Postanowienie SN z 15 grudnia 2010, sygn. II CZ 168/10
Data orzeczenia
15 grudnia 2010
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Henryk Pietrzkowski
Tagi
POSTANOWIENIE
Dnia 15 grudnia 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)
SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)
SSN Dariusz Zawistowski
w sprawie z powództwa H. P.
przeciwko A. K.
o wydanie nieruchomości i zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2010 r.,
zażalenia powódki
na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 20 lipca 2010 r., sygn. akt I ACa (…),
oddala zażalenie i odmawia przyznania adwokatowi M. M. kosztów nieopłaconej
pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powódki od
wyroku Sądu Okręgowego w S. i orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej
udzielonej powódce z urzędu.
Z uzasadnienia orzeczenia wynika, że Sąd Okręgowy w S. wyrokiem z dnia 19
października 2009 r. oddalił powództwo o wydanie nieruchomości i zasądzenie 120 000
zł odszkodowania. Powódka działała w sprawie z adwokatem ustanowionym z urzędu.
Po ogłoszeniu wyroku wnioski o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie
orzeczenia z uzasadnieniem złożyli powódka i jej pełnomocnik procesowy. Odpis
wyroku z uzasadnieniem pełnomocnikowi powódki doręczono w dniu 5 listopada 2009 r.,
2
a powódce – w dniu 12 listopada 2009 r. Powódka wniosła apelację w dniu 24 listopada
2009 r., w której nie określiła w sposób prawem przewidziany zarzutów apelacyjnych.
Sąd Apelacyjny uznał, że przewidziany w art. 369 § 1 k.p.c. dwutygodniowy
termin do wniesienia apelacji, liczony w sprawie od dnia doręczenia wyroku
z uzasadnieniem pełnomocnikowi powódki (art. 118 i 133 § 3 k.p.c.), upłynął dnia 19
listopada 2009 r. Apelacja wniesiona przez powódkę w dniu 24 listopada 2009 r.
podlega zatem odrzuceniu jako spóźniona (art. 373 k.p.c.).
W zażaleniu pełnomocnik powódki zarzucił naruszenie art. 233 § 1, art. 130 § 1
k.p.c. w związku z art. 91 k.p.c., art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o
adwokaturze, art. 45 i 176 Konstytucji oraz art. 168 § 1 k.p.c. W konkluzji zażalenia
wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego
rozpoznania oraz zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej
powódce z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W okolicznościach sprawy nie budzi wątpliwości – wbrew odmiennemu
zapatrywaniu skarżącej – stanowisko Sądu Apelacyjnego, że apelacja powódki
podlegała odrzuceniu jako wniesiona po upływie terminu przewidzianego w art. 369 § 1
k.p.c. Sąd odwoławczy prawidłowo ustalił, że termin do wniesienia apelacji rozpoczął
bieg w dniu doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem pełnomocnikowi procesowemu
powódki. Zgodnie bowiem z art. 133 § 3 k.p.c. w wypadku ustanowienia pełnomocnika
procesowego doręczeń należy dokonywać temu pełnomocnikowi procesowemu. Dlatego
doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem także powódce nie ma znaczenia dla oceny
zachowania terminu do wniesienia apelacji. Termin do wniesienia apelacji upłynął więc
dnia 19 listopada 2009 r. Apelacją wniesiona dnia 24 listopada 2009 r. była zatem
spóźniona i z tego powodu podlegała odrzuceniu.
W świetle powyższego nie można podzielić zarzutów skarżącej, że zaskarżone
postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów przytoczonych w zażaleniu.
Inna sprawą jest natomiast to, czy uchybienie terminowi do wniesienia apelacji jest
zawinione przez powódkę. Badanie tej kwestii wykracza jednak poza kognicję Sądu
Najwyższego rozpoznającego zażalenie i wymaga odrębnego postępowania o
przywrócenie uchybionego terminu.
Z przedstawionych powodów zażalenie należało oddalić jako oczywiście
nieuzasadnione (art. 39814
w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c.). W konsekwencji nie było też
podstaw – zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem, że wniesienie przez pełnomocnika
3
ustanowionego przez sąd środka prawnego oczywiście bezzasadnego nie uzasadnia
przyznania mu od Skarbu Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (por.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2007 r., II CZ 69/07 (OSNC 2008,
nr 3, poz. 41) – do uwzględnienia wniosku adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej
pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.