Postanowienie SN z 16 lutego 2011, sygn. II CNP 93/10
Data orzeczenia
16 lutego 2011
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący
Prezes SN Tadeusz Ereciński
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 16 lutego 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
Prezes SN Tadeusz Ereciński
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 16 lutego 2011 r.
skargi J. Ś.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w P.
z dnia 14 stycznia 2010 r.,
wydanego w sprawie z powództwa J. Ś.
przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej
Szpitalowi Powiatowemu w O.
z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanego – Powszechnego
Zakładu Ubezpieczeń – Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. Oddział w Ł.
o odszkodowanie,
odrzuca skargę.
2
Uzasadnienie
Skarżący wnosił o skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku
Sądu Okręgowego w P. z dnia 14 stycznia 2010 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej
przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c.).
Wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na przedstawieniu
wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz
określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem
orzeczenia niezgodnego z prawem; niezbędne jest również uwiarygodnienie tego
oświadczenia przez powołanie i przedstawienie dowodów lub co najmniej ich
surogatów (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 31 stycznia 2006 r., IV CNP
38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie
publ., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ., z dnia 22 listopada 2005
r., I CNP 19/05, nie publ., z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 55/06, nie publ. i z
dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 40/06, nie publ.). Skarżący tego obowiązku nie
spełnił; wskazał jedynie, że szkoda powoda polega na tym, że nie uzyskał
odszkodowania w kwocie 25 000 zł za wyrządzoną mu krzywdę.
Skarga jest niedopuszczalna również z innych przyczyn. Zgodnie z art.
4244
zdanie drugie k.p.c. podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów
lub oceny dowodów. Skarżący wprawdzie zarzuca naruszenie art. 415 w zw.
z art. 444 § 1 i art. 445 § 1 k.c. ale – jak trafnie podniesiono w odpowiedzi na
skargę – faktycznie kwestionuje dokonane przez Sąd ustalenia.
Zgodnie z art. 4248
§ 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu
niejawnym m.in. skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245
§ 1
k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.