Wyrok z 11 października 2016, sygn. I C 1644/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Gryfice, dnia 11 października 2016 r.

Sąd Rejonowy w Gryficach I Wydział Cywilny w następującym składzie:

Przewodniczący:SSR Krystyna Murawka

Protokolant:starszy sekretarz sądowy Anna Łuszczak

po rozpoznaniu w dniu 6 października 2016 r. w Gryficach

sprawy z powództwa A. F.

przeciwko (...) Spółce Akcyjnej

w W.

o zapłatę

I.  zasądza od pozwanej na rzecz powódki 6.521,06 zł (sześć tysięcy pięćset dwadzieścia jeden złotych i sześć groszy) z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 18 marca 2015r.;

II.  koszty procesu wzajemnie znosi;

III.  w pozostałym zakresie powództwo oddala;

K.Murawka.

Sygn. akt I C 1644/15

UZASADNIENIE

Powódka A. F. wniosła o zasądzenie od pozwanej (...) Spółki Akcyjnej w W. 12.182,97 zł. z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 18.03.2015 r. oraz kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazywała, że w dniu 03.12.2014 r. doszło do kolizji drogowej, z przyczyn lezących po stronie kierującego pojazdem marki P. (...) o nr rej. (...), któremu obowiązkową ochronę ubezpieczeniową świadczył pozwany. W toku postępowania likwidacyjnego pozwana uznał swoją odpowiedzialność i koszt naprawy do 4.459,72 zł., co zdaniem powódki nie rekompensuje w pełni uszczerbku wynikającego z wymienionego zdarzenia. Dlatego na dochodzoną pozwem kwotę składają się:

- 455,10 zł., wynikająca z faktury VAT nr (...) z dnia 28.01.2015 r. tytułem wydatków za wymianę piasty koła,

- 9.933,37 zł., wynikająca z kalkulacji kosztów naprawy (...) Spółka Jawna nr (...) z dnia 03.12.2014 r.,

- 184,50 zł., wynikająca z faktury VAT (...) z dnia 30.01.2015 r. tytułem wydatków za kosztorys naprawy,

- 900 zł., stanowiąca utratę wartości pojazdu, wskazana w kalkulacji naprawy sporządzonej przez rzeczoznawcę,

- 80 zł., wynikająca z faktury VAT (...) z dnia 10.01.2015 r. tytułem koszt kontroli i regulację geometrii

- 630 zł., stanowiąca koszty najmu samochodu zastępczego przez okres 7 dni, w oparciu o umowę z dnia 09.01.2015 r.

Pozwana nie kwestionując zasady swojej odpowiedzialności, wniosła o oddalenie powództwa. Jej zdaniem zakres uszkodzeń pojazdu powódki, pozostających w bezpośrednim związku przyczynowym z kolizją z dnia 03.12.2014 r. oraz zakres naprawy niezbędnej do przywrócenia pojazdu do stanu sprzed szkody zawiera się w wypłaconych 4.459,72 zł . Pozwana zarzuciła, iż przedstawiony przez powódkę kosztorys uwzględnia szerszy zakres naprawy, niż zatwierdzony przez pozwaną- nieadekwatny do zakresu przedmiotowej szkody, i wykracza poza granice odpowiedzialności pozwanej. Błędnie bowiem przyjęto do wymiany zawias górny i dolny drzwi przednich lewych, piastę koła przedniego lewego (wobec prawidłowego wyniku końcowego pomiaru geometrii) oraz felgi aluminiowej przedniej lewej. Powódka nie wykazała też, aby po zaistniałej szkodzie naprawiła samochód. Nadto kalkulacja powódki opiera się o zawyżone stawki za roboczogodzinę prac naprawczych w autoryzowanej stacji obsługi. Stawki te – podnosił pełnomocnik pozwanej - nie odpowiadają realiom rynkowym, przez co prowadzą do niezasadnego zawyżenia wysokości odszkodowania. W toku postępowania pozwana zmieniła nazwę na (...) Spółka Akcyjna w W..

Sąd ustalił następujący stan faktyczny.

Dnia 03.12.2014 r. w S. na ul. (...) ok. godz. 13.00, doszło do kolizji drogowej, w trakcie której uszkodzeniu uległ samochód powódki marki V. (...) o nr rej. (...). Kierujący pojazdem, mąż powódki pół godziny wcześniej zakończył przegląd serwisowy w (...) Ł. w S., skąd odebrał samochód bez uwag, jako całkowicie sprawny.

Pozwana w dacie kolizji udzielała ochrony OC sprawcy szkody, a posterowanie likwidacyjne toczyło się pod numerem (...) (...). W postępowaniu tym powódkę reprezentował mąż- M. F..

Dowód: -kopia karty zdarzenia- k. 11,

-kopia zaświadczenia o zdarzeniu- k. 12,

-kopia pisma z dnia 04.12.2014 r.- k. 13,

-kopia pisma z dnia 08.12.2014 r.- k. 14,

-kopia oświadczenia z dnia 08.12.2014 r.- k. 15,

-kopia upoważnienia- k. 60,

-płyta CD-R z dokumentacją fotograficzną- k. 86.

Początkowo wysokość szkody pozwana oszacowała na 4.792,44 zł. z VAT - kalkulacja naprawy nr (...) z dnia 19.12.2014 r. Następnie kalkulacją naprawy nr (...) z dnia 22.12.2014 r.- koszty naprawy określono na 4.459,72 zł. z VAT. W kosztorysach pozwana zakwalifikowała do wymiany błotnik przedni lewy i drzwi przednie lewe, uszczelkę zewnętrzną i osłonę drzwi przednich lewych. Zastosowano stawkę za roboczogodzinę w wysokości 70 zł. za prace lakiernicze i prace mechaniczno-blacharskie. Zastosowano kwalifikację cen części oryginalnych pomniejszonych o 5%. Współczynnik odchylenia na materiały lakiernicze przyjęto w wysokości 67%. Kalkulacje te różniły się cenami wskazanych części zamiennych, które w drugiej z nich zostały pomniejszone.

Dowód: -kopia kalkulacji naprawy nr (...) z dnia 19.12.2014 r.- k. 16- 21,

-kopia kalkulacji naprawy nr (...) z dnia 22.12.2014 r.- k. 22- 27.

Pismem z dnia 28.12.2014 r., powódka wniosła odwołanie domagając się zapłaty 15.000 zł. tytułem odszkodowania oraz 20.000 zł. tytułem utraty wartości handlowej pojazdu, a także ponownego prawidłowego wyliczenia szkody przy zastosowaniu oryginalnych części i uwzględnieniu wszystkich powstałych wydatków. Ostatecznie w decyzji z dnia 29.12.2014 r., odszkodowanie ustalono na 4.459,72 zł. Kwotę powyższą przelano powódce 30.12.2014 r.

Dowód: -kopia odwołania z dnia 28.12.2014 r.- k. 61- 63,

-kopia pisma z dnia 29.1. (...).- k. 84,

-kopia potwierdzenia realizacji płatności- k. 115.

A. F. we własnym zakresie zleciła spółce (...) s. j. w S. dokonanie kalkulacji wysokości szkody, którą określono na 9.933,37 zł. Do wymiany zakwalifikowano: błotnik przedni lewy, drzwi przednie lewe wraz z uszczelka zewnętrzną i osłoną. Przyjęto wysokość stawki za jedną roboczogodzinę: dla prac mechaniczno-blacharskich 135 zł., zaś dla prac lakierniczych 145 zł. Zastosowano kwalifikację cen części oryginalnych. Powódka zleciła też kalkulację kosztów naprawy w innej formie, niż autoryzowany salon, które to wydatki określono na 9.616,18 zł. Przy stawkach za roboczogodzinę: dla prac mechaniczno-blacharskich 105 zł., a dla prac lakierniczych 115 zł. Dokonano też oszacowania utraty wartości pojazdu metodą dekra automobil AG, gdzie wartość rynkową brutto pojazdu powódki na dzień 15.12.2014 r. przy założeniu okresu eksploatacji pojazdu jak do dnia szkody określono na 61.400 zł., zaś utratę jego wartości spowodowaną kolizją drogową na 900 zł. Koszt powyższej ekspertyzy wyniósł 184,50 zł.

Dowód: -kopia kalkulacji naprawy nr (...) z dnia 03.12.2014 r.- k. 40- 45,

-kopia kalkulacji naprawy nr (...) z dnia 28.01.2015 r.- k. 47- 51,

-kopia oszacowania utraty wartości pojazdu- k. 52- 54,

-kopia faktury VAT nr (...) z dnia 30.01.2015 r.- k. 46.

Po kolizji, w trakcie eksploatacji samochodu powódki dało się słyszeć odgłosy nierównomiernie toczonych kół. Pojazd ponadto, nie utrzymywał kierunku, co stwarzało zagrożenie dla bezpieczeństwa. W dniu 04.12.2014 r. (...) na zlecenie powódki dokonał także ekspertyzy dotyczącej usterek elektronicznych powstałych wewnątrz pojazdu, które to czynności wykazały uszkodzenie: czujnika (...) koła przedniego lewego (G47), zapalnika bocznej poduszki bezpieczeństwa kierowcy ( (...)), czujnika układu kontroli ciśnienia- czujnika koła przedniego lewego ( (...)), sterownika poduszek powietrznych (AirBag). Ponadto czynno sic sprawdzające wykazały, że odczyty pomiarowe zawieszenia osi przedniej znajdują się poza wartościami zalecanymi, zgodnymi z podanymi przez producenta. Dodatkowo dnia 12.12.2014 r., powódka zleciła tejże firmie sprawdzenie dostarczonej felgi aluminiowej o rozmiarze 16’’. Stwierdzono, że felga ta posiada wyraźnie bicie osiowe i nie nadaje się do dalszej eksploatacji.

Dnia 10.01.2015 r. w (...) s.c. w G., w pojeździe powódki dokonano pomiaru geometrii zawieszenia, który wykazał przesunięcie kół na osi oraz nierównoległość osi. Za badanie tego samego dnia wystawiono fakturę VAT nr (...) na 80 zł. Dlatego powódka dokonała wymiany piasty koła, za co dnia 28.01.2015 r. wystawiono fakturę VAT nr (...) na 455,10 zł.

Dowód: -kopia faktury VAT nr (...) z dnia 28.01.2015 r.- k. 28,

-kopia dowodu wpłaty- k. 55,

-kopia faktury VAT nr (...) z dnia 10.01.2015 r.- k. 56,

-kopia wyników pomiaru geometrii zawieszenia- k. 57.

-kopia protokołu diagnozy własnej z dnia 04.12.2014 r.- k. 29- 34v.,

-kopia opisu protokołu diagnozy własnej- k. 35- 35v.,

-kopia zaświadczenia z 12.12.2014 r.- k. 36.

Wobec tego, iż po doznanych uszkodzeniach, samochód powódki nie był w pełni bezpieczny, na czas przeprowadzenia naprawy, A. F. dnia 09.01.2015 r. zawarła ze swoim ojcem A. M. umowę najmu samochodu, którego potrzebowała, by móc dojeżdżać do pracy do K.. Zakład pracy powódki oddalony jest od miejsca jej zamieszkania o trzydzieści kilometrów. A. F. jest funkcjonariuszem służby więziennej i swoje obowiązki wykonuje w systemie zmianowym. W umowie najmu określono, iż zawarta została od dnia 09.01.205 r. do 16.01.2015 r., zaś stawkę czynszu określono na 90 zł., za dobę- łącznie 630 zł. Powódka posiada prawidłowe relacje z ojcem, który nie zajmuje się zawodowo wynajmem samochodów.

Dowód: -kopia umowy najmu samochodu- k. 58,

-zeznania powódki A. F.- k. 101- 102.

Pismem z dnia 16.01.2015 r., rozpatrując ponownie szkodę na prośbę powódki- w odniesieniu do jej odwołania z dnia 28.12.2014 r.- pozwana poinformowała ją, że nie znajduje podstaw prawnych do zmiany swojego stanowiska i podtrzymuje dotychczasową decyzję o wysokości przyznanego odszkodowania.

Bezsporne: -kopia pisma z dnia 16.01.2015 r.- k. 64- 65.

Po dokonaniu wymiany piasty koła, powódka sprzedała pojazd z pozostałymi uszkodzeniami, za bliżej nieokreśloną kwotę. Od ceny odliczyła wartość pozostałych uszkodzeń, zgodnie ze zleconą przez siebie wyceną z dnia 03.12.2014 r.

Dowód: -przesłuchanie powódki A. F.- k. 102.

W międzyczasie nastąpiła zmiana dotychczasowej nazwy pozwanej z (...) Spółka Akcyjna na (...) Spółka Akcyjna, a także zmiana lokalizacji jej siedziby.

Bezsporne.

Koszty naprawy uszkodzeń pojazdu powódki pozostających w związku przyczynowo- skutkowym ze zdarzeniem, wynosiły 10.261,18 zł., a okres naprawy wymagał 7 dni roboczych, przy stawkach roboczogodziny z prace lakiernicze- 115 zł., a blacharskie , 108 i 110 zł.

Przy czym, uszkodzenie zawiasów górnych lewych drzwi przednich, nie pozostawało w adekwatnym związku przyczynowo-skutkowym z kolizją. Tylko dolny zawias znajdował w strefie kontaktu i nosił znamiona przemieszczenia. Z uwagi na charakter i zakres uszkodzeń, który miał znaczenie dla prawidłowego działania układu kierowniczego, wymiana piasty koła była uzasadniona i konieczna z punktu widzenia bezpieczeństwa ruchu.

Koszt lakierowania felgi wynosiły 157,99 zł.

Dowód: -opinia biegłego- k. 139- 150,

-ustne wyjaśnienia biegłego W. S. k. 172- 173.

Sąd zważył, co następuje.

Żądanie powódki okazało się częściowo uzasadnione.

Z treści art. 822 § 1 k.c. wynika, że zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo osoba, na rzecz której została zawarta umowa ubezpieczenia. Uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio od zakładu ubezpieczeń- przewiduje § 4 tego przepisu. Ubezpieczyciel obowiązany jest spełnić świadczenie w terminie trzydziestu dni, licząc od daty otrzymania zawiadomienia o wypadku - jak stanowi art. 817 § 1 k.c. Z kolei przepis art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22.05.2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczeń Komunikacyjnych (Dz. U. 2013.392, t. j.) stanowi, że z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, będącą następstwem śmierci, uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia bądź też utraty, zniszczenia lub uszkodzenia mienia. Natomiast zgodnie z przepisem art. 36 ust. 1 tejże ustawy, odszkodowanie ustala się i wypłaca w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem mechanicznym, najwyżej jednak do ustalonej w umowie ubezpieczenia sumy gwarancyjnej. Takie ujęcie odpowiedzialności świadczy o przyjęciu zasady pełnego odszkodowania w każdym wypadku, w którym posiadacz lub kierujący pojazdem w związku z ruchem tego pojazdu spowodują szkodę, nie zaś o ograniczeniu tej odpowiedzialności tylko do określonych roszczeń mających naprawić jedynie bezpośrednie skutki zdarzenia szkodzącego- tak Sąd Najwyższy w uzasadnieniu uchwały z dnia 13.03.2012 r., wydanej w sprawie III CZP 75/11. Oznacza to, iż w ramach swej odpowiedzialności, ubezpieczyciel jest obowiązany do zwrotu nie tylko tych kosztów naprawy uszkodzonej rzeczy, które są niezbędne do przywrócenia jej prawidłowego funkcjonowania, ale wszystkich kosztów, które konieczne są do przywrócenia stanu poprzedniego, t. j. przywrócenia uszkodzonej rzeczy do stanu sprzed wypadku.

Z kolei art. 363 § 1 k.c., przewiduje, że naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. Odpowiedniej sumy, t.j. sumy odpowiadającej kosztom przywrócenia uszkodzonej rzeczy do stanu poprzedniego. Natomiast § 2 tego przepisu stanowi, że jeżeli naprawienie szkody ma nastąpić w pieniądzu, wysokość odszkodowania powinna być ustalona według cen z daty ustalenia odszkodowania, chyba że szczególne okoliczności wymagają przyjęcia za podstawę cen istniejących w innej chwili.

W przedmiotowej sprawie bezspornym był fakt uszkodzenia samochodu powódki oraz zasada odpowiedzialności pozwanej.

Sporną kwestią okazał się częściowo zakres uszkodzeń pojazdu powódki, powstałych w trakcie kolizji w dniu 03.12.2014 r., a więc części pojazdu, które miałyby podlegać wymianie bądź też naprawie. A co za tym idzie, sporną okazała się wysokość należnego powódce odszkodowania, a więc wysokość kosztów niezbędnych do przywrócenia pojazdu powódki do stanu poprzedniego. Mając powyższe na uwadze, istotnym było również ustalenie wysokości stawek roboczogodzin prac lakierniczych i mechaniczno-blacharskich.

Sporną była również kwestia pozostałych wykazywanych przez powódkę wydatków oraz ich wysokości ( koszt wymiany piasty koła, celowość wyceny zleconej prze powódkę, utrata wartości pojazdu, potrzeba kontroli i regulacji geometrii oraz potrzeba wynajmu przez powódkę samochodu zastępczego a także wysokość kosztów i fakt ich poniesienia z uwagi n okoliczności wynajęcia pojazdu od najbliższego krewnego ).

Strony, dowodząc wysokości kosztów naprawy samochodu, przedstawiły rozbieżne opinie, które służyły im do ich kalkulacji.

Celem ustalenia wysokości wydatków z tytułu koszów naprawy pojazdu Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego rzeczoznawcy samochodowego.

Z treści opinii wynika, że powódka ( poza uszkodzeniem zawiasów górnych drzwi ) prawidłowo określiła zakres koniecznej naprawy. Zaś średnie stawki roboczogodziny prac blacharskich i lakierniczych na terenie woj. (...) (poza S. i P.) w 2014 r. ( odpowiednio 108 zł., 110 zł. i 115 zł, ),uzasadniają określenie kosztów naprawy na kwotę 10.419,17 zł. Biegły wskazywał, iż technologiczny czas naprawy samochodu powódki stanowił trzy dni robocze, a rzeczywisty czas naprawy obejmujący wszystkie czynności z nią związane, w tym zabezpieczenie części do naprawy oraz procedurę przekazania i odbioru pojazdu do i po naprawie mógł wynieść siedem dni roboczych. Wskazał też, że „materiał zawarty w aktach sprawy nie daje podstaw do stwierdzenia, że samochód powódki przed szkodą z dnia 03.12.2014 r. posiadał wcześniejsze uszkodzenia”. Konieczny zakres naprawy został udokumentowany sporządzoną dokumentacją fotograficzną i przeprowadzonymi badaniami i pomiarami geometrii pojazdu. Z zakresu uszkodzeń powstałych w samochodzie V. (...) wynika jednoznacznie, że samochód, który miał z nim kolizję uderzył w jego lewy bok na wysokości koła przedniego lewego tego pojazdu, a na skutek zdarzenia doszło do uszkodzenia tarczy koła przedniego lewego. Potwierdził również fakt konieczności wymiany piasty koła przedniego lewego. Uznał też konieczność wymiany dolnego zawiasu drzwi przednich lewych. Przy czym ewentualna potrzeba wymiany zawiasów górnych nie pozostawała w adekwatnym związku przyczynowo-skutkowym ze zdarzeniem, z uwagi na fakt, iż analizowana część nie pozostawała w strefie kontaktu.

Biegły wydał opinię zgodnie z tezą dowodową. Jest ona jasna i pełna, a ustne wyjaśnienia, złożone na skutek zarzutów pozwanej, dodatkowo potwierdzają słuszność tez i wniosków sformułowanych przez biegłego. Dlatego, z uwzględnieniem kwestii analizowanych podczas wyjaśnień, a dotyczących między innymi wydatków dotyczących konieczności zakupu i lakierowania felgi ( na rynku są dostępne tarcze koła, które są już lakierowane), pozwalają na ustalenie wysokości kosztów naprawy na kwotę 10.261,18 zł. ( 10.419,17- 157,99 zł. ) Pełnomocnik powódki nie formułował zastrzeżeń do opinii.

Wyżej ustalone koszty naprawy należało jednak pomniejszyć o wypłacone jeszcze grudniu 2014 r. odszkodowanie w wysokości 4.459,72 zł,. co uzasadnia uwzględnienie żądania powódki w tym zakresie do kwoty 5.801,46 zł.

W uchwale z dnia 18.05.2004 r., wydanej w sprawie o sygn. III CZP 24/04, Sąd Najwyższy wskazał, że „ odszkodowanie przysługujące z umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów może - stosownie do okoliczności sprawy - obejmować także koszty ekspertyzy wykonanej na zlecenie poszkodowanego”.

W świetle wniosków opinii biegłego sądowego, w zakresie wysokości kosztów naprawy( powódka dowiodła, iż wydatki te obejmowały kwotę dwukrotnie wyższą, aniżeli określona przez pozwaną), należało jako celowy i uzasadniony określić koszt wyceny poniesiony przez powódkę w wysokości 184,50 zł. Wydatek ten bowiem pozostaje w związku z okolicznościami przedmiotowej sprawy - wobec podjęcia przez A. F. próby wykazania koniecznych wydatków ( w tym zakresie jak się okazuje uzasadnionych) jeszcze przed zainicjowaniem postępowania sądowego. Powyższy wniosek znalazł następnie potwierdzenie w opinii biegłego sądowego. Pozwana miała zatem możliwość zweryfikowania i prawidłowego określenia wysokości wydatków z tytułu kosztów naprawy pojazdu, a zaniechanie pozwanej w powyższym zakresie, uzasadnia obciążenie strony wydatkami poniesionymi w tym celu przez poszkodowaną, jako koniecznych, celowych i uzasadnionych.

Koniecznym i pozostającym w związku przyczynowo – skutkowym – jak potwierdził biegły w ustnych wyjaśnieniach – okazał się również wydatek powódki, poniesiony za usługę kontroli geometrii kół- 80 zł. oraz wymiany piasty koła – 455,10 zł. Wyniki tego badania potwierdziły nieprawidłowości w zakresie zbieżności kół. Jak również wynika z zeznań powódki, po zdarzeniu podczas prowadzenia „samochód ściągało i nie trzymał toru jazdy”.

Sąd wskazuje przy tym, iż z materiału dowodowego wynika, iż na chwilę przed kolizją samochód był serwisowany i zakończył coroczny przegląd bez żadnych uwag. Brak jest natomiast dowodów na okoliczność, iż posiadał usterki zakresie nieprawidłowej geometrii kół, bądź głośnej pracy układu jezdnego.

Z tych względów, na zasądzoną w punkcie pierwszym kwotę składają się :

-5.801,46 zł. tytułem nie wypłaconej części kosztów naprawy

-455,10 zł. tytułem wydatków za wymianę piasty koła

- 184,50 zł. tytułem kalkulacji kosztów naprawy zleconej przez powódkę

- 80 zł. tytułem kosztów kontroli geometrii kół

W świetle przedstawionego przez powódkę materiału dowodowego oraz zarzutów pozwanej brak było dowodów na okoliczność, iż powódka poniosła koszty wynajmu samochodu zastępczego i to w wysokości określonej pozwem.

Wyjaśnić należy, że pozwana nie kwestionowała tego żądania co do zasady, lecz zarzucała, iż powódka nie wykazała potrzeby i faktu poniesienia tego wydatku oraz jego wysokości.

Ze zgromadzonego materiału dowodwego, w tym opinii biegłego sądowego oraz zeznań powódki wynika, iż pojazd po kolizji był na tyle niesprawny, iż poruszanie się nim nie było bezpieczne i dlatego wymagał naprawy. Z zeznań A. F. wynika również, że odległość od miejsca pracy, zmienny system świadczenia obowiązków służbowych wymagał jej obecności w pracy w różnych porach dnia, przy braku odpowiedniej komunikacji publicznej, czy prywatnej. Z kolei z treści opinii biegłego wynika, że naprawa pojazdu wymagała siedmiu dni roboczych .

Powyższe ustalenia, w ocenie Sądu uzasadniały potrzebę wynajęcia pojazdu zastępczego i to w określonym przez powódkę siedmiodniowym terminie. Jednakże A. F. nie wykazała, by wynajmując od ojca samochód, poniosła wydatek wymieniony w pozwie. Na pytanie Sądu powódka udzieliła odpowiedzi, iż nie pamięta jaką kwotę zapłaciła z tego tytułu ojcu oraz wskazała, że nie zajmuje się on zawodowo wynajmem samochodów. Zgodnie zaś z art. 253 zd. 2 k.p.c., jeżeli spór co do prawdziwości dokumentu prywatnego dotyczy dokumentu prywatnego pochodzącego od innej osoby niż strona zaprzeczająca, prawdziwość dokumentu powinna udowodnić strona, która chce z niego skorzystać. Pozwana negowała okoliczności na które wskazywała powódka powołując się na podpisana przez siebie umowę najmu pojazdu. Wątpliwość akcentowana przez pozwana wynikała z także z faktu iż umowa z dnia 09.01.2015 r. zawarta została pomiędzy osobami najbliższymi. Nie oznacza to oczywiście, iż między najbliższymi nie mogło dojść do rozliczeń finansowych, za pomoc w postaci wynajęcia pojazdu, lecz zazwyczaj w prawidłowych relacjach rodzinnych, a tak ją określiła powódka, pomoc taka nosi znamiona użyczenia. Z uwagi na stanowisko pozwanej, fakt poniesienia i wysokość faktycznych kosztów z tytułu wynajmu przez powódkę samochodu od ojca, wymagał zatem w niniejszej sprawie udowodnienia, gdyż sam dokument umowy określający stawkę czynszu, nie stanowi dowodu na jej poniesienie.

Ponadto brak było podstaw do uwzględnienia żądania w zakresie utraty wartości pojazdu na kwotę 900 zł. Okoliczność ta nie została przez powódkę wykazana. Wprawdzie powódka podała, że sprzedała uszkodzony samochód, jednakże nie wiadomo kiedy to nastąpiło, a przede wszystkim jaka była cena sprzedaży, a więc czy i o jaką to kwotę powódka obniżyła cenę. Brak aktywności strony w tym zakresie i wbrew wymogom określonym art. 6 kc uzasadniał wniosek o nie wykazaniu i tej części zgłoszonego roszczenia.

Te rozważania, w oparciu o wskazane przepisy doprowadziły Sąd do przekonania wyrażonego w punktach pierwszym i trzecim wyroku.

Z uwagi na wynik sprawy i poniesione już wydatki, rozstrzygniecie o kosztach procesu, Sąd uznał za słuszne oprzeć o art. 100 k.p.c. wzajemnie je znosząc, o czym orzeczono w punkcie II. wyroku.

SSR Krystyna Murawka

ZARZĄDZENIE

1. odnotować;

2. odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikom stron;

3. akta przedłożyć z apelacją bądź za 21 dni ze z. p. o.;

Gryfice, dnia 31 października 2016 r., SSR Krystyna Murawka.