sygn. I CNP 23/08 10 lipca 2008 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 10 lipca 2008, sygn. I CNP 23/08

Data orzeczenia 10 lipca 2008
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący SSN Mirosław Bączyk
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt I CNP 23/08
POSTANOWIENIE
Dnia 10 lipca 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosław Bączyk
w sprawie ze skargi A. R. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 19 lipca 2006r. sygn. akt V Cz (…),
wydanego w sprawie z wniosku Banku (…) S.A. z siedzibą w W.
przy uczestnictwie A. R.
o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 lipca 2008 r.,
odrzuca skargę; zasądza od A. R. na rzecz Banku (…) SA w W. kwotę 120 (sto
dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów wywołanych wniesieniem skargi.
Uzasadnienie
A. R. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 19 lipca 2006 r., w którym oddalono jej
zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 31 stycznia 2006 r. o przedmiocie
nadania klauzuli wykonalności. Skarżąca zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu
niezgodność z art. 194 § 3 k.p.c., art. 139 § 3 k.p.c., art. 787 § 1 k.p.c. i art. 787 § 2
k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c., jednym z zasadniczych, konstrukcyjnych
wymogów skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest
uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej wydaniem orzeczenia,
którego skarga dotyczy. W judykaturze Sądu Najwyższego określono już bliżej ten
wymóg ustawowy. Przyjmuje się, że obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia
2
szkody polega na złożeniu przez wnoszącego skargę oświadczenia, iż szkoda istotnie
już nastąpiła, ze wskazaniem zakresu i rozmiaru oraz uwiarygodnienie tego
oświadczenia przez powołanie i przedstawienie określonych dowodów. Niezbędne jest
też uprawdopodobnienie czasu powstania szkody oraz wykazanie związku
przyczynowego między tą szkodą a wydaniem zaskarżonego orzeczenia (por. np.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 55/06, nieopubl.;
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 21/06, nieopubl.).
Takich wymagań nie spełnia na pewno zamieszczone w skardze ogólne stwierdzenie,
że „zaskarżone postanowienie wyrządza skarżącej szkodę majątkową w postaci
skierowania egzekucji o zapłatę za dług zaciągnięty przez jej małżonka do części
majątku wspólnego”. Należy przyjąć, że samo stwierdzenie, iż przez wydanie
zaskarżonego wyroku została wyrządzona skarżącemu (poważna) szkoda, polegająca
na możności wszczęcia na podstawie zaskarżonego orzeczenia postępowania
egzekucyjnego, nie spełnia wymogu przewidzianego w art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c. (tak np.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2007 r.: III CNP 24/07 i III CNP
25/07).
Nie można podzielić stanowiska skarżącego (prezentowanego w piśmie
procesowym z dnia 18 marca 2008 r.), że dla wyjątkowych wypadków przewidzianych w
art. 4241
§ 2 k.p.c. obniżony został próg wymagań przewidzianych dla skargi,
dopuszczone bowiem zostało zaskarżanie skargą orzeczeń Sądu pierwszej instancji i
jednocześnie wyeliminowano konieczność wykazywania szkody spowodowanej
zaskarżonym orzeczeniem. Tymczasem stanowisko takie nie wynika z treści ogólnego
art. 4241
k.p.c. ani z art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c., formułującego wymogi dla każdej skargi,
niezależnie od orzeczenia objętego zaskarżeniem. Ponadto pozostaje sprzeczne z
zasadniczym celem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia.
Niezachowanie wymogu skargi, przewidzianego w art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c.
powoduje konieczność jej odrzucenia jako niedopuszczalnej (art. 4288
§ 1 k.p.c.).
O kosztach postępowania wywołanego skargą orzeczono stosownie do art. 98
k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 42412
k.p.c. i § § 6, 10 ust. 1 pkt 13, 12 ust. 5
rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców
pranych (...) (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).