Postanowienie SN z 2 grudnia 2010, sygn. I CZ 118/10
Data orzeczenia
2 grudnia 2010
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący
SSN Wojciech Katner
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 2 grudnia 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Wojciech Katner (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
SSN Dariusz Dończyk
w sprawie z wniosku B. P.
przy uczestnictwie L. P.
o podział majątku wspólnego,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 grudnia 2010 r.,
zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 24 lutego
2010 r., w przedmiocie zwrotu kosztów zastępstwa prawnego
w instancji odwoławczej, sygn. akt V Ca (…),
uchyla zaskarżone postanowienie i w tym zakresie przekazuje sprawę do
ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w W. wraz z rozstrzygnięciem o
kosztach postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 lutego 2010 r. Sąd Okręgowy w oddalił apelację
wnioskodawczyni B. P. od postanowienia wstępnego Sądu Rejonowego w W. z dnia 18
sierpnia 2009 r. w sprawie z udziałem L. P. o podział majątku wspólnego, zasądzając od
wnioskodawczyni na rzecz uczestnika kwotę 900 złotych tytułem zwrotu kosztów
zastępstwa prawnego w instancji odwoławczej. Podstawą zasądzenia kosztów był art.
98 w związku z art. 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c.
2
Zażalenie na postanowienie w przedmiocie wysokości kosztów zastępstwa
prawnego w postępowaniu odwoławczym złożyła wnioskodawczyni, wnosząc o jego
zmianę i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 50% stawki
minimalnej w postępowaniu apelacyjnym w sprawie o podział majątku małżeńskiego, tj.
kwoty 300 złotych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest zasadne, ale z innych przyczyn, niż wskazała skarżąca w jego
uzasadnieniu. Postanowienie od którego oddalona została apelacja ma charakter
wstępny, a Sąd pierwszej instancji orzekł tylko co do równych udziałów małżonków w
majątku wspólnym, nie ustalając jeszcze ani składu, ani wartości tego majątku.
W sprawie nie znajduje zastosowania, jak domaga się tego skarżąca § 12 ust. 1 pkt 1 w
związku z § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa
kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu
(Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), w apelacji nie była bowiem wskazana wartość
przedmiotu zaskarżenia, która by uzasadniała przyznanie pełnomocnikowi
wynagrodzenie w kwocie 900 złotych. Przy rozstrzyganiu o ustaleniu nierównych
udziałów w majątku wspólnym skarżący nie ma obowiązku wskazać wartości przedmiotu
zaskarżenia.
Istota rzeczy przy rozpoznawaniu zażalenia w niniejszej sprawie sprowadza się
do tego, że wyroki (postanowienia w postępowaniu nieprocesowym) wstępne,
częściowe, wyroki (postanowienia) sądu drugiej instancji i Sądu Najwyższego
oddalające apelacje i skargi kasacyjne od takich wyroków (postanowień) nie mogą
zawierać rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. Zgodnie z art. 108 § 1 w związku z
art. 13 § 2 k.p.c. postanowienia o kosztach postępowania powinny zapadać dopiero w
orzeczeniach końcowych (por. orz. SN z dnia 11/24 lipca 1936 r., C III 1033/36,
„Wiadomości Prawnicze" 1937, nr 6, poz. 46; orz. z dnia 29 stycznia 1937 r., C III
2047/36, Zbiór Orzeczn. 1938, nr I, poz. 41; orz. SN z dnia 14 marca 1962 r., 3 CR
582/61, Ruch Prawn. Ekon. i Socj. 1963, nr 3, s. 334). Nie było więc podstaw do
rozstrzygania o kosztach w zaskarżonym postanowieniu.
Z tego względu na podstawie art. 39815
§ 1 zdanie pierwsze w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c. należało uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego
rozpoznania Sądowi Okręgowemu w W. z pozostawieniem temu Sądowi rozstrzygnięcia
o kosztach postępowania zażaleniowego.