Wyrok z 19 maja 2021, sygn. II W 274/20
Sygn. akt II W 274/20
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 maja 2021 roku
Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodnicząca – SSR Katarzyna Garbarczyk
Protokolant – sekr. Justyna Byller
w obecności oskarżyciela publicznego KPP w G. – Piotra Drozdowskiego
po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2021 roku sprawy
G. K.
syna A. i A. zd. G.
ur. (...) w G.
obwinionego o to, że:
I. W dniu 11 kwietnia 2020 roku około godz. 15:30 w miejscowości K. (gmina G.) na drodze powiatowej numer (...), prowadząc pojazd marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...), będąc w stanie nietrzeźwości, nie dostosował prędkości do warunków drogowych i po wyjechaniu z łuku drogi w prawo stracił panowanie nad prowadzonym pojazdem, zjechał częściowo na pobocze drogi, następnie na przeciwległy pas ruchu, po czym wjechał do przydrożnego rowu po lewej stronie i dachował, w wyniku którego zdarzenia uszkodzeniu uległo ogrodzenie posesji K. (...), czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym
tj. o czyn z art. 86§2 kw
II. W dniu 11 kwietnia 2020 roku około godz. 15:30 w miejscowości K. (gmina G.) na drodze powiatowej numer (...) prowadził pojazd marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...), nie posiadając do tego wymaganych uprawnień
tj. o czyn z art. 94§1 kw
1. Obwinionego G. K. uznaje za winnego popełnienia obu zarzucanych mu czynów i za to na podstawie art. 86§2 kw i art. 94§1 kw skazuje obwinionego zaś na podstawie art. 86§2 kw w zw. z art. 9§2 kw wymierza obwinionemu łącznie karę 14 (czternaście) dni aresztu.
2. Zwalnia obwinionego od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów postępowania.
Sygn. akt II W 274/20
UZASADNIENIE
Na podstawie zebranych dowodów Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 11 kwietnia 2020 roku około godz. 15:30 w miejscowości K. (gmina G.) G. K. na drodze powiatowej numer (...) prowadził pojazd marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...). Obwiniony nie posiadał uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi w ruchu lądowym, które utracił na mocy wyroku SR w Giżycku z dnia 07.11.2018 r. w sprawie IIK 438/18 ( prawomocny z dniem 15.11.2018 r.). Pasażerem pojazdu był syn G. M. K.. Tego dnia panowały dobre warunki pogodowe. Obwiniony nie dostosował prędkości do warunków drogowych i po wyjechaniu z łuku drogi w prawo stracił panowanie nad prowadzonym pojazdem, zjechał częściowo na pobocze drogi, następnie na przeciwległy pas ruchu, po czym wjechał do przydrożnego rowu po lewej stronie i dachował, wskutek czego pojazd uszkodził ogrodzenie posesji K. (...). W wyniku powyższego zdarzenia pasażer pojazdu doznał obrażeń ciała w postaci rany ciętej ręki, które to obrażenia naruszały czynności narządu ciała i rozstrój zdrowia do dni 7. Obwiniony w chwili zdarzenia znajdował się w stanie nietrzeźwości. G. K. przyznał funkcjonariuszowi policji, że przed zdarzeniem spożywał alkohol.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: protokołu (k. 4-5, 6-7), protokołu oględzin (k. 8-9, 10- 11), materiału poglądowego (k. 21-25), karty informacyjnej (k. 32, 33), odpisu wyroku (k. 90), opinii (k. 36- 37), zeznań T. J. (k. 93v- 94, 18-19), T. K. (k. 94-94v, 27-28), A. R. (k. 94v, 14-15), P. K. (k.94v-95, 13).
Obwiniony nie przyznał się do popełnienia żadnego z zarzuconych mu czynów i skorzystał z prawa do odmowy złożenia wyjaśnień (k. 93 v, 45-46).
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego uznając, że nie polegają one na prawdzie i stanowią jedynie przyjętą przez G. K. linię obrony, nadto pozostają zupełnie odosobnione w świetle pozostałych zebranych w sprawie dowodów.
Na wstępie podnieść należy, iż nie ma wątpliwości, że to G. K. był kierowcą pojazdu V. (...) o numerze rejestracyjnym (...) w dniu 11 kwietnia 2020 roku około godz. 15:30 w miejscowości K. (gmina G.) na drodze powiatowej numer (...), a pasażerem tego pojazdu był syn G. M. K.. Powyższe wynika wprost z zeznań T. J. (k. 93v- 94, 18-19), który jako pierwszy przybył na miejsce zdarzenia. Świadek- osoba obca dla obwinionego- nie miał wątpliwości co do powyższego, nie miał też żadnych powodów, by zeznawać na temat okoliczności, które fatycznie nie miały miejsca. Z odpisu wyroku SR w Giżycku z dnia 07.11.2018 r. w sprawie IIK 438/18 ( prawomocny z dniem 15.11.2018 r.- k. 90) wynika, że wobec obwinionego był orzeczony zakaz kierowania pojazdami mechanicznymi w ruchu lądowym na okres 3 lat - a więc w dacie 11 kwietnia 2020 r. G. K. prowadząc na drodze powiatowej numer (...) pojazd marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...) - nie posiadał wymaganych uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi w ruchu lądowym. Zarówno z zeznań T. J. (k. 93v- 94, 18-19), ale także z zeznań A. R. (k. 94v, 14-15) oraz P. K. (k.94v-95, 13)- którzy zabrali obwinionego wraz z synem z miejsca zdarzenia- zgodnie wynika, że G. K. znajdował się pod wpływem alkoholu. Stan nietrzeźwości obwinionego został potwierdzony o wyniki badań G. K. na obecność alkoholu w jego organizmie ( protokół k. 4-5, 6-7). Podkreślić należy, że z zeznań T. K. (k. 94-94v, 27-28)- funkcjonariusza policji, który został wysłany na miejsce zdarzenia drogowego, a następnie rozmawiał z obwinionym wynika, że G. K. przyznał się do kierowania pojazdem w chwili zdarzenia oraz spożywania alkoholu przed podróżą. Z zeznań T. J. (k. 93v- 94, 18-19) oraz T. K. (k. 94-94v, 27-28), A. R. (k. 94v-, 14-15) a także z dowodów takich, jak protokół oględzin (k. 8-9, 10- 11), materiał poglądowy (k. 21-25) zgodnie wynika, że w dniu zdarzenie panowały dobre warunki pogodowe. Obwiniony nie dostosował prędkości do warunków drogowych, po wyjechaniu z łuku drogi w prawo stracił panowanie nad prowadzonym pojazdem, zjechał częściowo na pobocze drogi, następnie na przeciwległy pas ruchu, po czym wjechał do przydrożnego rowu po lewej stronie i dachował, wskutek czego pojazd uszkodził ogrodzenie posesji K. (...). W wyniku powyższego zdarzenia pasażer pojazdu doznał obrażeń ciała w postaci rany ciętej ręki, które to obrażenia naruszały czynności narządu ciała i rozstrój zdrowia do dni 7 - co wynika z karty informacyjnej M. K. (k. 32, 33) i opinii (k. 36- 37). Zdaniem Sądu brak jest podstaw, by kwestionować powyższe dowody. Są one spójne, zbieżne, wzajemnie się uzupełniają i tworzą jasny obraz sytuacji. G. K. w dniu 11 kwietnia 2020 roku około godz. 15:30 w miejscowości K. (gmina G.) na drodze powiatowej numer (...) prowadził pojazd marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...), nie posiadając do tego wymaganych uprawnień, a więc swoim zachowaniem wyczerpał znamiona art. 94§1 kw. Kierując samochodem, pomimo braku do tego uprawnień, G. K. tym samym dał dowód lekceważącego stosunku do obowiązujących przepisów prawa. Obwiniony musiał mieć świadomość, z uwagi na zapadły przeciwko niemu w sprawie IIK 438/18 wyrok, iż nie może w dniu zdarzenia kierować pojazdem mechanicznym - zupełnie zignorował jednak ten fakt, naruszając tym samym podstawowe zasady obowiązujące w ruchu drogowym. Odpowiedzialność na podstawie art. 86 § 2 kw ponosił sprawca, który poprzez zachowanie nienależytej ostrożności powoduje realne zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, czyli groźbę wypadku drogowego czy innego niebezpieczeństwa mogącego prowadzić do kolizji drogowej, przy czym w chwili kierowania pojazdem znajduje się po użyciu alkoholu. W świetle zebranych dowodów przyjąć także należało, że G. K. w dniu 11 kwietnia 2020 roku około godz. 15:30 w miejscowości K. (gmina G.) na drodze powiatowej numer (...), prowadząc pojazd marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...), będąc w stanie nietrzeźwości ( a więc tym bardziej w stanie po użyciu alkoholu), nie dostosował prędkości do warunków drogowych i po wyjechaniu z łuku drogi w prawo stracił panowanie nad prowadzonym pojazdem, zjechał częściowo na pobocze drogi, następnie na przeciwległy pas ruchu, po czym wjechał do przydrożnego rowu po lewej stronie i dachował, w wyniku którego to zdarzenia uszkodzeniu uległo ogrodzenie posesji K. (...), czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, a więc dopuścił się wykroczenia z art. 86§2 kw. W wyniku powyższego zdarzenia pasażer pojazdu doznał obrażeń ciała w postaci rany ciętej ręki, które to obrażenia naruszały czynności narządu ciała i rozstrój zdrowia do dni 7. Mając na uwadze powyższe okoliczności stwierdzić trzeba, że obwiniony swoim zachowaniem spowodował realne i poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym, skutkujące nie tylko stratami materialnymi - uszkodzeniem ogrodzenia posesji- ale przede wszystkim powodujące skutki dla zdrowia pasażera pojazdu, którym kierował obwiniony. Przy wymiarze kary Sąd miał na uwadze stopień zawinienia i społecznej szkodliwości czynów, zagrożenie, jakie swoim zachowaniem obwiniony spowodował dla innych uczestników ruchu drogowego, wagę naruszonych przez obwinionego obowiązków. W świetle powyższego Sąd, uznając obwinionego G. K. za winnego popełnienia obu zarzucanych mu czynów, na podstawie art. 86§2 kw i art. 94§1 kw skazał obwinionego, zaś na podstawie art. 86§2 kw w zw. z art. 9§2 kw wymierzył obwinionemu łącznie karę 14 (czternaście) dni aresztu. Zdaniem Sądu zachowanie obwinionego nie zasługuje na żadne usprawiedliwienie. Obwiniony dopuścił się naruszenia elementarnych zasad obowiązujących w ruchu drogowym. Naraził przede wszystkim zdrowie i życie swojego dziecka, albowiem powszechnie wiadomym jest jakie zagrożenie na drodze stwarzają nietrzeźwi kierowcy. W przedmiotowej sprawie mówić można o wyjątkowym szczęściu, że zachowanie G. K. nie pociągnęło za sobą o wiele bardziej tragicznych skutków. Nie bez znaczenia pozostaje okoliczność, że obwiniony nie po raz pierwszy naruszył zasady bezpieczeństwa obowiązujące w ruchu drogowym. Powyższe każe twierdzić, że G. K. jest sprawcą niepoprawnym, lekceważącym orzeczenia sądu. Z tych też powodów, przy jednoczesnym braku okoliczności łagodzących w sprawie, Sąd uznał, że orzeczona kara 14 dni aresztu jest adekwatna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynów i spełni cele w zakresie prewencji szczególnej, jak i ogólnej oraz będzie stanowić dla obwinionego – zgodnie z założeniami, jakie nieść powinna za sobą każda kara - pewną dolegliwość. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 121§1 kpw w zw. z art. 624§1 kpk.