Postanowienie SN z 6 marca 2009, sygn. II CZ 7/09
Data orzeczenia
6 marca 2009
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Henryk Pietrzkowski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 6 marca 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Iwona Koper
SSA Bogumiła Ustjanicz
w sprawie ze skargi Z.K.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w P.
z dnia 11 września 2006 r., sygn. akt [...]
wydanego w sprawie z powództwa Z.K.
przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń A. Spółce Akcyjnej
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 6 marca 2009 r.,
zażalenia powódki
na postanowienie Sądu Okręgowego w P.
z dnia 24 października 2008 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie.
2
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 24 października 2008 r. odrzucił,
wniesioną w dniu 15 września 2008 r., skargę o stwierdzenie niezgodności z
prawem prawomocnego orzeczenia, stwierdzając, że skarżąca, reprezentowana
przez zawodowego pełnomocnika procesowego uiściła od skargi opłatę sądową
podstawową w kwocie 30 zł, zamiast opłaty w wysokości 1 250 zł, przyjmując
błędne założenie, że udzielone jej przez Sąd - w postępowaniu zakończonym
orzeczeniem, od którego wniosła skargę - zwolnienie od kosztów sądowych,
wywołuje także skutki w postępowaniu wywołanym wniesioną skargą. Sąd
Okręgowy stwierdził ponadto, że do skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo
autora skargi.
Rozpoznając zażalenie, w którym skarżąca powołała się między innymi na
„ochronę praw nabytych" w postępowaniu zakończonym orzeczeniem, od którego
wniosła skargę, Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Nie wymaga bliższego uzasadnienia stwierdzenie — ze względu na jego
oczywistość — że w pojęciu „praw nabytych" nie mieszczą się uprawnienia
procesowe.
Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 5 czerwca 2008 r.,
III CZP 142/07, mającej moc zasady prawnej (OSNC 2008, nr 11, poz. 122), której
znaczenie pełnomocnik skarżącej błędnie zinterpretował, uznał, na przykładzie
sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem co do istoty sprawy, od której
wniesiona została skarga kasacyjna, że zwolnienie strony od kosztów sądowych
w sprawie, przyznane w postępowaniu przed sądem powszechnym, nie obejmuje
postępowania kasacyjnego. Pogląd ten odnieść należy także do postępowania
wywołanego skargą przewidzianą w art. 4241
k.p.c., czemu Sąd Najwyższy dał
wyraz w uzasadnieniu tej uchwały.
Rozważając zakres jej związania - jako zasady prawnej - w czasie
stwierdził, że dokonana w uchwale wykładnia ma zastosowanie na przyszłość, od
3
dnia jej podjęcia. Oznacza to, że do skarg wniesionych przed uchwaleniem
uchwały, nie powinna mieć zastosowania wspomniana zasada prawna.
Skarga wniesiona została w dniu 15 września 2008 r., a zatem po wydaniu
uchwały z dnia 5 czerwca 2008 r. Twierdzenie zawarte w zażaleniu, że nie mogła
mieć zastosowania, ocenić zatem należało, jako bezzasadne.
Odnośnie zarzutu dokonania przez Sąd Okręgowy wadliwej oceny
w zakresie skuteczności pełnomocnictwa w postępowaniu wywołanym skargą
przewidzianą w art. 4241
k.p.c., stwierdzić należy, że odwoływanie się w zażaleniu
do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2006 r., III CZ 13/06,
wskazuje na niezapoznanie się z uzasadnieniem wspomnianej uchwały składu
siedmiu sędziów. W uzasadnieniu tej uchwały zakwestionowany został pogląd,
wyrażony w postanowieniu, na które powołał się pełnomocnik skarżącej.
Z tych względów zażalenie podlegało oddaleniu (art. 39814
w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c.).