Wyrok z 3 marca 2017, sygn. I C 1047/16

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 03 marca 2017r.

Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze I Wydział Cywilny w następującym składzie:

Przewodniczący: SSR Marek Dziwiński

Protokolant: Aneta Bącal

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03 marca 2017r. w K.

sprawy z powództwa (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we W.

przeciwko A. W.

o zapłatę

I  zasądza od pozwanego A. W. na rzecz strony powodowej (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we W. kwotę 4.644,68 zł (cztery tysiące sześćset czterdzieści cztery i 68/100 złotych) wraz z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP od kwoty 4.398,73 zł od dnia 19.06.2016r. do dnia zapłaty, z tym że nie więcej niż w wysokości dwukrotności odsetek ustawowych za opóźnienie;

II  zasądza od pozwanego A. W. na rzecz strony powodowej (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we W. kwotę 141,38 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt I C 1047/16

UZASADNIENIE

Powód (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we W. wniósł o zasądzenie od pozwanego A. W. kwoty 4.644,68 zł z umownymi odsetkami zmiennymi obliczonymi w stosunku rocznym wg 4.00 krotności stopy kredytu lombardowego NBP od kwoty 4.398,73 zł od dnia 29 lipca 2016 r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu w kwocie 141,38 zł, na które składały się: 100,00 zł – opłata sądowa i 34,00 zł – opłata skarbowa od pełnomocnictwa i opłata notarialna – 7,38.

W uzasadnieniu żądania powód, że wierzytelność dochodzona pozwem wynika z udzielenia pozwanemu kredytu w wysokości 4.838,50 zł. Strona powodowa podała dalej, że pozwany zobowiązany był do spłaty kredytu zgodnie z harmonogramem w ratach w wysokości podanej w umowie i z zobowiązania tego nie wywiązał się. Zadłużenie pozwanego na dzień sporządzenia pozwu wynosiło zdaniem strony powodowej 4.644,68 zł, na które składają się: należność główna – 4.398,73 zł, odsetki – 160,95 zł, 85,00 zł – opłaty i prowizje.

Pozwany A. W. na rozprawie w dniu 3 marca 2017 r. uznał powództwo, z tym że wnosił o rozłożenie świadczenia na raty.

Sąd zważył co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 213 § 2 k.p.c. sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa.

Dołączona do pozwu umowa o kredyt na zakup towarów stanowiła potwierdzenie zawarcia stosunku prawnego pomiędzy strona powodową i pozwanym a stanowisko pozwanego i brak z jego strony wniosków dowodowych dawały podstawę do przypuszczenia, że uznanie powództwa nie było ani sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego, ani też nie zmierzało do obejścia prawa.

Przyznanie okoliczności faktycznych przez pozwanego przesądziło, że zasądzono od pozwanego na rzecz strony powodowej kwotę 4.644,68 zł z odsetkami umownymi zmiennymi obliczonymi w stosunku rocznym wg 4.00 krotności stopy kredytu lombardowego NBP od kwoty 4.398,73 zł od dnia 19.06.2016 r. do dnia zapłaty, z tym że nie więcej niż w wysokości dwukrotności odsetek ustawowych za opóźnienie (art. 481 § 2 ¹ k.c.).

Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku pozwanego o rozłożenie zasądzonego świadczenia na raty. Przepis art. 320 k.p.c. stanowi, że rozłożenie na raty zasądzonego świadczenia może nastąpić w szczególnie uzasadnionych wypadkach. Takie szczególne wypadki muszą wiązać się z oceną, że nastąpi to z niewielka stratą dla uprawnionego, a ze strony zobowiązanego istnieje szczególna okoliczność. W niniejszej sprawie nie było podstaw do oceny pozytywnej prognozy co do zachowania pozwanego, skoro po zaciągnięciu zobowiązania praktycznie w ogóle nie zapłacił jakiejkolwiek kwoty długu.

O kosztach procesu orzeczono na podstawie przepisu art. 98 k.p.c. Na koszty te składały się: 100,00 zł – opłata od pozwu, 34,00zł – opłata skarbowa od pełnomocnictwa, 7,38 – opłata notarialna.