Wyrok z 20 stycznia 2017, sygn. I C 1309/16

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 20 stycznia 2017 r.

Sąd Rejonowy w Brodnicy I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący:	SSR Jan Raszkowski
Protokolant:	sekr. sądowy Emilia Czubak

po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2017 r. w Brodnicy

sprawy z powództwa (...) Bank (...) SA z siedzibą we W.

przeciwko M. A.

o zapłatę

1/ zasądza od pozwanego M. A. na rzecz powoda (...) Bank (...) SA z siedzibą we W. kwotę 3 395,74 zł (trzy tysiące trzysta dziewięćdziesiąt pięć złotych 74/100) z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP od kwoty 2 862,03 zł (dwa tysiące osiemset sześćdziesiąt dwa złote 03/100) od dnia 28 maja 2016 roku,

2/ zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 134,00 zł (sto trzydzieści cztery złote) tytułem zwrotu kosztów procesu,

3/ wyrokowi w punkcie 1 nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

Sędzia

J. R. A

Sygn. I C 1309/16

UZASADNIENIE

Powód (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we W. w dniu 28 lipca 2016 roku wniósł do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie o zasądzenie od pozwanego M. A. kwoty 3.395,74 zł wraz z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP liczonymi od kwoty 2.862,03 zł od dnia 28 maja 2016 roku, oraz o zasądzenie od pozwanego kosztów postępowania.

Powód wskazywał, że dochodzona przez niego kwota wynika z umowy kredytu nr (...) z dnia 14 maja 2014 roku, zawartej pomiędzy nim, a pozwanym.

Powód wskazywał, że na dochodzoną kwotę składają się:

- 2.862,03 zł tytułem należności głównej,

- 211,27 zł tytułem różnicy między odsetkami umownymi i karnymi naliczonymi przez powoda, a sumą odsetek spłaconą przez pozwanego,

- 322,44 zł tytułem kosztów, opłat i prowizji.

Postanowieniem z dnia 27 września 2016 roku Sąd Rejonowy Lublin –Zachód w Lublinie w sprawie VI Nc-e (...) stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i przekazał sprawę zgodnie z właściwością ogólną pozwanego tutejszemu Sądowi.

Pozwany na rozprawie w dniu 20 stycznia 2017 roku uznał powództwo i okoliczności faktyczne przytoczone w pozwie i wskazał , że pieniądze utracił wskutek uzależnienia od hazardu.

Sąd ustalił, co następuje:

W dniu 14 maja 2014 roku pozwany zawarł z powodem umowę pożyczki gotówkowej nr (...).

(dowód: kopia umowy pożyczki nr (...) z dnia 14 maja 2014 roku wraz z załącznikami – k. 20 – 23 verte akt)

Z treści umowy wynika, iż powód udzielił pozwanemu pożyczki w kwocie 3.300,00 zł na okres od dnia 14 maja 2014 roku do 15 listopada 2017 roku.

Z tytułu udzielonej pożyczki pozwany został obciążony kwotą 264,00 zł tytułem prowizji, oraz został objęty ubezpieczeniem za kwotę 947,39 zł.

Odsetki zostały ustalone na 14,67 %, z tym że w przypadku obniżenia stopy kredytu lombardowego NBP, wysokość odsetek zostałaby obniżona do czterokrotności tejże stopy i łącznie miały wynosić 1.286,29 zł.

Łączne zobowiązanie do zapłaty zostało określone na kwotę 5.797,68 zł.

Pożyczka miała być spłacana w 42 ratach, których wysokość i terminy miały zostać określone w harmonogramie spłat.

Umowa przewidywała ponadto możliwość naliczania odsetek od należności przeterminowanych, jak również możliwość naliczania opłat za czynności windykacyjne, których wysokość była określona w załączniku nr 1 do umowy – tabeli opłat i prowizji.

Pożyczkodawca zastrzegł sobie również prawo wypowiedzenia umowy z zachowaniem miesięcznego terminu wypowiedzenia, po uprzednim wezwaniu pożyczkodawcy do zapłaty co najmniej 2 zaległych rat pożyczki.

Powód załączył do pozwu harmonogram spłat rat ustalony dla pozwanego.

(dowód: kopia harmonogramu spłat – k. 24 akt)

Powód załączył również do pozwu zestawienie wpłat na poczet zadłużenia, z którego wynika, iż w okresie od 23 czerwca 2014 roku do 19 maja 2016 roku dokonywał nieregularnych wpłat na rzecz powoda.

(dowód: kopia zestawienia wpłat – k. 25 akt)

W dniu 29 marca 2016 roku powód wypowiedział pozwanemu umowę pożyczki, oraz wezwał do zapłaty wskazanych w piśmie kwot, pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego.

(dowód: kopia wypowiedzenia umowy z dnia 29 marca 2016 roku wraz z potwierdzeniem jego odbioru – k. 26 i 27 akt)

Powód załączył do pozwu również wyciąg ze swych ksiąg rachunkowych na dzień 27 maja 2016 roku, w którym wskazał wysokość zadłużenia pozwanego.

(dowód: wyciąg z ksiąg rachunkowych powoda – k. 18 – 19 akt)

Sąd zważył, co następuje:

Stan faktyczny w sprawie ustalono więc w oparciu o przedłożone przez powoda dowody wymienione wyżej. Dowody te są ze sobą zgodne i spójne.

Analizując przedstawiony wyżej materiał dowodowy Sąd dał wiarę powołanym wyżej dokumentom oraz wyjaśnieniom pozwanego bowiem nie były kwestionowane przez żadną ze stron. Wskazać przy tym należy również, iż w myśl art. 213 § 2 k p c, Sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba, że uznanie jest sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. Okoliczności rozstrzyganej sprawy nie dały podstaw do oceny, że uznanie jest sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego czy też, że zmierza do obejścia prawa, co skutkowało uwzględnieniem powództwa, o czym Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji. W świetle powyższego należy uznać, że pozwany ponosi odpowiedzialność względem powoda stosownie do treści przepisu art. 720 kc w związku z art. 481 i 482 kc.

Uznanie powództwa obliguje sąd do zaniechania przeprowadzania postępowania dowodowego i wydania wyrok na skutek uznania powództwa.

W świetle powyższego Sąd zasądził ustawowe odsetki od należności głównej w oparciu o art. 481 § 1 k.c.

Zgodnie z treścią art. 333 § 1 pkt. 3 kpc, Sąd nadał wyrokowi uwzględniającemu powództwo rygor natychmiastowej wykonalności albowiem zasądził na rzecz powoda roszczenie uznane przez pozwanego

O kosztach procesu Sąd postanowił na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c.

Sędzia

ZARZĄDZENIE

1/ doręczyć odpis wyroku wraz z uzasadnieniem:

- pełnom. powoda,

2/ przedłożyć akta z apelacją albo za 14 dni.

B., dn. 14.2.2017 r.

Sędzia