sygn. II K 212/22 3 października 2023 Sąd Rejonowy w Krośnie

Wyrok z 3 października 2023, sygn. II K 212/22

Data orzeczenia 3 października 2023
Sąd Sąd Rejonowy w Krośnie
Wydział II Wydział Karny
Przewodniczący Sędzia Sylwia Ziuziańska
Tagi
#Sąd Rejonowy w Krośnie #II Wydział Karny #wyrok

Sygn. akt II K 212/22

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 3 października 2023 r.



Sąd Rejonowy w Krośnie, II Wydział Karny, w następującym składzie:

Przewodnicząca: Sędzia Sylwia Ziuziańska

Protokolant: Katarzyna Winiarska

w obecności oskarżyciela Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Krośnie P. T.

po rozpoznaniu w dniach: 29 lipca 2022 r., 28 października 2022 r., 1 grudnia 2022 r., 5 grudnia 2022 r., 20 stycznia 2023 r., 24 lutego 2023 r., 18 kwietnia 2023 r. i 21 września 2023 r. sprawy karnej



S. K. z d. S. - c. S. i M. z d. F.,
ur. (...) w K., zam. (...)-(...) K.,
ul. (...), PESEL: (...)

oskarżonej o to, że:

w okresie od lipca 2021 r. do dnia 11 września 2021 r. na działce nr (...) w K. woj. (...), w okresie sprawowania opieki i faktycznego posiadania psa w dzierżeniu, znęcała się nad psem w typie rasy owczarek podhalański, samicą w wieku około 1 roku w ten sposób, że utrzymywała psa w niewłaściwych warunkach bytowania, w stanie rażącego zaniedbania i niechlujstwa, tj. pies trzymany był na łańcuchu o długości 430 cm i palu długości 76 cm, waga łańcucha 1,6 kg, waga pala wraz z łańcuchem
3,2 kg, w miejscu z mokrym podłożem, w błocie, w zasięgu łańcucha znajdowały się złej jakości budy nieocieplone, czasowo pies był przetrzymywany w klatce metalowo-drewnianej o wymiarach 220 cm długości, 80 cm szerokości i 100 cm wysokości, co uniemożliwiło mu zachowanie naturalnej pozycji, ponadto doprowadziła psa poprzez niewłaściwe odżywianie do nadmiernego wychudzenia poprzez brak możliwości pobierania pokarmu oraz pozbawienie psa wody zdatnej do picia, nie dopełniła obowiązków posiadania przez psa aktualnych szczepień, czym nie zapewniła opieki weterynaryjnej, doprowadziła do zaniedbania sierści psa poprzez skołtunienie, sfilcowanie, ogon psa był oblepiony odchodami, ponadto doprowadziła do przebywania psa na uwięzi w sposób stały, czym istotnie naruszyła art. 9 ust. 2 ustawy o ochronie zwierząt, a ponadto z uwagi na złe zamocowanie obroży doprowadziła do odbarwienia sierści, co stanowiło świadome dopuszczenie do zadawania bólu i cierpienia

tj. o przestępstwo z art. 35 ust. 1a ustawy z dn. 21.08.1997 r. o ochronie zwierząt,


w okresie od bliżej nieustalonego okresu czasu do dnia 8 września 2021 r. przy ul. (...) oraz K. w miejscowości K. woj. (...) w okresie sprawowania opieki i faktycznego posiadania psa w dzierżeniu znęcała się nad psem w typie syberian husky, suczką w wieku 11 lat w ten sposób, że nie zapewniła psu właściwej opieki weterynaryjnej, doprowadzając do powstania u psa rozsianych licznych guzów listwy mlecznej lewej i prawej oraz zmętnienia rogówek, pies narażony był na agresję, gdyż posiadał w trzonie macicy około 2 cm, 2 śruty z wiatrówki, jeden w jamie opłucnej, drugi w warstwie podskórnej brzucha, pies nie był odrobaczany, a ponadto w dniu 8 września 2021 r. znęcała się nad w/w psem ze szczególnym okrucieństwem w ten sposób, że wsiadając do samochodu zaparkowanego na
ul. (...) przy posesji nr (...) doprowadziła do ciągnięcia po jezdni w/w psa samochodem osobowym marki S. (...) o nr rej. (...) na długości 1000 metrów za pomocą smyczy o długości 117 cm, która była zaczepiona o hak holowniczy w/w auta, wskutek czego pies z uwagi, iż początkowo biegł on za samochodem, a później na skutek prędkości samochodu, a także z uwagi na brak siły, ciągnięty był na brzuchu po ulicy, doznając licznych obrażeń na końcówkach łap – opuszkach, kolanach, pachwinach i podbrzuszu z rozległymi rozdarciami skóry i naskórka na kończynach, ubytków skóry i opuszek kończyn miednicznych, ropiejących ran nadgarstków kończyn piersiowych prawej i lewej, otarcia okolicy lewego stawu łokciowego strony grzbietowej, ropiejących ran głębokich okolicy guzów łokciowego prawego i lewego, ropiejącej rany w pachwinie lewej, czym naraziła go na ogromny ból oraz stres psychiczny i fizyczny, co stanowiło świadome dopuszczenie do zadawania bólu i cierpienia

tj. o przestępstwo z art. 35 ust. 1a ustawy z dn. 21.08.1997 r. o ochronie zwierząt oraz art. 35 ust. 2 ustawy z dn. 21.08.1997 r. o ochronie zwierząt przy zast. art. 11 § 2 k.k.,


w okresie od dnia 11 do dnia 22 września 2021 r. w miejscowości K. woj. (...), działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru nie zastosowała się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Krośnie z dnia 1 września 2021 r. – sygn. akt
II K 391/21 zakazu posiadania wszelkich zwierząt w ten sposób, że posiadała w dzierżeniu i sprawowała opiekę nad psem w typie rasy syberian husky, samicą w wieku 11 lat oraz psem w typie rasy owczarek podhalański, samicą w wieku około 1 roku, a także kotką, samicą w wieku około 3 lat, maści szylkretowej i nad kurami w ilości 50 sztuk,

tj. o przestępstwo z art. 244 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.



uznaje oskarżoną S. K. za winną tego, że w okresie od
29 lipca 2021 r. do dnia 11 września 2021 r. na działce nr (...) w K., woj. (...), tj. w okresie sprawowania opieki i faktycznego posiadania psa w typie rasy owczarek podhalański,
tj. samicy w wieku niespełna 3 lat o imieniu L., znęcała się nad nim w ten sposób, że trzymała go w niewłaściwych warunkach bytowania, pozostawiając na łańcuchu przypiętym do pala wbitego w ziemię i zbyt ciasno zaciśniętej na szyi obroży, z dala od zabudowań mieszkalnych, w pobliżu lasu, narażając go w ten sposób na ataki ze strony dzikich zwierząt i stres; w stanie rażącego zaniedbania, z brudną, przetłuszczoną, skołtunioną przez błoto i odchody sierścią, gdzie w zasięgu swojego łańcucha pies załatwiał potrzeby fizjologiczne, przy braku dostępu do pitnej wody, ponadto okresowo przetrzymywała psa w niewielkiej dla jego gabarytów klatce metalowo-drewnianej do przewozu bydła o wymiarach 220 cm długości, 80 cm szerokości i 100 cm wysokości, co uniemożliwiło psu zachowanie naturalnej pozycji i schronienie się przed złymi warunkami atmosferycznymi, narażając psa na ból i cierpienie, spowodowanie zagrożenia dla jego zdrowia i życia, tj. o przestępstwo z art. 35 ust. 1a w zw. z art. 6 ust. 2 pkt 10 ustawy z dn. 21.08.1997r. o ochronie zwierząt (Dz. U. Nr 111, poz. 724 z późn. zm.) i za to na mocy art. 35 ust. 1a cyt. ustawy skazuje ją na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,


uznaje oskarżoną S. K. za winną tego, że w dnia 8 września 2021 r. w miejscowości K., woj. (...) w okresie sprawowania opieki i faktycznego posiadania psa w typie syberian husky, tj. samicy w wieku 11 lat o imieniu M., znęcała się nad tym psem ze szczególnym okrucieństwem w ten sposób, że kierując samochodem marki S. (...) o nr rej. (...), z ul. (...) na wysokości posesji nr (...), przez odcinek około 1 km asfaltowej jezdni, ciągnęła za samochodem tego psa, który był zapięty na smyczy o długości 117 cm zaczepionej o hak holowniczy samochodu, wskutek czego pies, który początkowo biegł za samochodem, a później był ciągnięty na brzuchu i boku doznał licznych obrażeń: na końcówkach łap tj. opuszkach, kolanach, pachwinach i podbrzuszu z rozległymi rozdarciami skóry i naskórka na kończynach; ubytków skóry i opuszka kończyn miednicznych, skutkujących ropiejącymi ranami nadgarstków kończyn piersiowych prawej i lewej; otarć okolicy lewego stawu łokciowego i strony grzbietowej, ropiejącymi ranami głębokimi okolicy guzów łokciowego prawego i lewego; ropiejącej rany w pachwinie lewej, czym naraziła psa na ból i cierpienie oraz niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, tj. o przestępstwo z art. 35 ust. 2 ustawy z dn. 21.08.1997r. o ochronie zwierząt (Dz. U. Nr 111, poz. 724 z późn. zm.) i za to na mocy art. 35 ust.2 cyt. ustawy skazuje ją na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,


uznaje oskarżoną S. K. za winną popełnienia czynu opisanego w pkt III aktu oskarżenia, przy czym jako datę początkową przyjmuje dzień 9 września 2021 r., a stanowiącego przestępstwo z art. 244 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na mocy art. 244 k.k. skazuje ją na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności,


na mocy art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w miejsce wymierzonych oskarżonej S. K. jednostkowych kar pozbawienia wolności wymierza jej karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,


na mocy art. 63 § 1 k.k. zalicza oskarżonej S. K. na poczet kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności, od dnia 22 września 2021 r., godz. 9.20 do dnia
22 października 2021 r., godz. 9.20, przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równy jednemu dniowi kary pozbawienia wolności,


na mocy art. 35 ust. 3b i ust.4b ustawy z dnia 21.08.1997r. o ochronie zwierząt (Dz. U. Nr 111, poz. 724 z późn. zm.) orzeka wobec oskarżonej S. K. środek karny w postaci zakazu posiadania wszelkich zwierząt przez okres 15 (piętnastu) lat,


na mocy art. 38a ust.7 ustawy z dnia 21.08.1997r. o ochronie zwierząt (Dz. U. Nr 111, poz. 724 z późn. zm.) orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dwóch psów w typie rasy syberian husky i owczarek podhalański wymienionych w pkt I i II aktu oskarżenia oraz jednego kota wymienionego w pkt III aktu oskarżenia,


na mocy art. 35 ust. 5 ustawy z dnia 21.08.1997r. o ochronie zwierząt (Dz. U. Nr 111, poz. 724 z późn. zm.) orzeka wobec oskarżonej S. K. nawiązkę w kwocie 5000 zł (pięciu tysięcy złotych) na rzecz Schroniska dla zwierząt (...) w L.,


na mocy art. 43b k.k. orzeka podanie wyroku do publicznej wiadomości poprzez wywieszenie go na tablicy ogłoszeń Sądu Rejonowego w Krośnie przez okres 1 (jednego) miesiąca,


na mocy art. 35 ust. 4c ustawy 21.08.1997r. o ochronie zwierząt (Dz. U. Nr 111, poz. 724 z późn. zm.) orzeka przepadek dowodów rzeczowych na rzecz Skarbu Państwa poprzez ich zniszczenie w postaci łańcucha z metalowym palem, smyczy, 2 sztuk obroży szczegółowo opisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr I/385/21/P , pod pozycją 1, 5, 6 i 9,


XI. na mocy art. 627 k.p.k. i § 11 ust. 1 pkt.1, § 11ust.2 pkt 3 i § 17 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie zasądza od oskarżonej S. K. na rzecz oskarżyciela posiłkowego (...) Towarzystwa Ochrony (...), (...)-(...) B.,
ul. (...), kwotę 2523,96 zł (dwa tysiące pięćset dwadzieścia trzy złotych i 96/100) brutto tytułem zwrotu kosztów ustanowionego w sprawie pełnomocnika z wyboru,

XII. na mocy art. 627 k.p.k. i art. 2 ust. 1 ustawy z dn. 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r., nr 49, poz. 223 z późn. zm.) zasądza od oskarżonej S. K. koszty sądowe, w tym opłatę w kwocie 300 zł (trzysta złotych) na rzecz Skarbu Państwa.