nie może być traktowany
jako szkoda w rozumieniu art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c.
Brak zachowania w skardze jej wymogu konstrukcyjnego, przewidzianego w art.
4245
§ 1 pkt 4 k.p.c. powoduje konieczność odrzucenia skargi (art. 4248
§ 1 k.p.c.).