Postanowienie SN z 9 listopada 2010, sygn. IV CNP 60/10
Data orzeczenia
9 listopada 2010
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący
SSN Marian Kocon
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 9 listopada 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marian Kocon
w sprawie ze skargi powoda
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnych postanowień
Sądu Okręgowego w A.
z dnia 8 maja 2009 r., sygn. akt III Cz (…), wydanych
w sprawie z powództwa J. J.
przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Rejonowemu A., Sądowi Rejonowemu w B. i
Sądowi Okręgowemu w A.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 listopada 2010 r.,
I. odrzuca skargę;
II. nie obciąża skarżącego kosztami postępowania;
III. oddala wniosek radcy prawnego K. L. o przyznanie od Skarbu Państwa
kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Uzasadnienie
W dniu 25 września 2010 r. wskutek wejścia w życie ustawy z dnia 22 lipca 2010
r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo
upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037) zmienił się stan prawny
w zakresie dotyczącym skargi na niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia.
Według art. 4241
k.p.c. w nowym brzmieniu można żądać stwierdzenia niezgodności z
2
prawem jedynie prawomocnego wyroku kończącego postępowanie w sprawie. Jeżeli
chodzi o inne prawomocne orzeczenia - na które skarga o stwierdzenie niezgodności z
prawem nie przysługuje - odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie
takiego orzeczenia niezgodnie prawem można, w myśl art. 4241b
k.p.c., domagać się
bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze
skargi.
W wymienionej ustawie nowelizującej Kodeks postępowania cywilnego brak
przepisu nakazującego stosowanie dotychczasowych przepisów do skarg wniesionych
przed zmianą stanu prawnego.
Dlatego skarga J. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnych
postanowień Sądu Okręgowego w A. z dnia 8 maja 2009 r. w przedmiocie zwolnienia od
kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu, choć wniesiona w dniu 5
stycznia 2010 r., podlegała jako obecnie już niedopuszczalna odrzuceniu (art. 4248
§1
k.p.c.).
Z tych przyczyn orzeczono, jak w postanowieniu.