sygn. II CNP 61/08 5 sierpnia 2008 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 5 sierpnia 2008, sygn. II CNP 61/08

Data orzeczenia 5 sierpnia 2008
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący SSN Zbigniew Kwaśniewski
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Podstawa prawna
Sygn. akt II CNP 61/08
POSTANOWIENIE
Dnia 5 sierpnia 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Kwaśniewski
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 sierpnia 2008r.,
skargi (...) Banku Spółki Akcyjnej w G.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu
Rejonowego w Ł. z dnia 7 czerwca 2006r., sygn. akt I Co (…)
wydanego w sprawach egzekucyjnych z wniosku wierzycieli: Przedsiębiorstwa
Produkcyjno - Handlowego "P.(...)" Spółki Akcyjnej w Ł., J. F., Banku Spółki Akcyjnej
Oddziału III w Ł., Banku (…) Spółki Akcyjnej V Oddziału w Ł. oraz Banku Spółki Akcyjnej
w G.
prowadzonych przez Komornika Sądowego Rewiru V przy Sądzie Rejonowym w Ł. o
sygn. akt: V Km (…), V KM (…), V KM (…), V Km (…) i V Km (…)
przeciwko dłużnikom: E. B. i S. B.
przy udziale nabywcy T. S.
o egzekucję z nieruchomości,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Skarga wierzyciela o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
postanowienia Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 7 czerwca 2006 r. [sygn. akt I Co (…)]
pozbawiona jest jednego z niezbędnych elementów takiej skargi, a mianowicie
spełnienia wymogu wymienionego w art. 4245
§ 1 pkt 3 k.p.c. Strona skarżąca nie
wskazała w skardze przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne.
Tymczasem każde z wymagań określonych w art. 4245
§ 1 k.p.c. powinno być wyraźnie
2
wyodrębnione i wypełnione (v. postanowienia SN z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05,
niepubl.). Jednoznaczne wskazanie przepisu prawa, z którym – zdaniem strony
skarżącej – kwestionowane orzeczenie pozostaje w sprzeczności należy do
konstrukcyjnych wymogów tej skargi (v. postanowienie SN z dnia 26 lipca 2006 r., IV
CNP 68/06 niepubl.), a jego brak skutkuje obowiązkiem jej odrzucenia.
Wypełnienie zatem obowiązku zakreślonego wymaganiem przewidzianym w art.
4245
§ 1 pkt 3 k.p.c. nie może być zastąpione przez powołanie podstaw skargi i ich
uzasadnienia. Wymagania skargi wskazane w art. 4245
§ 1 pkt 2 i pkt 3 k.p.c. są
niezależne od siebie i spełniają, jako istotne elementy skargi, różne funkcje i cele.
Ponieważ nie są one tożsame, przeto mające je spełniać elementy skargi nie mogą być
ujęte łącznie i powinny być w skardze odrębnie sformułowane i uzasadnione (v.
postanowienie SN z dnia 28 lutego 2006 r., I CNP 13/06, niepubl.;postanowienie SN z
dnia 28 lutego 2006 r. I CNP 12/06, niepubl.; postanowienie SN z dnia 25 lipca 2006 r.,
III CNP 41/06, niepubl.; postanowienie SN z dnia 2 marca 2006 r., IV CNP 16/06,
niepubl.).
Brak zatem wyraźnego wskazania, w złożonej przez wierzyciela skardze
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądowego, tego
przepisu prawa, z którym – w ocenie skarżącego – zaskarżone orzeczenie jest
niezgodne, powoduje odrzucenie skargi (v. postanowienie SN z dnia 16 marca 2006 r. II
CNP 15/06, niepubl.).
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 4248
§ 1 k.p.c.