Postanowienie SN z 13 listopada 2009, sygn. IV CNP 75/09
Data orzeczenia
13 listopada 2009
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Krzysztof Pietrzykowski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 13 listopada 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie ze skargi uczestnika postępowania Andrzeja Ś.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Okręgowego w L,
z dnia 30 października 2008 r., w sprawie z wniosku Stanisława S.
przy uczestnictwie Barbary M., Wandy P., Andrzeja
Ś., Aleksandry S., Zofii R., Krzysztofa
S. i Tadeusza S.
o dział spadku po Zofii W.,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 13 listopada 2009 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
2
Zgodnie z art. 4245
§ 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia powinna zawierać m. in. uprawdopodobnienie
wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia. W niniejszej
sprawie skarżący jako szkodę majątkową wskazał, że gdyby mu przyznano część
gospodarstwa rolnego, to mógłby osiągać korzyści z rozwinięcia na nim gospodarki
oraz z dopłat unijnych. Jest to jednak szkoda ewentualna, ponieważ nie ma
pewności, że rzeczone korzyści skarżący rzeczywiście by uzyskał. Tymczasem
szkoda ewentualna w świetle polskiego prawa nie podlega naprawieniu, nie jest
zatem prawnie relewantna. Ponadto skarżący wskazuje na szkodę niemajątkową,
którą jest wyrządzona mu krzywda przez uznanie go za osobę niezdolną do
prowadzenia działalności rolniczej w kwestionowanym orzeczeniu. Zgodzić się
trzeba, że w ujęciu subiektywnym skarżący może czuć się skrzywdzony, jednakże
nie oznacza to istnienia krzywdy (szkody niemajątkowej), za którą prawo polskie
przewidywałoby możliwość żądania zadośćuczynienia. Zadośćuczynienia
pieniężnego za doznaną krzywdę można żądać w razie uszkodzenia ciała lub
wywołania rozstroju zdrowia, a także w wypadku pozbawienia wolności oraz
w wypadku skłonienia za pomocą podstępu, gwałtu lub nadużycia stosunku
zależności do poddania się czynowi nierządnemu (art. 445 § 1 i 2 w związku z art.
444 k.c.) oraz w razie naruszenia dobra osobistego (art. 448 k.c.). Nie może zatem
być uznane za wyrządzające krzywdę dokonanie przez sąd dopuszczalnego przez
prawo sposobu podziału majątku spadkowego, gdzie jednemu ze spadkobierców
nie przyznaje się części gospodarstwa rolnego, lecz spłatę pieniężną.
W konsekwencji skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 4248
§ 1 k.p.c.