Wyrok z 7 lipca 2022, sygn. I C 76/22

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 7 lipca 2022 r.

Sąd Rejonowy w Zambrowie Wydział I Cywilny w składzie:

Przewodniczący – sędzia Karolina Malinowska-Krutul

Protokolant – Pamela Trześniewska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2022r. w Z.

sprawy z powództwa T. L.

przeciwko U. (...) we W.

o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności

I.  powództwo oddala;

II.  zasądza od powódki T. L. na rzecz pozwanego U. (...) we W. kwotę 270 (dwieście siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Sygn. akt I C 76/22

UZASADNIENIE

T. L. wniosła przeciwko U. (...) z siedzibą we W. pozew o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego w postaci nakazu zapłaty z dnia 24 grudnia 2013 r. w sprawie I(...) zaopatrzonego w klauzulę wykonalności postanowieniem z dnia 25 marca 2014 r.

W uzasadnieniu wskazała, że wierzytelność uległa przedawnieniu. Podała, że w sprawie (...), w której został wydany nakaz zapłaty stanowiący podstawę wszczętego postępowania egzekucyjnego, został podany jej nieprawidłowy adres, co jest standardową praktyką firm windykacyjnych, w związku z czym nie mogła skutecznie wnieść sprzeciwu od nakazu zapłaty.

Strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powódki na swoją rzecz zwrotu kosztów procesu.

W uzasadnieniu podano, że po uzyskaniu tytułu wykonawczego wierzyciel kilkakrotnie kierował sprawę na drogę egzekucji komorniczej, w związku z czym dochodziło do przerwania biegu przedawnienia co do należności głównej jak i odsetek. W żadnym momencie nie upłynął okres przedawnienia.

Sąd Rejonowy w Zambrowie ustalił i zważył, co następuje:

Sąd Rejonowy w Zambrowie nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym z dnia 24 grudnia 2013 roku wydanym w sprawie I (...) z powództwa U. (...) w W. przeciwko T. L. nakazał pozwanej, aby zapłaciła w ciągu dwóch tygodni na rzecz powoda kwotę 1.010 złotych wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 19 grudnia 2013 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 204,50 złotych tytułem kosztów postępowania.

W dniu 25 marca 2014 roku powyższy tytuł egzekucyjny został zaopatrzony w klauzulę wykonalności.

T. L. w sprawie I (...) złozyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od nakazu zapłaty z dnia 24 grudnia 2013 r. Wniosek ten został prawomocnie oddalony na mocy postanowienia z dnia 4 lutego 2019 r. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że nakaz zapłaty został doręczony pozwanej na adres wskazany w pozwie, zgodny również z adresem wynikającym z systemu PESEL-SAD tj. Aleja (...), (...)-(...) Z., który po dwukrotnej awizacji został uznany za skutecznie doręczony z dniem 17 stycznia 2014 r. W uzasadnieniu Sąd ponadto nadmienił, że w innej sprawie Sądu Rejonowego w Zambrowie, tj. (...) T. L. osobiście odebrała korespondencję kierowaną na niej na ww. adres.

Wierzyciel występował do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Zambrowie M. M. z wnioskiem o wszczęcie egzekucji przeciwko T. L. na podstawie opisanego wyżej tytułu wykonawczego. Sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą (...). Postępowanie w sprawie (...) zostało umorzone postanowieniem z dnia 04 września 2014 r. wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji. Kolejne postępowanie prowadzone przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Zambrowie K. M. zast. P. G. pod sygn. akt (...) zostało umorzone postanowieniem z dnia 06 czerwca 2019 r.
W dniu 13 stycznia 2022 r. U. (...)z siedzibą we W. złożył wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Zambrowie A. T., który prowadzi postępowanie pod sygn. (...).

Sąd ustalił powyższy stan faktyczny w oparciu o: akta Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Zambrowie A. T. (...), akta Sądu Rejonowego w Zambrowie I (...).

Powództwo podlegało oddaleniu w całości.

Przesłanki do wniesienia powództwa przeciwegzekucyjnego są enumeratywnie wskazane w treści art. 840 § 1 kpc, który stanowi, że dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia, jeżeli:

1) przeczy zdarzeniom, na których oparto wydanie klauzuli wykonalności, a w szczególności gdy kwestionuje istnienie obowiązku stwierdzonego tytułem egzekucyjnym niebędącym orzeczeniem sądu albo gdy kwestionuje przejście obowiązku mimo istnienia formalnego dokumentu stwierdzającego to przejście;

2) po powstaniu tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane; gdy tytułem jest orzeczenie sądowe, dłużnik może powództwo oprzeć także na zdarzeniach, które nastąpiły po zamknięciu rozprawy, a także zarzucie spełnienia świadczenia, jeżeli zgłoszenie tego zarzutu w sprawie było z mocy ustawy niedopuszczalne, a także na zarzucie potrącenia;

3) małżonek, przeciwko któremu sąd nadał klauzulę wykonalności na podstawie art. 787, wykaże, że egzekwowane świadczenie wierzycielowi nie należy się, przy czym małżonkowi temu przysługują zarzuty nie tylko z własnego prawa, lecz także zarzuty, których jego małżonek wcześniej nie mógł podnieść.

Podkreślić należy, iż powództwo opozycyjne jest środkiem merytorycznej obrony przed egzekucją. Konieczność podjęcia obrony na tej drodze pozostaje w związku z zasadą wyrażoną w art. 804 § 1 kpc, który zakazuje organowi egzekucyjnemu badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.

Termin przedawnienia został określony w art. 125 kc. Należy zauważyć, iż zgodnie z art. 1 oraz 5 ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2018 poz 1104) przedawnienie dla tytułu wykonawczego wymagalnego po dniu 09 lipca 2018 r. (wejście ustawy w życie) wynosi 6 lat zaokrąglone do pełnego roku.

Dla tytułów wymagalnych przed data wejścia w życie ustawy oblicza się 10- letni okres przedawnienia i porównuje z 6- letnim okresem biorąc za początek biegu przedawnienia datę wejścia w życie ustawy. Przedawnienie następuje z upływem wcześniejszego terminu.

Zgodnie z art. 123 § 1 kpc, bieg terminu przedawnienia przerywa się m. in. przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju, albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia, albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia.

W przedmiotowej sprawie, uwzględniając datę nadania klauzuli wykonalności, tj. 25 marca 2014 r. oraz datę sporządzenia wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego w sprawie (...) tj. 22 grudnia 2021 r. wierzytelność objęta tytułem wykonawczym nie uległa przedawnieniu.

Po uzyskaniu tytułu wykonawczego, wierzyciel podejmował szereg czynności , które przerwały bieg przedawnienia. I tak kilkakrotnie kierował sprawę na drogę egzekucji komorniczej. Pierwsza egzekucja prowadzona była przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Zambrowie M. M. pod sygnaturą (...) i została umorzona postanowieniem z dnia 04 września 2014 r. wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji. Kolejne postępowanie prowadzone było przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Zambrowie K. M. zast. P. G. pod sygn. akt (...) i zostało umorzone postanowieniem z dnia 06 czerwca 2019 r. W dniu 13 stycznia 2022 r. pozwany złożył wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Zambrowie A. T., który aktualnie prowadzi postępowanie pod sygn. (...).

Mając powyższe na uwadze zarzut przedawnienia podniesiony przez powódkę jest bezzasadny i nie zasługuje na uwzględnienie. Wierzyciel podejmował czynności przerywające bieg przedawnienia co do należności głównej jak i co do odsetek.

Co zaś tyczy się okoliczności odnoszących się do nieprawidłowego doręczenia powódce nakazu zapłaty, na który powódka wskazuje, to należy stwierdzić że zdarzenie takie nie stanowi podstawy do uwzględnienia powództwa przeciwegzekucyjnego a jedynie może być podstawą do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty, z której to zresztą możliwości powódka skorzystała, składając w sprawie I (...) sprzeciw od nakazu zapłaty. Jak wynika z akt I (...) Sąd Rejonowy w Zambrowie na mocy prawomocnego postanowienia z dnia 4 lutego 2019 r. w oddalił wniosek T. L. o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od nakazu zapłaty z dnia 24 grudnia 2013 r. oraz odrzucił sprzeciw pozwanej od ww. nakazu zapłaty.

Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił powództwo.

Orzeczenie o kosztach procesu zawarte w punkcie II sentencji wyroku oparto na treści art. 98 kkpc, wyrażającego zasadę odpowiedzialności za wynik procesu. Jako, że powódka przegrała proces w całości, powinna zwrócić pozwanemu poniesione koszty procesu, na które złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym w wysokości 270 zł ustalone zgodnie z § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jednolity z 2015 r., poz. 1800).