Postanowienie SN z 14 listopada 2008, sygn. V CZ 71/08
Data orzeczenia
14 listopada 2008
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział V
Przewodniczący
SSN Iwona Koper
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 14 listopada 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Iwona Koper (przewodniczący)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)
w sprawie ze skargi A. W. i Z. W.
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu
Apelacyjnego z dnia 6 grudnia 2006 r., sygn. akt I ACa (…)
w sprawie z powództwa T. B.
przeciwko A. W. i Z. W.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 listopada 2008 r.,
zażalenia A. W. i Z. W. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 19 czerwca 2008 r.,
sygn. akt I ACa (…),
uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 19 czerwca 2008 r. odrzucił skargę o
wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 16 grudnia 2006 r.
[wydanym w sprawie I A Ca (…)], wniesioną przez A. W. i Z. W. Uznał, że skarga ta nie
opiera się o ustawową podstawę wznowienia powołaną przez skarżących (art. 403 § 2
k.p.c.).
W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucili naruszenie art. 410 § 1 w zw.
z art. 403 § 2 k.p.c. przez ich błędną wykładnię i wnieśli o jego uchylenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
2
Sąd Apelacyjny stwierdził, że skarga o wznowienie postępowania nie opiera się o
ustawową podstawę wznowienia, gdyż rzeczywistą podstawę wznowienia stanowią fakty
i dowody powstałe po zakończeniu postępowania, którego dotyczy skarga o wznowienie
postępowania. Z tego względu nie mają one cech faktów i dowodów „wykrytych" w
rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Gdyby istotnie podstawę skargi o wznowienie
postępowania stanowiły fakty i dowody powstałe po wydaniu przez Sąd Apelacyjny we
Wrocławiu wyroku z dnia 16 grudnia 2006 r. ocena ta byłaby usprawiedliwiona.
Utrwalony jest bowiem pogląd, że podstawę wznowienia z art. 403 § 2 k.p.c. mogą
stanowić tego rodzaju fakty i dowody, które istniały w toku postępowania ale nie były
stronom znane i zostały wykryte dopiero po zakończeniu postępowania. W
rzeczywistości jednak, co wynika z treści skargi o wznowienie postępowania, podstawą
skargi o wznowienie było twierdzenie, że po zakończeniu postępowania w sprawie I ACa
(…) skarżący uzyskali wiedzę, że czynność przeniesienia praw z weksla (indos), który
stanowił podstawę uwzględnienia powództwa, była pozorna. Skarżący podkreślili
wyraźnie, że w ich ocenie pozorność czynności należy oceniać w płaszczyźnie
okoliczności faktycznych. Indos został dokonany w dniu 5 września 2005 r. Nie może
budzić zatem wątpliwości, że skarżący jako podstawę wznowienia powołali fakt, który
miał miejsce w toku postępowania w sprawie i według ich twierdzeń nie był im znany w
toku postępowania. Odrębnym zagadnieniem jest natomiast, że skarżący powołali
również inne okoliczności faktyczne i dowody dla wykazania, że indos był czynnością
pozorną. W tym zakresie ograniczenia wynikające z art. 403 § 2 nie mają zastosowania,
gdyż odnoszą się jedynie do podstawy wznowienia, a nie faktów i dowodów mających
służyć wykazaniu, że podstawa wznowienia rzeczywiście zachodzi.
Z przyczyn wyżej wskazanych zażalenie podlegało uwzględnieniu na podstawie
art. 3941
§ 3 i 39815
§ 1 k.p.c.