Postanowienie SN z 20 października 2009, sygn. IV CNP 59/09
Data orzeczenia
20 października 2009
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Grzegorz Misiurek
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 20 października 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Grzegorz Misiurek
w sprawie ze skargi pozwanego
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w T.
z dnia 23 września 2008 r., sygn. akt [...],
w sprawie z powództwa W.Z.
przeciwko P.K.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 20 października 2009 r.,
odrzuca skargę.
2
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 września 2008 r. Sąd Okręgowy w T. zmienił zaskarżony
wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 15 maja 2008 r. w ten sposób, że zasądził od
pozwanego P.K. na rzecz powoda W.Z kwotę 22.032,50 zł z ustawowymi
odsetkami od dnia 16 lutego 2007 r. do dnia zapłaty oraz oddalił powództwo w
pozostałej części.
Pozwany wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego
wyroku Sądu Okręgowego w T.
Wymagania konstrukcyjne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia określa art. 4245
§ 1 k.p.c. Należy do nich m.in.
obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie
orzeczenia, którego skarga dotyczy (pkt 4) oraz wymóg wykazania, że wzruszenie
zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest
możliwe (pkt 5).
Oświadczenia pozwanego nie spełniają wymienionych wymogów.
Prawidłowe spełnienie warunku określonego w pkt 4 art. 4245
§ 1 k.p.c.
polega nie tylko na złożeniu przez skarżącego oświadczenia o wystąpieniu szkody
ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru, ale i na uwiarygodnieniu tego oświadczenia.
W tym celu, w związku z treścią art. 243 k.p.c., skarżący winien powoływać
i przedstawiać zarówno dowody, w tym tzw. dowody nie dające pewności, jak i inne
środki, nie uznawane przez kodeks postępowania cywilnego za dowody np.
pisemne oświadczenia, surogaty dokumentów itp. (zob. postanowienia Sądu
Najwyższego: z dnia 12 października 2006 r., I BU 5/06, nie publ.; z dnia
11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16).
Z kolei obowiązek wynikający z pkt 5 art. 4245
§ 1 k.p.c. zostaje spełniony
przez przeprowadzenie prawniczej analizy przepisów dotyczących środków
prawnych, których zastosowanie jest niedopuszczalne lub które z innych przyczyn
nie mogły odnieść skutku. Nie chodzi jedynie o skargę kasacyjną, czy skargę
o wznowienie postępowania, ale i inne środki prawne pozwalające na zmianę lub
3
uchylenie orzeczenia, ewentualnie służące pozbawieniu lub ograniczeniu
wykonalności orzeczenia, czyli powództwa opozycyjne oraz zwykłe i specjalne
środki funkcjonujące w postępowaniu nieprocesowym (por. postanowienie Sądu
Najwyższego z 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140).
Nadto ustawodawca wymaga „wykazania”, a nie jedynie wskazania, przytoczenia,
czy też uwiarygodnienia. Skarżący musi zatem przeprowadzić stosowny wywód
jurydyczny w celu dowiedzenia niemożności wzruszenia orzeczenia w drodze
innych środków prawnych. Wywód taki byłby zbędny jedynie wówczas, gdyby
zostały dołączone do skargi odpisy prawomocnych orzeczeń wskazujących,
że zastosowanie innych środków procesowych okazało się nieskuteczne np. odpis
postanowienia o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania (por. postanowienia
Sądu Najwyższego z 17 października 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006, nr 1, poz.
17 oraz z 19 stycznia 2006 r., II CNP 2.06, OSNC 2006, nr 6, poz. 112).
Braki w zakresie wymagań konstrukcyjnych nie podlegają uzupełnieniu,
a skarga nimi dotknięta jest odrzucana a limine (art. 4248
§ 1 k.p.c. ).
Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 4248
§ 1 k.p.c., odrzucił
skargę.