Wyrok z 18 stycznia 2023, sygn. IV U 391/21

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Ś., dnia 18 stycznia 2023 r.

Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:

Przewodniczący: Sędzia Maja Snopczyńska

po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie art. 15 zzs ¹ ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem (...)19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu (...)

sprawy z odwołania A. D.

od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. z dnia 7 sierpnia 2021 r., znak: (...). (...).(...)

o ustalenie stopnia niepełnosprawności

odwołanie oddala.

UZASADNIENIE

Powódka A. D. wniosła odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności we W. zaliczającego powódkę do lekkiego stopnia niepełnosprawności, w uzasadnieniu wskazała, że stan zdrowia nakazuje zaliczenie powódki do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności oraz ustalenie dodatkowo symbolu 05-R oraz wskazać pkt. 6 i 7.

Strona pozwana przesłała odwołanie do Sądu nie znajdując podstaw do zmiany wydanego orzeczenia.

W toku postępowania Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

(...) do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w D. zaliczył powódkę do lekkiego stopnia niepełnosprawności ustalając symbol 10-N. Powódka wniosła odwołanie od tego orzeczenia.

Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności we W. utrzymał zaskarżone orzeczenie.

Dowód: akta (...) (w załączeniu)

Powódka jest osobą z utrwalonym, ale niewielkim niedowładem spastycznym kończyn dolnych w przebiegu mózgowego porażenia dziecięcego, porusza się samodzielnie, jest z zachowanym kontakcie werbalnym, aczkolwiek zebranie bezpośrednio wywiadu jest utrudnione. Stwierdza się także w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną.

Ze względów neurologicznych orzeczenie (...) o zaliczeniu powódki do lekkiego stopnia niepełnosprawności jest prawidłowe.

Dowód: opinia biegłego neurologa k 38-42

Powódka jest osobą o naruszonej sprawności organizmu powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy w porównaniu do zdolności, jaką wykonuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych, z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną lub mającą ograniczenia w pełnieniu ról społecznych, dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne co oznacza, że spełnia kryteria do przyznania lekkiego stopnia niepełnosprawności.

Ze względu na fakt, że podstawą do przyznania stopnia niepełnosprawności jest mózgowe porażenie dziecięce niepełnosprawność należy oznaczyć symbolem 10-N.

Dowód: opinia biegłego ortopedy-traumatologa k 60-65

Powódka w aspekcie psychiatrycznym cierpi z powodu lekkiego upośledzenia umysłowego oraz dziecięcego porażenia mózgowego niedowładem kurczowym. Powódka ze względu na rodzaj i stopień nasilenia zaburzeń nie może zostać zaliczona do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, lecz do lekkiego stopnia niepełnosprawności. Symbol przyczyny niepełnosprawności 02-P. Wymaga zatrudnienia uwzględniającego właściwości psychofizyczne jej osoby – pracy lekkiej, spokojnej, prostej, wymaga szkolenia specjalistycznego wg potrzeb, występuje konieczność zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne wg wskazań medycznych.

Dowód: opinia biegłego psychiatry k 80-90

W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył:

Odwołanie jest bezzasadne.

W niniejszej sprawie znajdą zastosowanie przepisy art. 3 oraz 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz.U. 2011/127/721 z późn. zm.). Zgodnie z tymi przepisami ustala się trzy stopnie niepełnosprawności:

- znaczny – gdy niepełnosprawny jest osobą z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji, tj. zaspokajania bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się, komunikację;

- umiarkowany – gdy niepełnosprawny jest osobą z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych;

- lekki – gdy niepełnosprawny jest osobą o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mającą ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki lecznicze.

Ponieważ dla rozstrzygnięcia sprawy wymagane były wiadomości specjalne z zakresu medycyny – celem ustalenia stanu zdrowia powódki w sprawie przeprowadzono dowód z opinii biegłych neurologa, ortopedy-traumatologa i psychiatry.

Biegły neurolog stwierdził, że powódkę należy zakwalifikować od osób z lekkim stopniem niepełnosprawności. Biegły wskazał, że powódka jest osobą z utrwalonym, ale niewielkim niedowładem spastycznym kończyn dolnych w przebiegu mózgowego porażenia dziecięcego, porusza się samodzielnie, jest z zachowanym kontakcie werbalnym, aczkolwiek zebranie bezpośrednio wywiadu jest utrudnione; stwierdza się także w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną. Biegły wskazał, że orzeczenie (...) jest prawidłowe jednak powódka wymaga dodatkowo badania przez biegłego psychiatrę. Na wniosek powódki dopuszczono dowód z opinii biegłego ortopedy. Biegły ortopeda-traumatolog wskazał, że powódka jest osobą o naruszonej sprawności organizmu powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy w porównaniu do zdolności, jaką wykonuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych, z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną lub mającą ograniczenia w pełnieniu ról społecznych, dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne co oznacza, że spełnia kryteria do przyznania lekkiego stopnia niepełnosprawności, podkreślając jednocześnie, że względu na fakt, że podstawą do przyznania stopnia niepełnosprawności jest mózgowe porażenie dziecięce niepełnosprawność należy oznaczyć symbolem 10-N.

Podobnie biegły psychiatra stwierdził, że powódka cierpi z powodu lekkiego upośledzenia umysłowego oraz dziecięcego porażenia mózgowego niedowładem kurczowym; powódka ze względu na rodzaj i stopień nasilenia zaburzeń nie może zostać zaliczona do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, lecz do lekkiego stopnia niepełnosprawności; symbol przyczyny niepełnosprawności 02-P; wymaga zatrudnienia uwzględniającego właściwości psychofizyczne jej osoby – pracy lekkiej, spokojnej, prostej, wymaga szkolenia specjalistycznego wg potrzeb, występuje konieczność zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne wg wskazań medycznych.

Tym samym biegli w opiniach podzielili wnioski (...) i uznali, iż powódka nie może zostać zaliczona do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności.

Całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego przemawia za uznaniem opinii jako rzeczowych, spójnych i wyprowadzających logiczne wnioski końcowe. Sąd nie dopatrzył się jakichkolwiek przyczyn dla których opinie te miałaby utracić walor wiarygodnych dowodów w sprawie i nie znajdując podstaw do zakwestionowania opinii biegłych, dając im wiarę w całej rozciągłości jako wyczerpującym i w sposób rzeczowo i przekonująco uzasadnionych. Ponadto opinia biegłego zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego, ma na celu ułatwienie sądowi należytej oceny zebranego materiału wtedy, gdy potrzebne są wiadomości specjalne. Podlega jak inne dowody ocenie według art. 233§ 1 kpc, lecz odróżniają ją szczególne kryteria oceny, które stanowią zgodność z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziom wiedzy biegłego, podstawy teoretyczne opinii, sposób motywowania oraz stopień stanowczości wyrażonych w niej wniosków. Przedmiotem opinii nie jest więc przedstawienie faktów lecz ich ocena na podstawie wiadomości specjalnych.

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o powołane przepisy i na podstawie art. 477 ¹⁴ §1 kpc oddalono odwołanie.