Postanowienie SN z 4 grudnia 2009, sygn. IV CNP 81/09
Data orzeczenia
4 grudnia 2009
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Grzegorz Misiurek
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 4 grudnia 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Grzegorz Misiurek
w sprawie ze skargi strony powodowej
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w S.
z dnia 6 sierpnia 2008 r., sygn. akt […],
w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Komunalnego Spółki z o.o.
przeciwko Z.J.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 4 grudnia 2009 r.,
odrzuca skargę.
2
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2008 r. Sąd Okręgowy w S. oddalił apelację
powódki Przedsiębiorstwa Komunalnego Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością,
wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 6 maja 2008 r.
Powódka wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego.
Art. 4245
§ 1 k.p.c. wskazuje wymagania o charakterze konstrukcyjnym, jakie
musi spełniać skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia. Należy do nich m.in. obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia
szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (pkt 4).
Skarżąca wskazała, że jej szkoda polega na nie zasądzeniu na jej rzecz
odszkodowania za nielegalny pobór ciepła w wysokości 2.131,44 zł oraz na
poniesieniu dodatkowych kosztów procesu w łącznej wysokości 503 zł (wpisy
sądowe i opłata skarbowa – 227 zł, koszty procesu przyznane pozwanej – 276 zł).
Oświadczenie skarżącej nie spełnia wymogu określonego w art. 4245
§ 1
pkt 4 k.p.c. Prawidłowe spełnienie tego warunku polega nie tylko na złożeniu
oświadczenia o wystąpieniu szkody ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru, ale i na
uwiarygodnieniu tego oświadczenia. W tym celu, w związku z treścią art. 243 k.p.c.,
skarżąca winna powoływać i przedstawiać zarówno dowody, w tym tzw. dowody nie
dające pewności, jak i inne środki, nie uznawane przez kodeks za dowody np.
pisemne oświadczenia, surogaty dokumentów itp. (zob. postanowienia Sądu
Najwyższego: z dnia 12 października 2006 r., I BU 5/06, niepubl.; z dnia 11 sierpnia
2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16). Samo twierdzenie o wystąpieniu
szkody nie jest więc wystarczające dla uwiarygodnienia twierdzenia, że szkoda
wystąpiła. Niezbędny jest także przekonywujący wywód wskazujący na czas
powstania szkody oraz związek przyczynowy między nią, a wydaniem
zaskarżonego orzeczenia (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia
2006 r., IV CNP 38/05, BSN 2006, nr 4, s. 10).
3
Ponadto stwierdzić należy, że koszty poniesione przed wydaniem
zaskarżonego orzeczenia w ogóle nie mogą być rozważane w kategorii szkody
„spowodowanej przez wydanie orzeczenia”. Szkoda spowodowana wydaniem
prawomocnego orzeczenia nie może bowiem powstać przed jego wydaniem
(zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 2007 r., III CNP 30/07,
niepubl.). Koszty postępowania, które poniosła strona nie stanowią zatem szkody
uzasadniającej wniesienie skargi przewidzianej w art. 4241
k.p.c. (zob.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 46/06,
niepubl.).
Braki w zakresie wymagań konstrukcyjnych nie podlegają uzupełnieniu,
a skarga nimi dotknięta jest odrzucana a limine (art. 4248
§ 1 k.p.c.).
Z podanych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 4248
§ 1 k.p.c.,
odrzucił skargę.