Postanowienie SN z 17 lipca 2009, sygn. IV CZ 51/09
Data orzeczenia
17 lipca 2009
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Mirosława Wysocka
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 17 lipca 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)
SSN Gerard Bieniek (sprawozdawca)
SSN Irena Gromska-Szuster
w sprawie z powództwa S. K., G. K. i M. K.
przeciwko Powiatowi R. - Powiatowemu Urzędowi Pracy w R.
o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 17 lipca 2009 r.,
zażalenia powodów
na postanowienie Sądu Apelacyjnego […]
z dnia 26 marca 2009 r.,
oddala zażalenie i wniosek strony pozwanej o przyznanie
kosztów postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
2
Postanowieniem z dnia 26.03.2009 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę o
wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem tego
Sądu z dnia 31.05.2006 r., wniesioną przez S. K., G. K. i M. K. Jako podstawę
wznowienia wskazano art. 403 § 2 k.p.c. twierdząc, że nową okolicznością i nowym
środkiem dowodowym jest decyzja z dnia 21.10.2008 r. wydana przez Ministra
Pracy i Polityki Społecznej. Sąd Apelacyjny ustalił, że nakazem zapłaty z dnia
23.05.2002 r. Sąd Okręgowy w R. zasądził od wnoszących skargę na rzecz
Powiatu R. kwotę 756.274,38 zł, z czego zobowiązani zapłacili 156.940 zł. Starosta
decyzją z dnia 17.12.2003 r. rozłożył pozostałą część zadłużenia na raty
zastrzegając, że opóźnienie w spłacie którejkolwiek z rat pociągnie za sobą
uchylenie tej decyzji i wszczęcie egzekucji. Wobec niezachowania harmonogramu
wpłat dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy decyzją z 26.01.2005 r. uchylił decyzję
starosty z dnia 17.12.2003 r. i orzekł o natychmiastowej wykonalności zadłużenia.
W toku postępowania odwoławczego Wojewoda M. decyzją z 21.04.2005 r. orzekł
o uchyleniu zaskarżonej decyzji i o wygaśnięciu decyzji starosty z dnia 17.12.2003
r. W tym stanie faktycznym zapadł wyrok oddalający powództwo wnoszących
skargę, którzy żądali pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego w postaci
nakazu zapłaty Sądu Okręgowego w R. Apelację powodów oddalił Sąd Apelacyjny.
W tej sprawie domagają się obecnie wznowienia postępowania powołując się na to,
że Minister Pracy i Polityki Społecznej decyzją z dnia 21.10.2008 r. stwierdził
nieważność decyzji Wojewody M. z dnia 21.04.2005 r. Zdaniem wnoszących
skargę o wznowienie decyzja Ministra wywołuje skutek ex tunc, a więc tytułem
wykonawczym jest decyzja starosty o rozłożenie należności na raty. Istnieją więc -
ich zdaniem – dwa tytuły wykonawcze tj. decyzja administracyjna i nakaz zapłaty
dotyczące tego samego stosunku prawnego.
Sąd Apelacyjny odrzucając skargę podniósł, że decyzja Ministra Pracy
i Polityki Społecznej wydana 21.10.2008 r. nie może stanowić podstawy
wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 31.05.2006 r., gdyż
powstała po zakończeniu postępowania i nie podpada pod art. 403 § 2 k.p.c.
3
Skarżąc postanowienie Sądu Apelacyjnego zażaleniem, wnoszący skargę
zarzucili naruszenie art. 403 § 2 i 410 § 1 k.p.c. i wnieśli o zmianę zaskarżonego
postanowienia przez orzeczenie o wznowieniu postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c. można żądać
wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub
środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których
strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W uzasadnieniu
zażalenia wnoszący skargę przyznaje, że jako podstawę wznowienia wskazują
decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21.10.2008 r. Nie jest to więc
okoliczność faktyczna, lecz środek dowodowy, o którym stanowi art. 403 § 2 k.p.c.
Jeśli tak, to ma rację Sąd Apelacyjny, że nie może stanowić podstawy wznowienia
środek dowodowy, który powstał po zakończeniu postępowania. W tym względzie
orzecznictwo Sądu Najwyższego jest jednoznaczne. Tej oceny w niczym nie mogą
zmienić rozważania wnoszącego zażalenie odnośnie skutków ex nunc bądź ex tunc
decyzji, stwierdzającej nieważność decyzji Wojewody M. z dnia 21.04.2005 r.
Podstawą wznowienia, o której stanowi art. 403 § 2 k.p.c. nie są skutki, jakie
wywołuje określone zdarzenie prawne, lecz okoliczności faktyczne (a więc nie
prawne) lub środek dowodowy, istniejące w czasie trwania postępowania, a z
których strona nie mogła skorzystać w postępowaniu. Na marginesie należy
zauważyć że wbrew twierdzeniom wnoszącego skargę w sprawie nie mamy do
czynienia z dwoma tytułami egzekucyjnymi, czy wykonawczymi. W szczególności
takim tytułem nie jest decyzja starosty z dnia 17.12.2003 r., w której przecież
nastąpiło jedynie rozłożenie na raty niespłaconej w czasie jej wydania należności.
Gdyby decyzja ta była tytułem egzekucyjnym, to nie zachodziłaby potrzeba jej
uchylenia na wypadek nieprzestrzegania określonego w niej harmonogramu spłat.
Tym samym w tej decyzji nie nastąpiło stwierdzenie wygaśnięcia zobowiązania na
skutek zapłaty, zwolnienia z długu, potrącenia, niemożliwości świadczenia i tym
podobnych zdarzeń, które są objęte hipotezą art. 846 § 1 pkt 2 k.p.c. Zwrócił już na
to uwagę Sąd Apelacyjny w wyroku oddalającym apelację od wyroku oddalającego
powództwo o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego w postaci nakazu
zapłaty.
4
Z tych względów na podstawie art. 3941
§ 2 i 39814
k.p.c., orzeczono jak
w sentencji.
jz