Postanowienie SN z 16 kwietnia 2008, sygn. V CZ 18/08
Data orzeczenia
16 kwietnia 2008
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział V
Przewodniczący
SSN Henryk Pietrzkowski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 16 kwietnia 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)
SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca)
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
w sprawie z powództwa E.(...) S.A. w M.
przeciwko Przedsiębiorstwu Budowlanemu "H.(…)" S.A. w C.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2008 r.,
zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 12 lutego 2008
r., sygn. akt V ACa (…),
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 12 lutego 2008 r. odrzucił apelację
pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 4 października 2007 r. W
uzasadnieniu wskazał, że apelacja wniesiona przez pełnomocnika pozwanej nie została
należycie opłacona. Wartość przedmiotu zaskarżenia określona w niej została kwotę
170.500,14 zł. Opłata od tego środka odwoławczego, zaokrąglona - stosownie do art. 21
ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr
167, poz. 1398 ze zm.) – wynosiła zatem 8.526 zł. Tymczasem uiszczona ona została
przez pełnomocnika skarżącej w kwocie niższej, tj. 8.525 zł.
W zażaleniu na powyższe postanowienie pozwana wniosła o jego uchylenie
podnosząc zarzuty naruszenia art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o denominacji
złotego (Dz. U. Nr 84, poz. 386) przez przyjęcie, że jednostka pieniężna „złoty” dzieli się
2
na tysięczne części grosza oraz art. 21 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach
sądowych w sprawach cywilnych w związku z art. 1302
§ 3 k.p.c. przez błędne
zaokrąglenie końcówki opłaty od apelacji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest bezzasadne.
Zgodnie z art. 1261
§ 3 k.p.c. wartość przedmiotu sporu lub zaskarżenia podaje
się w złotych, zaokrąglając w górę do pełnego złotego. Wartość przedmiotu zaskarżenia
apelacją wniesioną przez pełnomocnika pozwanej wynosiła zatem – przy uwzględnieniu
przytoczonego unormowania - 170.501 zł. Opłata stosunkowa od tej apelacji
stanowiłaby więc – według wyliczenia arytmetycznego - kwotę 8.025,50 zł (5% wartości
przedmiotu zaskarżenia). Biorąc jednak pod uwagę treść art. 21 ustawy z dnia 28 lipca
2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, nakazującego zaokrąglić ją w górę
do pełnego złotego, wynosi ona 8.026 zł. Tak też określił ją ostatecznie Sąd Apelacyjny.
Nie jest więc uzasadniony zarzut skarżącego, iż Sąd ten naruszył art. 1 ust. 2 ustawy z
dnia 7 lipca 1994 r. o denominacji złotego, zgodnie z którym jednostka pieniężna złoty
dzieli się na 100 groszy. Określenie opłaty od wniesionej przez pozwaną apelacji nie
narusza wymienionego przepisu, gdyż nie jest wynikiem – jak twierdzi skarżąca -
zaokrąglenia nieprzewidzianej w nim jednostki pieniężnej (setnej części grosza).
Wyliczenie skarżącej, według którego opłata od apelacji przed zaokrągleniem jej do
pełnego złotego wynosi 8.025,07 zł, nie uwzględnia dyspozycji art. 1261
§ 3 k.p.c.
W konsekwencji za bezzasadny uznać należy również zarzut obrazy art. 21
ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w związku z
art. 1302
§ 3 k.p.c., skoro opłata we właściwej wysokości nie została uiszczona (por.
uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2006 r., III CZP 83/06, OSNC 2007, nr
7-8, poz. 106).
Z tych też względów Sąd Najwyższy uznając, że zaskarżone postanowienie mimo
częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu, na podstawie art. 39814
w związku
z art. 3941
§ 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.