Postanowienie SN z 16 lutego 2011, sygn. II CNP 96/10
Data orzeczenia
16 lutego 2011
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący
Prezes SN Tadeusz Ereciński
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 16 lutego 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
Prezes SN Tadeusz Ereciński
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 16 lutego 2011 r.,
skargi "I." - Spółki Akcyjnej w W.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w K .
z dnia 11 czerwca 2010 r.,
wydanego w sprawie z powództwa J. B. i A. B.
przeciwko "I." - Spółce Akcyjnej w W.
o nakazanie złożenia oświadczenia woli,
odrzuca skargę oraz zasądza od strony pozwanej na rzecz
powodów solidarnie kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) zł z tytułu
postępowania skargowego.
2
Uzasadnienie
W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia strona pozwana wnosiła o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku
Sądu Okręgowego w K. z dnia 11 czerwca 2010 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez
wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c.).
Wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na przedstawieniu
wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz
określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem
orzeczenia niezgodnego z prawem; niezbędne jest również uwiarygodnienie tego
oświadczenia przez powołanie i przedstawienie dowodów lub co najmniej ich
surogatów (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 31 stycznia 2006 r., IV CNP
38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie
publ., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ., z dnia 22 listopada 2005
r., I CNP 19/05, nie publ., z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 55/06, nie publ. i z
dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 40/06, nie publ.). Strona skarżąca tego obowiązku nie
spełniła. Jak trafnie podniesiono w odpowiedzi na skargę, fakt nabycia przez
powodów prawa do gruntów poniżej ich rynkowej wartości nie jest bezpośrednim
skutkiem wydania zaskarżonego wyroku, lecz konsekwencją zawarcia ugody przed
sądem polubownym. Trafnie też zwrócono uwagę, że skarżący wskazuje na
przyszłą, hipotetyczną szkodę, związaną z poniesieniem przez stronę pozwaną
kosztów opłaty planistycznej, podczas gdy przesłanką dopuszczalności skargi o
stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest istnienie
szkody w chwili wnoszenia skargi, a nie możliwość wystąpienia szkody w
przyszłości (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2006 r., II
CNP 13/05, OSNC 2006, nr 6, poz. 110).
3
Zgodnie z art. 4248
§ 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu
niejawnym m.in. skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245
§ 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. O kosztach
postępowania orzeczono stosownie do art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 42412
k.p.c.