Postanowienie SN z 16 grudnia 2008, sygn. V CNP 94/08
Data orzeczenia
16 grudnia 2008
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział V
Przewodniczący
Prezes SN Tadeusz Ereciński
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 16 grudnia 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Tadeusz Ereciński
w sprawie z powództwa A. B.
przeciwko Uniwersytetowi (…) o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 grudnia 2008 r.,
na skutek skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w W. z dnia 23 lutego 2007 r., sygn. akt II Ca (…) [II WSC (…)],
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 lutego 2007 r. Sąd Okręgowy w W. zmienił wyrok Sądu
Rejonowego w W.
W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
powód zarzucił naruszenie art. 40 ust. 1 ustawy o stopniach naukowych i tytule
naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, § 3 ust. 1 rozporządzenia
Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 czerwca 1991 r. W sprawie studiów
doktoranckich i stypendiów naukowych, art. 417 k.c. w zw. Z art. 77 Konstytucji i wnosił
o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez
wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c.). Wymaganie
uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na przedstawieniu wyodrębnionego
wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej
2
powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z
prawem (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP
38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie publ.,
z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP
19/05, nie publ.). Skarżący tego obowiązku nie spełnił; wskazał jedynie, że kwota
11.960,00 zł stanowi "w.p.z." co nie jest uprawdopodobnieniem wyrządzonej szkody.
Zgodnie z art. 4245
§ 1 pkt 5 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności
z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać m.in. wykazanie,
że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i
nie jest możliwe. Wymaganie to nie jest spełnione, jeżeli skarżący bez
przeprowadzenia analizy prawnej w zakresie możliwości wzruszenia zaskarżonego
orzeczenia w drodze innych środków prawnych ogranicza tę część skargi do
stwierdzenia, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje skarga kasacyjna (por.
postanowienia z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 17, z
dnia 13 grudnia 2005 r., I CNP 28/05, nie publ., z dnia 16 grudnia 2005 r., I CNP 37/05,
nie publ., z dnia 16 grudnia 2005 r., I CNP 32/05, nie publ., z dnia 18 stycznia 2006 r.,
III CNP 1/06, nie publ.). Wniesiona skarga również tego warunku nie spełnia.
Zgodnie z art. 4248
§ 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym
m.in. skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245
§ 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.