Wyrok z 10 listopada 2016, sygn. I C 1305/16

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 listopada 2016 r.

Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:
Przewodniczący: SSR Tadeusz Kotuk

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 listopada 2016 r. w G. sprawy z powództwa C. W. (1) przeciwko Gminie M. G.

o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności

I.  oddala powództwo;

II.  zasądza od powódki C. W. (1) na rzecz pozwanego Gminy M. G. kwotę 1.200 zł (jeden tysiąc dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

UZASADNIENIE

Stan faktyczny

W dniu 22 czerwca 2015 r. Sąd Rejonowy w Gdyni wydał wyrok w sprawie I C 420/15 (opatrzony później klauzulą wykonalności na rzecz wierzyciela), w którym nakazał C. W. (1) wydanie Gminie M. G. grunt położony u zbiegu ulic (...) IV w G., obejmujący działki: nr (...) (księga wieczysta (...)) oraz część działki nr (...) (księga wieczysta (...)), oznaczonych na mapie stanowiącej integralną cześć tego orzeczenia – w terminie 14 od daty uprawomocnienia się wyroku, a ponadto – nakazał C. W. (1) oczyszczenie i opróżnienie w/w gruntu poprzez usunięcie znajdującego się na nim obiektu handlowego oraz prowadzących do niego schodów w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się wyroku. Upoważnił też Gminę M. G. do czynności opisanych w punkcie II. po bezskutecznym upływie wyznaczonego C. W. terminu oraz zasądził koszty procesu.

Okoliczności bezsporne

Z późniejszych działań Gminy M. G. (wezwania do opuszczenia i opróżnienia gruntu) wynikało, że sprawa może przejść do fazy postępowania egzekucyjnego.

Okoliczności bezsporne

W pisemnym uzasadnieniu w sprawie I C 420/15 Sąd Rejonowy w Gdyni m.in. rozważał zarzuty C. W. dotyczące poniesionych na tym gruncie nakładów i przepisu art. 5 k.c.

Okoliczności bezsporne

Ocena dowodów

Stan faktyczny był bezsporny. Wynika ze wzajemnie niekwestionowanych twierdzeń stron. Ani do pozwu, ani do odpowiedzi na pozew nie dołączono ani nie zawnioskowano żadnych dowodów.

Sprawa została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie art. 148 ¹ § 1 k.p.c. Żadna ze stron nie złożyła wniosku o przeprowadzenie rozprawy. Zawarte w pozwie sformułowanie „o przeprowadzenie rozprawy także pod nieobecność powódki” nie jest wnioskiem o wyznaczenie rozprawy, lecz typowym dla dotychczasowej praktyki formułowania pism procesowych (utrwalonej od pokoleń) wnioskiem formalnym zabezpieczającym stronę powodową przed zawieszeniem postępowania na podstawie art. 177 § 1 pkt 5 k.p.c. W zmienionym od 8 września 2016 r. stanie prawnym tego rodzaju sformułowanie nie może być błędnie utożsamiane z wnioskiem o wyznaczenie rozprawy, lecz winno być traktowane – zgodnie z jego celem – jako zabezpieczające stronę powodową przed zawieszeniem postępowania na wypadek wyznaczenia rozprawy (bądź przez sąd z urzędu lub na wniosek przeciwnika). Innymi słowy – omawiany wniosek nie zastępuje, lecz może współwystępować z odrębnym wnioskiem o wyznaczenie rozprawy. Oba wnioski spełniają bowiem inną rolę.

Kwalifikacja prawna

Powództwo podlegało oddaleniu, gdyż powódka nie wykazała zaistnienia zdarzenia, o którym mowa w art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. W uzasadnieniu pozwu odwołano się jedynie do pewnych poglądów prawnych (orzecznictwa i doktryny) związanych z kwestią interpretacji przesłanek przewidzianych w art. 5 k.c. Poglądy prawne powoda – niezależnie od ich trafności – nie stanowią zdarzenia umarzającego dług lub uniemożliwiającego egzekucję. Nie wykazano też, że po powstaniu tytułu egzekucyjnego zaistniała istotna z punktu widzenia treści art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. zmiana stanu faktycznego. Należy też przypomnieć, że kwestia zarzutów C. W. związanych z nakładami i treścią art. 5 k.c. była przedmiotem rozważań sądu wydającego sporny tytuł egzekucyjny.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie I. sentencji na mocy art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. a contrario.

Koszty

W punkcie II. sentencji orzeczono o kosztach procesu, zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c. (obowiązek zwrotu przez przegrywającego na rzecz wygrywającego). Powódka jest obowiązana zwrócić pozwanej Gminie koszty zastępstwa procesowego radcy prawnego w stawce minimalnej (1.200 zł, § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych).