Wyrok z 8 lutego 2017, sygn. I1 C 1450/16

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 08 lutego 2017 r.

Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSR Ewa Kokowska-Kuternoga

Protokolant: st. sekr. sądowy Marta Bona

po rozpoznaniu w dniu 08 lutego 2017 r. w Gdyni

sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w G.

przeciwko K. C.

o zapłatę

I zasądza od pozwanego K. C. na rzecz powoda (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w G. kwotę 297,50zł (dwieście dziewięćdziesiąt siedem złotych 50/100) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwot:

-96,27zł od 18.10.2013r. do dnia zapłaty;

- 99,77zł od 07.08.2015r. do dnia zapłaty;

- 101,46zł od 29.01.2016r. do dnia zapłaty;

II w postałej części oddala powództwo;

III zasądza od pozwanego K. C. na rzecz powoda (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w G. kwotę 101,87 zł (sto jeden złotych 87/100) tytułem zwrotu kosztów procesu.

UZASADNIENIE

Powód (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w G. wniósł w dniu 17.10.2016r pozew przeciwko K. C. o zapłatę kwoty 484 , 98 zł wraz z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu.

(pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym - k. 2-4)

W dniu 24 .11. 2016 r. Sąd Rejonowy w Gdyni, w sprawie o sygn. akt I1 Nc 9597/16, wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym zgodnie z żądaniem pozwu.

(nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym - k. 435

Pozwany w sprzeciwie oświadczył, że nie kwestionuje żądania pozwu, tylko zgłasza zarzut przedawnienia.

(sprzeciw - k. 39)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

K. C. i (...) S.A. w G. łączy umowa sprzedaży energii elektrycznej dotycząca sprzedaży i dostawy energii elektrycznej do lokalu przy ul. (...)/e/1 w G., na czas nieokreślony zawarta dnia 28.1.2088r. W lokalu przy ul. (...)/e/1 w G. mieszka K. C..

Pięciokrotnie odłączano K. C. dopływ energii elektrycznej , a następnie wznawiano dostawę naliczając opłatę za wznowienie dostarczania energii elektrycznej zgodnie z obowiązującą taryfą opłat.

(...) S.A. w G. wystawiła następujące faktury VAT z tytułu opłat za wznowienie dostarczania energii elektrycznej:

- nr (...) na kwotę 93, 74 zł , za okres od 26.4.2012r do 27.4.2012r, płatna do dnia 11.5.2012r,

- nr (...) na kwotę 93, 74 zł , za okres od 11.12.2012r do 18.12.2012r, płatna do dnia 2.1.2013r,

- nr (...) na kwotę 96, 27 zł , za okres od 27.9.2013r do 3.10.2013r, płatna do dnia 17.10.2013r,

- nr (...) na kwotę 99, 77 zł , za okres od 16.7.2015r do 23.7.2015r, płatna do dnia 6.8.2015r,

- nr (...) na kwotę 101, 46 zł , za okres od 12.1.2016r do 14.1.2016r, płatna do dnia 28.1.2016r,

okoliczności bezsporne, a nadto umowa sprzedaży , k. 50-50v, faktura VAT - k. 23,21, 19, 17,16, raporty z wznowienia dostawy - k.18, 20, 22,31, taryfa k. 24-27, 30

Pismem z dnia 28.4.2016r, (...) S.A. w G. wezwała K. C. zapłaty łącznej kwoty 484, 98 zł, ,

okoliczność bezsporna, a nadto wezwanie do zapłaty - k.28, dowód doręczenia ,k. 29

Sąd zważył, co następuje:

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wyżej wskazanych dowodów z dokumentów przedłożonych przez stronę powodową w toku postępowania . Dowody uznane zostały za wiarygodne w całości, albowiem nie budziły one zastrzeżeń Sądu, co do autentyczności i prawdziwości twierdzeń w nich zawartych, tym bardziej, że strona przeciwna ostatecznie nie negowała ich mocy dowodowej.

W niniejszej sprawie bezsporne było, że powoda i pozwanego łączyła umowa , zgodnie z którą powód sprzedawał pozwanej energię elektryczną i zapewniał usługę dystrybucyjną energii elektrycznej do obiektu zlokalizowanego w G. przy ul. (...)/e/1. Niesporne było także to, że roszczenie stanowiące przedmiot niniejszego postępowania dotyczy okresu, w którym pozwany, mieszkający w w/w lokalu, był odbiorcą dostarczanej przez powoda energii elektrycznej. W początkowej fazie postępowania spór w niniejszej sprawie sprowadzał się do ustalenia czy po stronie pozwanej istnieje zaległość w opłatach za wznowienie dostarczania przez powoda energii, natomiast od dnia 7.12.2016r , kiedy to pozwany przyznał fakty przytoczone przez powoda , stan faktyczny w tej sprawie stał się bezsporny. Jednakże pozwany zgłosił zarzut przedawnienia roszczenia .

Należy wskazać, że pozwany przyznał fakt zalegania z zapłatą, nie negując tego, jak ta należność powstała , ale nie przedstawił żadnego dowodu potwierdzającego okoliczność wpłaty kwot żądanych przez powoda, a wynikających z wystawionych faktury VAT , natomiast nie zaprzeczył, że umowę sam zawarł z powodem, że podpisał doręczenie mu wezwania do zapłaty, co świadczy o tym, że pozwany wiedział o zaległości i nie uiścił jej do dnia wydania wyroku. Należy stwierdzić , że powód wywiódł swoje roszczenie z okoliczności zamieszkiwania pozwanego i korzystania z poboru energii elektrycznej przez pozwanego , a dostępnej z powodu zawarcia wcześniej umowy z powodem przez pozwanego a także faktu wyłączania mu dopływu energii elektrycznej a potem wznawiania dostawy pięciokrotnie. Powód powołał się na taryfę obowiązującą w okresach wznawiania dostaw energii pozwanemu, z której wynika obowiązek zapłaty za tę usługę kwot wskazanych w poszczególnych fakturach .

Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że pozwany w sumie nie zakwestionował skutecznie zasadności, jak i wysokości żądania powoda, a z przedstawionych przez powoda dokumentów w postaci umowy i faktur VAT z kwietnia i grudnia 2012, września 2013, lipca 2015 i stycznia 2016 i 5-u protokołów wznowienia dostaw energii i taryfy w tym czasie obowiązującej - załączonych do pozwu jednoznacznie wynika zarówno wysokość jak i podstawa dochodzonych od pozwanego roszczeń.

Pozwany , mieszkając stale w lokalu przy ul. (...)/e/1, niezależnie od tego, czy pracuje na miejscu, czy poza miejscem zamieszkania, odpowiada za zobowiązania wynikające z umów zawartych m. in. z powodem , bowiem z w/w źródeł energii korzystał i korzysta, a za wznowienie dostaw energii elektrycznej taryfikator przewiduje opłaty.

W myśl ogólnych zasad na powodzie spoczywa ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie, zaś na pozwanym obowiązek udowodnienia okoliczności uzasadniających jego wniosek o oddalenie powództwa.

W niniejszej sprawie powód dochodząc zapłaty wskazanej w pozwie kwoty i będąc reprezentowanym przez profesjonalnego pełnomocnika powinien był wykazać zasadność obciążenia pozwanego żądaną kwotą, charakter umowy jaka łączyła strony oraz jakie świadczenia w ramach tej umowy powinien pozwany ponosić na rzecz poprzednika prawnego powoda. Zdaniem Sądu to powód jako profesjonalista, od którego wymaga się staranności w wyższym stopniu, powinien ponosić wszelkie konsekwencje związane ze swoją niedokładnością, zaniedbaniem i niekonsekwencją. Mając na uwadze jedną z podstawowych zasad postępowania cywilnego, a mianowicie obowiązku udowadniania faktów i twierdzeń przez stronę wywodzącą z tychże faktów skutki prawne, określoną w dyspozycji art. 6 k.c., Sąd uznał, iż to rzeczą powoda było dążyć do zgromadzenia i przedstawienia Sądowi należytego rodzaju dowodów. Wszelkie zatem zaniechania podejmowania takich działań przez powoda, jego ewentualne zaniedbania i przeoczenia, stanowią zarazem wyraz woli strony powodowej i pociągać muszą za sobą niekorzystne dla niej skutki procesowe.

Pozwany natomiast nie wykazał w żaden sposób Sądowi faktów uzasadniających jego stanowisko w sprawie, przy założeniu, że na początku w części negował stanowisko powoda wyrażone w pozwie, nie precyzując jednak żadnych zarzutów, oprócz zarzutu przedawnienia.

W ocenie Sądu powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie w całości.

Przechodząc do zasadniczego zarzutu pozwanego jakoby doszło do przedawnienia dochodzonego w niniejszym postępowaniu roszczenia, należy wskazać, iż zarzut ten zasługuje w części na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 118 k.c. jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Przepis art. 120 k.c. stanowi, że bieg przedawnienia roszczenia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że łącząca pozwanego i powoda umowa, jest umowa sprzedaży - art. 535 kc / Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę./w zw. z art. 555 k.c./ Przepisy o sprzedaży rzeczy stosuje się odpowiednio do sprzedaży energii, praw oraz wody./

Wymaga podkreślenia, że zastosowanie znajdują tu ogólne terminy przedawnienia z art. 118 k.c.. Termin przedawnienia roszczenia wynikającego z działalności gospodarczej wobec osoby niebędącej przedsiębiorcą wynosi trzy lata.

W niniejszej sprawie data wymagalności poszczególnych roszczeń wynika z faktur, więc w oparciu o przedstawione dokumenty można było przyjąć, iż wymagalność roszczeń powoda z 2012r, z 11.5.2012r i 2.1.2013r.nastąpiła odpowiednio w dniach : 11.5.2012 i 2.1.2013r, zatem trzyletni okres przedawnienia upłynął dla nich przed 17.10.2016r tj. dniem złożenia pozwu, więc są przedawnione.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 535 kc i art. 118 kc oraz art. 481 § 1 i 2 k.c., uwzględnił w części żądanie pozwu i zasądził od pozwanego

- na rzecz powoda kwotę 297, 50 zł w pkt I wyroku, a w pozostałej części oddalił powództwo z powodu przedawnienia .

Wobec treści art. 481 § 1 i 2 k.c. stanowiącego, że jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi, natomiast jeżeli stopa odsetek nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe, przy czym gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej niż stopa ustawowa, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy, oczywistym jest, że również w zakresie żądanych odsetek pozew jest w pełni uzasadniony. Sąd zasądził odsetki ustawowe od poszczególnych kwot od daty następującej po dniu ich wymagalności do dnia zapłaty, zgodnie z żądaniem pozwu.

O kosztach procesu Sąd orzekł na mocy art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z § 6 pkt 2 i § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 września 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu, obciążając nimi pozwanego jako stronę przegrywającą w części w jakiej pozwany przegrał proces. Na koszty postepowania w tej sprawie - kwotę 167,00 zł składa się: kwota 120,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, kwota 30,00 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu i kwota 17,00 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Pozwany przegrał proces w 61 % i w tym wymiarze poniósł koszty postepowania , tj. kwotę 101, 87 zł.