Wyrok z 26 maja 2017, sygn. I C 66/17

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 26 maja 2017 r.

Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący:	SSR Alina Kowalewska
Protokolant:	st. sekr. sądowy Donata Romanowska

po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2017 r. w Giżycku na rozprawie

sprawy z powództwa D. F.

przeciwko (...) S.A. w W.

o zapłatę

1.  Zasądza od pozwanego (...) S.A. w W. na rzecz powoda D. F. kwotę 3.000 zł (trzy tysiące złotych) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 05.10.2016 r. do dnia zapłaty.

2.  Oddala powództwo w pozostałym zakresie.

3.  Zasądza od pozwanego (...) S.A. w W. na rzecz powoda D. F. kwotę 608,50 zł (sześćset osiem złotych 50/100) tytułem zwrotu kosztów procesu.

SSR Alina Kowalewska

Syg. akt I C 66/17

UZASADNIENIE

Powód D. F. domagał się zasądzenia od pozwanego (...) Spółka Akcyjna w W. kwoty 4 tys. złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 5 października 2016 roku do dnia zapłaty oraz kosztami procesu.

W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że w dniu 31 maja w 2016r. w W. kierujący pojazdem marki O. (...) o numerze rejestracyjnym (...), nie zachowując bezpiecznej odległości między pojazdami, doprowadził do zderzenia z samochodem osobowym marki O. (...) o numerze rejestracyjnym (...) kierowanym przez powoda. W wyniku tego zdarzenia powód doznał obrażeń ciała. Sprawca zdarzenia objęty był ochroną ubezpieczeniową w pozwanym towarzystwie ubezpieczeń.

Powód wskazał także, że w toku postępowania likwidacyjnego pozwany przyznał na rzecz powoda kwotę 1 000zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę uznając dalsze roszczenia z tego tytułu za nieuzasadnione.

Pozwany (...) Spółka Akcyjna w W. domagał się oddalenia powództwa.

Wniósł o zawiadomienie o toczącym się postępowaniu w trybie art. 84 k.p.c. M. H. twierdząc, że sprawca zdarzenia ubezpieczony przez pozwanego kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości. Pozwany przyznał, że wypłacił powodowi zadośćuczynienie w kwocie 1 000zł i twierdził, że przyznana kwota zadośćuczynienia rekompensuje doznaną krzywdę i w związku z powyższym wniósł o oddalenie dalszych roszczeń powoda.

Sąd ustalił co następuje:

W dniu 31 maja 2016r. doszło do kolizji drogowej w miejscowości W. podczas której kierowca samochodu o numerze rejestracyjnym (...) naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że nie zachowując bezpiecznej odległości między pojazdami doprowadził do zdarzenia z samochodem osobowym kierowanym przez powoda D. F.. Niesporne jest, że sprawca zdarzenia miał zawartą umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej w pozwanym towarzystwie ubezpieczeń.

Bezpośrednio po zdarzeniu powód nie odczuwał bólu , był bardzo zdenerwowany. Ból pojawił się po kilku godzinach i w związku z tym następnego dnia powód udał się do lekarza, który po wykonaniu wstępnej diagnostyki stwierdził uraz skrętny odcinka szyjnego kręgosłupa, stłuczenie okolicy lędźwiowej prawej oraz stłuczenie kolana lewego. Powód został zaopatrzony w leki przeciwbólowe oraz zalecono noszenie kołnierza ortopedycznego przez okres 2 tygodni. Podczas wizyty kontrolnej w dniu 13.06.2016r. powód zgłaszał dalsze dolegliwości bólowe odcinka szyjnego kręgosłupa, szczególnie przy skręcie w lewo, w związku z czym zalecono dalsze noszenia kołnierza ortopedycznego. W czasie kolejnej wizyty kontrolnej- 18.07.2016r. powód otrzymał skierowanie na rehabilitację. W dniu 10.08.2016r. powód nadal uskarżał się na ostre bóle łopatki lewej, szczególnie dotkliwe po wysiłku fizycznym. Lekarz zakazał wobec tego obciążania kręgosłupa szyjnego, co dla powoda wiązało się z ograniczeniem aktywności fizycznej. Po wykonaniu badania rtg 12.08.2016r. lekarz rozpoznał u powoda sklinowacenie trzonu kręgu Th9 i stwierdził konieczność dalszego unieruchomienia odcinka kręgosłupa szyjnego przy pomocy ortezy, którą powód nosił przez 2 miesiące. W wykonanym 24.08.2016r. badaniu CT w Zakładzie Radiologii (...) w E. stwierdzono pogłębienie kifozy piersiowej z niewielkim sklinowaceniem przednich krawędzi trzonów od Th6 do Th9 bez kompresyjnych złamań oraz drobną osteofitozę przednich trzonów kręgowych ( dowód: historia choroby z Poradni Chirurgicznej NS ZOZ (...) w W. k. 18-23, skierowanie na zabiegi fizjoterapeutyczne z dnia 13.06.2016r. k. 25, wynik badania CT k.26). Obecnie powód odczuwa negatywne następstwa zdarzenia przede wszystkim w postaci bólu podczas przebywania przez dłuższy czas w jednej pozycji oraz podejmowania zwiększonego wysiłku fizycznego zlokalizowanych głównie w okolicy prawej łopatki. Powód jest funkcjonariuszem Straży Granicznej w związku z powyższym jest zmuszony przechodzić okresowe egzaminy sprawnościowe . Po wypadku czuje różnicę spadku formy fizycznej i osiąga gorsze wyniki sprawnościowe. Powód wrócił do uprawiania sportu , ale musi to czynić w sposób ograniczony a po intensywnym wysiłku fizycznym zrobić dłuższą przerwę.

Wskutek przeżytego stresu powód przez pewien okres po wypadku nie był w stanie prowadzić samochodu (dowód: przesłuchanie powoda k.70, 85).

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo D. H. zasługiwało na uwzględnienie w części.

Zasada odpowiedzialności pozwanego za szkodę nie była między stronami sporną. Pozwany nie kwestionując na etapie postępowania likwidacyjnego swojej odpowiedzialności uznał roszczenia powoda z tytułu zadośćuczynienia za krzywdę do kwoty 1 000zł. Wprawdzie w toku postępowania przed sądem stwierdził, iż nie zachodzi związek przyczynowy pomiędzy zdarzeniem a dolegliwościami, na które powód się uskarża, to jednak na tę okoliczność pozwany nie przedstawił żadnych dowodów i nawet nie podjął inicjatywy dowodowej. Niewątpliwe jest, że powód przed zdarzeniem był bardo sprawny fizycznie, uprawiał sport , wcześniej nie odniósł żadnych urazów i kontuzji stąd też twierdzenia pozwanego o braku związku przyczynowego pomiędzy zdarzeniem a dolegliwościami zgłoszonymi przez powoda są dowolne i nieuzasadnione.

Tak więc zważywszy na stanowisko pozwanego wyrażone w toku postępowania likwidacyjnego, w ocenie sądu, odpowiedzialność pozwanego za skutki zdarzenia drogowego z dnia 31.05.2016r. nie może budzić wątpliwości.

Podstawą prawną odpowiedzialności pozwanego (...) Spółka Akcyjna w W. stanowi art. 436 § 2 k.c. w związku z art. 415 k.c. i art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22.05.2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U. z 2013r. poz. 392 z późn. zm.).

Odnosząc się do wysokości zadośćuczynienia za krzywdę sąd miał na względzie , iż celem zadośćuczynienia nie jest wzbogacenie pokrzywdzonego a jedynie kompensata doznanych przez niego uszkodzeń ciała oraz krzywd rozumianych jako negatywne doznania w sferze fizycznej i psychicznej.

Ustalając wysokość zadośćuczynienia sąd wziął pod uwagę rodzaj doznanych przez powoda obrażeń , ich konsekwencje oraz wpływ na dotychczasowy tryb życia w zakresie zdolności w codziennym funkcjonowaniu, nasilenie i czas trwania cierpień psychicznych i fizycznych. Sąd oparł swoje ustalenia o twierdzenia powoda złożone podczas przesłuchania w charakterze strony, których strona pozwana nie kwestionowała oraz złożoną do akt sprawy przez powoda dokumentację lekarską.

Niewątpliwie w wyniku kolizji drogowej powód doznał obrażeń polegających na uszkodzeniu odcinka szyjnego kręgosłupa co skutkowało dolegliwościami bólowymi, które powód odczuwa po wysiłku fizycznym do chwili obecnej, ograniczeniem aktywności fizycznej i sportowej i zmusiło powoda do noszenia przez okres dwóch miesięcy ortezy usztywniającej kręgosłup. Nie ulega wątpliwości, że dla młodego, sprawnego człowieka było to dolegliwe. I chociaż na podstawie okoliczności ustalonych w procesie nie można przyjąć, że powód doznał trwałego uszczerbku na zdrowiu to jednak nie do zaakceptowania jest stanowisko pozwanego, który utrzymywał, że urazy odniesione przez powoda są powierzchowne. Przeczy temu rozpoznanie lekarskie, czas leczenia oraz rodzaj dolegliwości odczuwanych przez powoda.

Mając to na uwadze w ocenie sądu odpowiednim zadośćuczynieniem za krzywdę i cierpienia pozostaje kwota 4 000zł.

Uwzględniając należność wypłaconą powodowi z tytułu zadośćuczynienia w postępowaniu przesądowym roszczenie powoda jest uzasadnione do kwoty

3 000zł.

Sąd nie podziela stanowiska pozwanego co do ustalenia okresu za jaki należą się powodowi odsetki ustawowe za opóźnienie. W razie sporu co do wysokości zadośćuczynienia przyznanie odsetek od daty wyrokowania jest możliwe jedynie w sytuacji uzasadnionej szczególnymi okolicznościami, których sąd w przedmiotowej sprawie nie dopatrzył się. Aktualne orzecznictwo przypisuje odsetkom przede wszystkim funkcję kompensacyjną przyjmując, iż dłużnik jest w zwłoce w spełnieniu świadczenia od momentu doręczenia mu wezwania do zapłaty, bądź po upływie terminu określonego prawem do spełnienia świadczenia. Zasądzenie odsetek od daty wyrokowania prowadzi w istocie do ich umorzenia za okres sprzed wyrokowania i jest nieuzasadnionym uprzywilejowaniem dłużnika, który może celowo zwlekać z realizacją świadczenia w oczekiwaniu na wyrok sądu znoszący obowiązek zapłaty odsetek za wcześniejszy okres (wyroki Sądu Najwyższego z 10 lutego 2000 r. II CKN 725/98 OSNC 9 poz. 158, 2000 r.; z 30 stycznia 2004 r. I CK 131/03 OSNC 2 poz. 40, 2005 r.; z 28 czerwca 2005 r. I CK 7/05 LEX 153254).

Natomiast stosownie do art. 817 § 1kc ubezpieczyciel jest obowiązany spełnić świadczenie w terminie 30 dni licząc od daty otrzymania zawiadomienia o wypadku. Z akt postępowania likwidacyjnego wynika, że pozwany został zawiadomiony o zdarzeniu 8.07.2016r. tak więc żądanie odsetek od 5.10.2016r. jest uzasadnione.

O powyższym sąd rozstrzygnął na podstawie wyżej cytowanych przepisów.

O kosztach sąd orzekł na podstawie art. 100kpc zasadzając na rzecz powoda koszty stosunkowo do wysokości uwzględnionego roszczenia. Na koszty poniesione przez powoda składa się opłata od pozwu-200zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa-17zł i wynagrodzenie pełnomocnika- 900zł.

Koszty pozwanego to wynagrodzenie pełnomocnika-900zł i opłata skarbowa od pełnomocnictwa-17zł. Z uwagi na to, iż powód wygrał proces w 75% należne mu koszty procesu wynoszą 608,50zł.

SSR Alina Kowalewska