Wyrok z 5 grudnia 2016, sygn. I C 921/16

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 5 grudnia 2016 r.

Sąd Rejonowy w Toruniu I Wydział Cywilny w składzie następującym

Przewodniczący SSR Magdalena Glinkiewicz

Protokolant st.sekr.sąd. Bożena zajkowska

Po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2016 r. w Toruniu.

sprawy z powództwa

H. J.

przeciwko:

J. J. i O. W.

o:

eksmisję

orzeka:

I.  nakazuje pozwanej J. J., aby opuściła, opróżniła i wydała powodowi H. J. lokal mieszkalny nr (...) położony w C. przy ul. (...);

II.  nakazuje pozwanej O. W., aby opróżniła i wydała powodowi H. J. lokal mieszkalny nr (...) położony w C. przy ul. (...)

III.  ustala, że pozwanym nie przysługuje prawo do otrzymania lokalu socjalnego;

IV.  nie obciąża pozwanych kosztami procesu.

Sygn. akt I C 921/16

UZASADNIENIE

H. J. wniósł o nakazanie pozwanym J. J., O. W. i P. K. aby opuścili, opróżnili i wydali powodowi lokal mieszkalny nr (...) położony w C. przy ul. (...) oraz o zasądzenie od pozwanych na rzecz powoda kosztów procesu wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu powód wskazał, że jest właścicielem ww. nieruchomości. Pozwana J. J. jest jego byłą żoną. O. W. jest jego pasierbicą, natomiast P. K. jest konkubentem O. W.. Pozwani wbrew woli powoda zamieszkują w przedmiotowym lokalu, ich zachowanie jest uciążliwe, powód narażony jest nie tylko na słowne ataki. Powód i pozwani nigdy nie zawierali umowy najmu. Pozwani nie regulują bieżących opłat. J. J. przysługuje służebność mieszkania w nieruchomości, której właścicielem jest syn stron Ł. J.. Zatem jej potrzeby mieszkaniowe znajdą zaspokojenie.

Pismem z dnia 1 sierpnia 2016r., powód poinformował Sąd, że P. K. wyprowadził się, w związku z tym cofnął pozew przeciwko P. K..

Postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2016r. Sąd umorzył postępowanie w części przeciwko P. K..

W odpowiedzi na pozew pozwane wniosły o oddalenie powództwa.

Sąd ustalił, co następuje:

Na postawie umowy sprzedaży z dnia 21 września 1987r. H. J. nabył od B. i L. małżonków M. (akt notarialny Rep. A (...)) do swojego majątku osobistego udział w wysokości ½ w prawie wieczystego użytkowania gruntu o pow. 0.09.23 ha położonego w C. przy ul. (...) oraz w znajdującym się na tym gruncie budynku, stanowiącym odrębną nieruchomość, dla którego Sąd Rejonowy w Toruniu prowadzi księgę wieczystą Kw (...).

Dowód: umowa sprzedaży z dnia 21.09.1987r. k. 9-11

Księga wieczysta k. 12-20

Wyrokiem z dnia 13 listopada 1989r. Sąd Rejonowy w Wąbrzeźnie (sygn.. akt (...)) rozwiązał małżeństwo H. J. i J. J. bez orzekania o winie.

Bezsporne.

Wraz z H. J. w lokalu mieszka J. J.. O. W. wyprowadziła się. W mieszkaniu pozostało część jej rzeczy.

O. W. jest córką H. J..

Stron nie łączyła umowa najmu.

Bezsporne.

J. J. przysługuje dożywotnia, osobista, nieodpłatna służebność mieszkania ustanowiona na nieruchomości położonej w miejscowości C., gmina P., powiat (...), województwo (...), dla której Sąd Rejonowy w Wąbrzeźnie prowadzi księgę wieczystą Kw (...).

Właścicielem nieruchomości jest syn J. J. i H. Ł. J.. Ł. J. mieszka ze swoją rodziną oraz z babcią - matką J. J..

Bezsporne. k. 23-27

O. W. wyprowadziła się z ul. (...), wynajmuje mieszkanie, umowę najmu ma podpisaną na czas oznaczony do czerwca 2017r. Utrzymuje się ze stałego zasiłku w kwocie 481 zł oraz z zasiłku pielęgnacyjnego w kwocie 152 zł. Ukończyła szkołę zawodową, z zawodu jest kucharzem, nie pracuje. Cierpi na schorzenia kręgosłupa, ma skoliozę, jest po jednej operacji kręgosłupa, oczekuje na kolejna operację. Nie ma nikogo na utrzymaniu. Nie chce wrócił do mieszkania przy ul. (...) w C..

Bezsporne.

J. J. utrzymuje się z zasiłku okresowego w kwocie 317 zł, zbiera złom i butelki po kontenerach, aby mieć pieniądze na zakup leków opłatę wody.

Bezsporne.

H. K. pozostaje w konflikcie z J. J. i O. W.. Zdarzały się interwencje policji w związku z nieporozumieniami miedzy stronami.

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 22 kwietnia 2015r. (sygn.. akt VIII K 142/15) H. J. został uznany za winnego, tego że w okresie od 1999r. do 18 grudnia 2014r. w C. w mieszkaniu przy ul. (...) znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoją rodziną.

Bezsporne.

Pismem z dnia 29 lutego 2016r. H. J. wezwał O. W. i J. J. o opróżnienia i wydania w terminie 7 dni lokalu położnego w C. przy ul. (...).

Bezsporne k. 30-33v

Sąd zważył, co następuje:

Sąd uznał za wiarygodne dokumenty zgromadzone w aktach sprawy oraz akta lokalowe. Sąd nie znalazł powodu, aby kwestionować ich wiarygodność, gdyż wzajemnie się one uzupełniają, a ich treść znalazła oparcie w stanowisku stron. Co więcej wiarygodność przedłożonych dokumentów nie była kwestionowana przez żadną ze stron.

Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że powód jest jedynym właścicielem nieruchomości położonej w C. przy ul. (...).

Stron nie łączyła umowa najmu.

Pozwane korzystały z mieszkania na zasadach użyczenia. (art. 710 k.c.)

Powód wezwał pozwane do opróżnienia i wydania lokalu.

Pozwana O. W. wyprowadziła się, jednak nie zabrała z lokalu wszystkich swoich rzeczy, klucze od mieszkania oddała matce. J. J. nie wyprowadziła się.

Przechodząc do rozważań prawnych, na wstępie przypomnieć należy, iż zgodnie z art. 222 § 1 k.c., właściciel może żądać od osoby, która faktycznie włada jego rzeczą, o ile nie przysługuje jej względem właściciela skuteczne prawo, wydania tej rzeczy.

Analizując stan faktyczny niniejszej sprawy pod kątem treści powołanego przepisu, stwierdzić należy, że nie budzi wątpliwości, iż pozwana J. J. zajmuje obecnie lokal bez tytułu prawnego. Uprawnienie do lokalu przysługiwało jej do momentu, gdy powód nie wezwał jej do opuszczenia lokalu. Stron nie łączyła umowa najmu.

Mając to na uwadze Sąd, na podstawie art. 222 § 1 k.c., orzekł jak w pkt I wyroku, nakazując pozwanej H. J. opuszczenie, opróżnienie i wydanie powodowi lokalu mieszkalny nr (...) położonego w C. przy ul. (...). O. W. wyprowadziła się ze spornego lokalu, dlatego też Sąd w pkt II wyroku nakazał pozwanej O. W. opróżnienie i wydanie powodowi lokalu mieszkalny nr (...) położonego w C. przy ul. (...).

Po przesądzeniu, iż istnieją podstawy do eksmisji pozwanych do rozważenia pozostała jedynie kwestia przyznania pozwanym prawa do otrzymania lokalu socjalnego. W każdym wypadku powstaje bowiem obowiązek orzeczenia w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy /wyrok SN z dn. 2005.04.22 II CK 655/04 LEX nr 148318/.

W myśl art. 14 ust. 1 i 3 OchrLokU w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy. Sąd, badając z urzędu, czy zachodzą przesłanki do otrzymania lokalu socjalnego, orzeka o uprawnieniu osób, biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania przez nie z lokalu oraz ich szczególną sytuację materialną i rodzinną.

Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 14 ust. 4 OchrLokU Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec: kobiety w ciąży, małoletniego, niepełnosprawnego lub ubezwłasnowolnionego oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą, obłożnie chorych, emerytów i rencistów spełniających kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej, osoby posiadającej status bezrobotnego, osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały- chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany.

Sąd ustalił, że pozwanym nie przysługuje prawo do lokalu socjalnego, albowiem pozwana O. W. sama wyprowadziła się, usamodzielniła się, wynajęła mieszkanie. Podpisała umowę najmu na czas oznaczony do czerwca 2017r. Nie chce mieszkać przy ul. (...). Z kolei J. J. przysługuje dożywotnia, osobista, nieodpłatna służebność mieszkania ustanowiona na nieruchomości położonej w miejscowości C., gmina P., powiat (...), województwo (...), dla której Sąd Rejonowy w Wąbrzeźnie prowadzi księgę wieczystą Kw (...). Tym samym pozwana nie może powoływać się na to, że nie ma dokąd się wyprowadzić. Faktu tego nie zmienia okoliczność, że w nieruchomości, na której ustanowiona jest służebność oprócz właściciela (syna pozwanej) mieszka rodzina syna oraz matka pozwanej.

O kosztach orzeczono w myśl art. 102 k.p.c. Sąd nie obciążył pozwanych kosztami procesu mając na uwadze ich trudną sytuację materialną i zdrowotną.