Wyrok z 5 października 2016, sygn. I1 C 942/16

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 5 października 2016 r.

Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSR Ewa Kokowska-Kuternoga

Protokolant: st. sekr. sądowy Marta Bona

po rozpoznaniu w dniu 5 października 2016 r. w Gdyni

sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W.

przeciwko T. W.

o zapłatę

I zasądza od pozwanego T. W. na rzecz powoda (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. kwotę 402, 57 zł (czterysta dwa złote 57/100) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 27.1.2016r. do dnia zapłaty;

II w pozostałej części oddala powództwo;

III zasądza od pozwanego T. W. na rzecz powoda (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. kwotę 325,60 zł (trzysta dwadzieścia pięć złotych 60/100) tytułem zwrotu kosztów procesu.

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 27 stycznia 2016 roku wniesionym w elektronicznym postępowaniu upominawczym powód (...) SA z siedzibą w W. domagał się zasądzenia na jego rzecz od pozwanego T. W. kwoty 502,57 złotych wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi za okres od dnia 27 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty oraz kosztów postępowania.

W uzasadnieniu powód wskazał, że swoje żądanie wywodzi z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych łączącej pozwanego T. W. z – (...) Spółką Akcyjną z siedzibą w W..

Postanowieniem z dnia 11 lutego 2016 roku referendarz sądowy Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Gdyni.

Po wpłynięciu sprawy do Sądu Rejonowego w Gdyni powód (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. usunął braki formalne pozwu w trybie art. 505 ³⁷ § 1 k.p.c. i wniósł o zasądzenie od pozwanego T. W. kwoty 502,57 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu, wskazując, że na podstawie umowy o świadczenie usług abonamentowych , pozwany był zobowiązany do uiszczania opłat abonamentowych, czego nie czynił, wobec tego rozwiązano z nim zawartą umowę . Nadto powód wyjaśnił, że dochodzi od pozwanego zapłaty kwoty 502,57 zł wraz z ustawowymi odsetkami z tytułu noty księgowej nr (...).

(pozew - k. 14-5v.)

Nakazem zapłaty z dnia 10.6.2016r Sad rejonowy w Gdyni w sprawie I 1 Nc 2746/16 zasądził od pozwanego T. W. na rzecz powoda żądaną pozwem kwotę wraz z odsetkami i kosztami procesu

( nakaz zapłaty k. 50)

Pozwany T. W. wniosła sprzeciw i w nim o oddalenie powództwa. Pozwany potwierdził, że zawarł z Canal+ (...) SA umowę stanowiącą podstawę żądania. Pozwany zarzucił, że roszczenie jest nienależne, albowiem opiera się na klauzulach niedozwolonych .

( sprzeciw k. 53-54v)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 14.12. 2012 roku pomiędzy Canal + (...) Spółką Akcyjną z siedzibą w W. a T. W. zawarta została umowa numer (...) o świadczenie usług telekomunikacyjnych w zakresie telewizji i radia. Umowę zawarto na czas określony, tj. na okres 18 miesięcy. Umowa ta została przedłużona w dniu 3.4.2014r na kolejne 15 miesięcy z abonamentem w łącznej wysokości 39,90 zł miesięcznie.

Zgodnie z zapisem wynikającym z ust. 4 i 14 rozdziału IX regulaminu świadczenia usług, stanowiącego integralną część umowy, każdej ze stron przysługiwała możliwość rozwiązania umowy w drodze wypowiedzenia z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia bez podania przyczyn za pomocą listu poleconego lub osobistego doręczenia w siedzibie firmy z obowiązkiem zwrotu w terminie 14-u dni od daty rozwiązania umowy udostępnionego sprzętu pod rygorem kar umownych. Bieg wypowiedzenia rozpoczyna się w pierwszym dniu okresu rozliczeniowego następującego po dniu złożenia wypowiedzenia. Kara za nieterminowy zwrot sprzętu w przypadku zakończenia umowy wynosi 100 zł / rozdział V/

W przypadku niewykonania powyższego zobowiązania, a także wypowiedzenia umowy przed terminem, gdy z umowy wynikał, że została przyznana ulga, abonent zobowiązany był do zapłaty kary umownej w wysokości ulgi pomniejszonej o proporcjonalną wartość ulgi za okres świadczenia usługi za okres od zawarcia umowy do dnia dezaktywacji . W razie zbiegu ulg przyznanych abonentowi , a uzasadniających naliczenie kar umownych kwoty kar z tytułu poszczególnych powodów sumują się (IX, ust 5, 6, 7).

niesporne, a nadto: umowa – k. 16-16v akt ,regulamin– k. 31-37 akt, umowa z dnia 3.4.2014r k. 71, regulamin, k. 72-77

Wraz z zawarciem umowy numer (...) o świadczenie usług telekomunikacyjnych Canal + (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. dostarczyła T. W. urządzenia potrzebne do korzystania z tych usług w postaci :dekodera (...) , karty nr (...).

umowa – k. 16-16v akt

Umowa numer (...) o świadczenie usług telekomunikacyjnych została rozwiązana przed upływem okresu, na jaki została zawarta , z dniem 30.6.2015r.

niesporne

Dekoder wraz z karta zostały zwrócone w dniu 2.9.2015r

dowód: formularz zwrotu sprzętu, k. 69

Canal + (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. połączyła się ze spółką (...) SA w dniu 2.6.2014r , która przejęła wszelkie prawa i obowiązki

niesporne, nadto , odpis z KRS k. 23-30,

(...) SA wystawiła T. W. następujące dokumenty księgowe:

-

Notę księgową (...) z dnia 12 lipca 2015 roku na kwotę 98,13 złotych, z terminem płatności do dnia 31.7. 2015 roku,

-

Notę księgową (...) z dnia 10 sierpnia 2015 roku na kwotę 100 złotych, z terminem płatności do dnia 31.7.2015 roku,

niesporne, a nadto: noty– k. 19-20 akt

Pismem z datą w nagłówku „dnia 16 lipca 2015 roku” (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. potwierdziła fakt rozwiązania umowy z powodu rezygnacji z usług przez abonenta i treści tego pisma wskazała, iż umowa została rozwiązana z uwagi na rezygnacje z usług, że ulega rozwiązaniu z dniem 30.6.2015r i że z powodu rozwiązania jej przed terminem wynikającym z warunków promocji , naliczona została kara w wysokości 98, 13 zł , ponadto do zapłaty pozostaje kwota 287, 25 zł z tytułu opłat abonamentowych za okres do zakończenia wypowiedzenia.

oświadczenie – k. 18 akt

Sąd zważył, co następuje:

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów przedłożonych przez strony w toku postępowania, których prawdziwość nie była przez nie kwestionowana i które nie budziły wątpliwości Sądu co do swej wiarygodności, a zatem brak było podstaw do odmowy dania im wiary, tym bardziej, że nie były one kwestionowane w zakresie ich mocy dowodowej przez żadną ze stron.

W niniejszej sprawie poza sporem pozostawało, że pomiędzy (...) Spółką Akcyjną z siedzibą w W. a T. W. w dniu 3.4.2015 roku doszło do zawarcia umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych na okres 15 miesięcy. Niesporne było również, iż umowa ta uległa rozwiązaniu przed upływem wskazanego wyżej okresu i że powód w dniu 16 lipca 2015 roku skierował do T. W. pismo, w którym oświadczył, iż wskazana wyżej umowa rozwiązała się z dniem 30.6.2015r i że pozwany powinien dokonać zwrotu sprzętu mu powierzonego .

Spór w niniejszej sprawie sprowadzał się do ustalenia, czy (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. zasadnie obciążyła pozwanego T. W. obowiązkiem zapłaty kwot tytułem abonamentu w kwocie 278,15 zł, kara za przedwczesne rozwiązanie umowy i za niedokonanie zwrotu powierzonego sprzętu w terminie, zgodnie z wystawionymi notami obciążeniowymi. W rezultacie kwestią sporną pozostawało ustalenie, czy powodowi, w związku z zawartą z Canal + (...) Spółką Akcyjną z siedzibą w W. umową połączenia spółek, przysługuje względem pozwanego wierzytelność w wysokości dochodzonej w niniejszym procesie.

W ocenie Sądu powództwo zasługiwało na uwzględnienie jedynie w części.

Powód (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. domagając się zasądzenia od pozwanego T. W. kwoty wskazanej w pozwie powoływał się na łączącą pozwanego z poprzednikiem prawnym powoda umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych, a zatem roszczenie powoda swoją normatywną podstawę znajdowało w treści art. 56 ustawy z dnia 16 lipca 2004 roku Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2014 roku, poz. 231 ze zmianami).

Jak wskazano w powyższej części uzasadnienia, w niniejszej sprawie okolicznością niesporną było to, że przedmiotowa umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych uległa rozwiązaniu przed upływem 15-miesięcznego okresu, na który została zawarta, przy czym wskazać należy, że zarówno pozwany, jak i powód wykazali, w jakiej dacie umowa ta uległa rozwiązaniu, tj. z dniem 30.6.2015r.

Pozwany T. W. kwestionując żądanie powoda powoływał się przede wszystkim na okoliczność dokonania przez niego wypowiedzenia umowy, jaka łączyła go z poprzednikiem prawnym powoda, wskazując, iż podstawą wypowiedzenia była przeprowadzka do innego mieszkania, gdzie powód nie miał możliwości świadczenia usług telekomunikacyjnych. Na poparcie swoich twierdzeń pozwany nie przedłożył jednakże żadnych dowodów, w tym w szczególności dowodu w postaci wypowiedzenia umowy, z którego w sposób nie budzący wątpliwości wynikałoby, iż takie oświadczenie i to w konkretnej dacie zostało przez niego złożone. Należy wskazać przy tym, że jedynym dokumentem (pouczonym o rozkładzie ciężaru dowodu określonym w art. 6 k.c.) na tę okoliczność było pismo z dnia 16 lipca 2015 roku powoda , z którego wynika, ze wypowiedzenia dokonał pozwany ze skutkiem na dzień 30.6.2015r.

Tym samym, powód wykazał , że wypowiedzenie w istocie nastąpiło, chociaż sam, w pismach procesowych wskazywał, ze to on wypowiedział umowę przed terminem z powodu niepłacenia abonamentu, czemu pozwany nie zaprzeczał wprost.

Zważyć należy, iż z treści łączącej strony umowy, w sposób nie budzący wątpliwości wynikało, iż wszelkie kwestie dotyczące rozwiązania lub zmiany umowy wymagały zachowania formy pisemnej oraz przesłania przez operatora na wskazany przez abonenta adres korespondencyjny, a przez abonenta – na adres siedziby operatora lub złożenia osobiście w siedzibie operatora bądź na wskazany numer faksu.

W niniejszej sprawie brak jest jednak jakichkolwiek dowodów, czy to z dokumentów w postaci pisemnego wypowiedzenia, tudzież rozwiązania umowy, poza pismem z dnia 16.7.2015r, na poparcie twierdzeń zarówno stronty powodowej, jak i pozwanej, co do daty rozwiązania przedmiotowej umowy.

Konsekwencją powyższego jest uznanie, że powód nie wykazał, że dochodzona przez niego wierzytelność z tytułu abonamentu rzeczywiście mu przysługuje i za jaki okres. Powód uchybiając obowiązkowi mającemu swoje źródło w art. 6 k.c., nie wykazał bowiem, w jakim okresie, o którym mowa wyżej, umowa wiązała strony, a w związku z tym powód był uprawniony do naliczania pozwanemu opłat abonamentowych.

Zważyć należy, iż zgodnie z obowiązującą w postępowaniu cywilnym zasadą rozkładu ciężaru dowodu, strona, która z danego faktu wywodzi skutki prawne, obowiązana jest fakt ów wykazać. Stosownie bowiem do treści art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Ponadto, zgodnie z obowiązującą w postępowaniu cywilnym zasadą kontradyktoryjności, to strony mają dążyć do wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, a w razie nieuzasadnionej bierności strony narażają się na sankcję w postaci przegrania procesu.

Skoro więc powód nie wykazał daty, do której przysługiwało mu uprawnienie do naliczania opłaty abonamentowej.

Tym samym, powód nie dowiódł, iż wierzytelności dochodzone z tytułu abonamentu podliczone do kwoty 278, 15 zł są mu należne tak, co do zasady, jak i wysokości, jednakże pozwany nie kwestionował żądania pozwu w tej części. Zakwestionował tylko żądanie pozwu w zakresie opłaty z tytułu kar w wysokości 98, 13 zł i 100 zł , podnosząc, że w tym zakresie są to postanowienia niedozwolone, nie przedstawiając żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń.

Art. 385 ¹. Kc w § 1.stanowi, że :” Postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny.

§ 4. Ciężar dowodu, że postanowienie zostało uzgodnione indywidualnie, spoczywa na tym, kto się na to powołuje.” Wyznaczona przez powoda kara w wysokości 100 zł, nie jest kwotą rażąco wygórowaną w porównaniu z ceną dekodera, dlatego nie można przyjąć, że postanowienia umowy w tej sprawie, przy braku dowodów pozwanego na okoliczność abuzywności w/w zapisu zawartego w umowie z 3.4.2014r, są niedozwolone , rażąco naruszają interesy pozwanego, a tylko łączne wystąpienie przesłanek opisanych w art. 385 kc ,może powodować uznanie postanowień za niedozwolone.

W ocenie Sądu oddaleniu podlegało żądanie pozwu dotyczące kar umownych w kwotach 98,13 zł, albowiem, umowa obowiązywać miała 15 miesięcy poczynając od 3.4.2014r tj. do 3.7.2015r, a nie jak wskazał powód 13 miesięcy. Wobec tego kara umowna za przedwczesne rozwiązanie umowy w kwocie 98,13 zł nie jest udowodniona zarówno co do wysokości, jak i zasady, dlatego w tej części oddalono powództwo.

Mimo, iż podstawą obciążenia abonenta taką opłatą wyrównawczą jest już sam fakt rozwiązania umowy przed upływem okresu jej obowiązywania, a taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, to jednak nie można przyjąć, iż bez znaczenia pozostaje tutaj zarówno data rozwiązania stosunku zobowiązaniowego łączącego strony, jak też kwestia wysokości przyznanych abonentowi ulg, rabatów i obniżek.

W ocenie Sądu żądanie przez powoda kary za niezwrócenie sprzętu w wysokości 100 zł jest natomiast zasadne, albowiem pozwany zwrócił sprzęt dopiero w dniu 2.9.2015r, a wysokość kary wynika z cennika i z wystawionej noty księgowej, powód bowiem wykazał zarówno to, z jakiego tytułu jest to opłata, jak też wykazał, w jaki sposób została ustalona jej wysokość.

Z zapisów umowy i regulaminu w sposób jednoznaczny wynikał zarówno termin zwrotu urządzenia, jak i to, że dostarczone abonentowi w ramach umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych urządzenie, potrzebne do korzystania z usług, jest własnością operatora. Ponadto umowa precyzowała, iż w przypadku niewykonania zobowiązania w zakresie zwrotu sprzętu, abonent zobowiązany był do zapłaty kary umownej w wysokości 100 złotych za każde niezwrócone urządzenie, w terminie 14 dni od daty wystawienia noty obciążeniowej.

Skoro więc pozwany bezsprzecznie dokonał zwrotu sprzętu po upływie terminu, należało przyjąć, iż powodowi należy się z tego tytułu kara umowna w wysokości 100 złotych, , albowiem pozwany korzystał urządzenia i zostało ono przez pozwanego zwrócone.

Wobec zaś uznania, iż strona powodowa wykazała swoje żądanie jedynie w zakresie kwoty 100 złotych (wraz z kwotą 26,29 złotych stanowiącą skapitalizowane odsetki ustawowe) i nienegowanej przez pozwanego kwoty 278, 15 zł Sąd, na podstawie art. 56 ustawy z dnia 16 lipca 2004 roku Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2014 roku, poz. 231 ze zmianami) w zw. z art. 481 k.c. w zw. z art. 482 k.c. zasądził od pozwanego T. W. na rzecz powoda (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. kwotę 402,57 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi za okres od dnia 27 stycznia 2015 roku do dnia zapłaty, w pozostałym zaś zakresie (na podstawie art. 6 k.c. a contrario) – powództwo oddalił.

O kosztach procesu Sąd orzekł w punkcie III wyroku zgodnie z zasadą stosunkowego rozdzielenia kosztów, na podstawie art. 100 k.p.c., w zw. z § 2 ust. 1 oraz § 6 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 roku, poz. 490).

W niniejszej sprawie koszty procesu poniesione przez powoda wyniosły łącznie kwotę 407 złotych (opłata sądowa od pozwu w kwocie 30 złotych, koszty zastępstwa procesowego – wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 360 złotych, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych)W. związku z tym, iż powód wygrał niniejszy proces w 80%, Sąd na podstawie powyżej powołanych przepisów zasądził od pozwanego T. W. na rzecz powoda kwotę 325,60 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.

ZARZĄDZENIE

1.  odnotować w kontrolce uzasadnień,

2.  odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powoda,

3.  akta przedłożyć z wpływem lub za 30 dni.

{KONIEC}