Postanowienie SN z 20 października 2009, sygn. IV CNP 58/09
Data orzeczenia
20 października 2009
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Grzegorz Misiurek
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 20 października 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Grzegorz Misiurek
w sprawie ze skargi B.M.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Okręgowego w L.
z dnia 18 marca 2009 r., sygn. akt [...],
w sprawie ze skarg B.M.
na przewlekłość postępowania w sprawach sygn. akt [...]
prowadzonych przed Sądem Rejonowym w L.w postępowaniu egzekucyjnym
z wniosku wierzyciela Banku S.A.
przeciwko dłużnikowi S. Spółce z o.o. j.v.
przy udziale Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, [...]
o świadczenie pieniężne,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 20 października 2009 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
2
Postanowieniem z dnia 18 marca 2009 r. Sąd Okręgowy w L. oddalił
wniesione przez B.M. skargi na przewlekłość postępowania w sprawach [...] i [...]
prowadzonych przez Sąd Rejonowy w L. w postępowaniu egzekucyjnym.
Skarżący wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
wymienionego postanowienia Sądu Okręgowego.
Zgodnie z art. 4245
§ 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia musi spełniać określone wymagania o charakterze
konstrukcyjnym. Należy do nich m.in. obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia
szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (pkt 4)
oraz wymóg wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych
środków prawnych nie było i nie jest możliwe (pkt 5).
Skarżący nie wskazał rozmiaru szkody oraz nie uwiarygodnił oświadczenia
o jej wystąpieniu.
Prawidłowe spełnienie wymagania określonego w pkt 4 art. 4245
§ 1 k.p.c.
polega na złożeniu przez skarżącego w skardze oświadczenia, że szkoda wystąpiła
- ze wskazaniem jej rodzaju (damnum emergens, lucrum cessans) i rozmiaru - oraz
na uwiarygodnieniu tego oświadczenia. W tym celu, w związku z treścią art. 243
k.p.c., skarżący może powoływać i przedstawiać zarówno dowody, w tym tzw.
dowody nie dające pewności, jak i inne środki, nie uznawane przez kodeks za
dowody np. pisemne oświadczenia, surogaty dokumentów itp. (zob. postanowienia
Sądu Najwyższego: z dnia 12 października 2006 r., I BU 5/06, nie publ.; z dnia
11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16).
Ponadto skarżący nie przeprowadził wywodu jurydycznego w celu
dowiedzenia niemożności wzruszenia orzeczenia w drodze innych środków
prawnych (art. 4245
§ 1 pkt 5 k.p.c.).
Braki w zakresie wymagań konstrukcyjnych skargi są nieusuwalne, a skarga
nimi dotknięta jest odrzucana a limine (art. 4248
§ 1 k.p.c.).
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248
§ 1 k.p.c. orzekł, jak
w sentencji.
3