Wyrok z 22 stycznia 2024, sygn. III RC 945/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 22 stycznia 2024 r.

Sąd Rejonowy w Kielcach III Wydział Rodzinny i Nieletnich

w składzie:

Przewodniczący:	Sędzia Iwona Mech
Protokolant:	st.sekr.sąd. Magdalena Karczewska

po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2024 r. w Kielcach

na rozprawie

sprawy z powództwa S. S.

przeciwko T. S.

o podwyższenie alimentów

I.  alimenty od pozwanego T. S. na rzecz córki S. S., których wysokość ustalona została wyrokiem Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 29 września 2016 roku w sprawie sygn. akt I C 1645/16 na kwotę po 300 (trzysta) złotych miesięcznie, podwyższa od dnia 16 listopada 2023 roku do kwoty po 850 (osiemset pięćdziesiąt) złotych miesięcznie płatne do rąk matki powódki A. L. z góry do 10 – go dnia każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami za opóźnienie na wypadek uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat;

II.  oddala powództwo w pozostałej części;

III.  znosi wzajemnie koszty procesu pomiędzy stronami;

IV.  nakazuje pobrać od pozwanego T. S. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kielcach kwotę 344 (trzysta czterdzieści cztery) złotych tytułem nieuiszczonej opłaty sądowej od uwzględnionej części powództwa;

V.  wyrokowi w punkcie I (pierwszym) nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

Sędzia Iwona Mech

Sygn. akt III RC 945/23

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 16 listopada 2023 roku małoletnia powódka S. S. (2) reprezentowana przez przedstawicielkę ustawową A. L. domagała się podwyższenia alimentów ustalonych wyrokiem Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 29 września 2016 roku w sprawie o sygn. I C 1645/16, z kwoty po 300 zł do kwoty po 1.500 zł miesięcznie, płatnych z góry do 10-go dnia każdego miesiąca, do rąk matki powódki wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w razie uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat oraz zasądzenie od pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych, z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

W uzasadnieniu wskazano, że powódka pochodzi ze związku małżeńskiego A. L. i pozwanego T. S., rozwiązanego przez rozwód. Małoletnia mieszka z matką, która pracuje w firmie (...) z dochodem ok. 5.000 zł netto miesięcznie, spłaca kredyt mieszkaniowy zaciągnięty na zakup mieszkania, w którym mieszka razem z córką, miesięczna rata wynosi 1.000 zł. Spłaca też pożyczkę zaciągniętą na bieżące sprawy z miesięczną ratą ok. 600 zł. A. L. zawarła nowy związek małżeński w październiku 2022 r, korzysta z pomocy męża. Obecnie małoletnia powódka ma 15 lat, uczy się w II klasie liceum o profilu historia-angielski, ma zdolności artystyczne, w zbliżające się ferie ma zamiar nauczyć się jazdy na nartach, co wiąże się z dodatkowymi opłatami. Średnie koszty utrzymania powódki matka oszacowała na ok. 2.500 zł, na które składają się miesięcznie: wizyta u ortodonty 200 zł, korepetycje z matematyki 320 zł (4 x 80 zł/h), 240 zł korepetycje z angielskiego ( 4 x 60 zł/h), kosmetyki i środki higieniczne 200 zł, wyżywienie (w tym produkty wege) 750 zł, odzież 150-200 zł, karma dla kota 200 zł, wizyty z kotem u weterynarza 40 zł (120 zł co 3 miesiące), opłata za telefon oraz Internet 100 zł, bilet komunikacyjny 40 zł, wyjścia ze znajomymi 100 zł oraz fryzjer dwa razy w roku po 120 zł, ubezpieczenie 120 zł rocznie, jednorazowa opłata za zdjęcie aparatu ortodontycznego 1.600 zł, nauka jazdy na nartach 200 zł, wyjazd wakacyjny 3.400 zł. Oprócz powyższych wydatków matka doliczyła miesięcznie koszty czynszu 500 zł, media 200 zł, hobby leków, wizyt u okulisty 200 zł plus okulary korekcyjne. Podniosła, że pozwany pracuje jako projektant mebli kuchennych w W., jednak nie zna wynagrodzenia, strony mają poprawne relacje, pozwany utrzymuje z córką głównie kontakt telefoniczny, ze względu ma miejsce zamieszkania pozwanego w W. raz na jakiś czas zabiera córkę na jednodaniowe wyjazdy (k. 3-27, k.36-50).

W odpowiedzi na pozew pozwany T. S. uznał żądanie podwyższenia alimentów do kwoty po 500 zł miesięcznie, płatne do 15-go każdego miesiąca, a w pozostałej części wniósł o oddalenie powództwa. Wniósł o nie obciążanie go kosztami postępowania z powodu trudnej sytuacji finansowej. W uzasadnieniu podniósł, że oprócz powódki ma drugie dziecko z kolejnego związku małżeńskiego M. S., który urodził się (...), jako wcześniak i w latach 2022 i 2023 podlegał stałej opiece lekarzy specjalistów przychodni: naonatologicznej, laryngologicznej, ortopedycznej, okulistycznej, kardiologicznej, dermatologicznej i rehabilitacyjnej. Jeszcze w czasie ciąży na badania wydali ok. 5.000 zł. Leczenie syna powoda wiązało się z ponoszeniem znacznych kosztów, co wpływa na obniżenie zdolności finansowych pozwanego. Obecnie syn powoda objęty jest opieką w przychodni dermatologicznej, okulistycznej, rehabilitacyjnej, musi używać butów rehabilitacyjnych na koślawość stóp – koszt pary to 250 zł, poduszka do spania 189 zł, bandaże do terapii stóp 44 zł. Wskazał, że koszt zakupu leków dla pozwanego i syna za okres styczeń 2022 r. do 12 grudnia 2023 r. wyniósł ok. 8.000 zł, z czego 30 % na syna. Podniósł, że w 2012 r. w trakcie trwania związku małżeńskiego z matką powódki zachorował na cukrzycę insulinozależną, jest pod opieką diabetologiczną, w konsekwencji ma orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym, a od 2023 r. w stopniu lekkim, stąd ma zwiększone koszty biletu komunikacji miejskiej ze 125 zł na kwartał do 250 zł na kwartał. Pozwany choruje też na nadciśnienie z zajęciem serca, przewlekłą chorobę niedokrwienną serca, niewydolność żylną, niedoczynność tarczycy (choroba Hashimoto). Od stycznia 2022 roku leczy się neurologicznie ze względu na zamiany zwyrodnieniowe kręgosłupa, przeszedł rehabilitację, w tym płatną (10 wizyt po 100 zł), po operacji kręgosłupa przebywał na zwolnieniu lekarskim od 11 kwietnia 2023 r do 08 października. Ma dolegliwość ortopedyczną -uszkodzone łękotki w dwóch kolanach, ostroga oraz ścięgno Achillesa. Od lipca 2023 roku leczy się w Poradni Zdrowia Psychicznego. Jak wskazał, dobrowolnie zwiększa kwotę alimentów na powódkę do 500 zł w listopadzie i grudniu 2023 r oraz uczestniczył w innych kosztach utrzymania córki (za zajęcia artystyczne, zakup okularów korekcyjnych, zakup maszyny do szycia, wyjazd do Szwajcarii). Pozwany pracuje od listopada 2023 r. obecnie w salonie (...) sp. o.o. jako sprzedawca – doradca klienta z wynagrodzeniem 3.200 zł netto. Wcześniej pracował w firmie (...), gdzie zarabiał 4.600 zł brutto, a praca wiązała się z koniecznością dźwigania ciężarów powyżej 30 kg i pracą na wysokości, dlatego ze względu na stan zdrowia musiał zmienić pracę. Pozwany wskazał, że jego żona ma kredyt hipoteczny z ratą 2.200 zł miesięcznie na mieszkanie w którym wspólnie mieszkają, pozwany ma również kredyt bieżący z ratą 300 zł, opłaca czynsz 1.100 zł, media 250 zł, Internet 50 zł, potrzeby zdrowotne (leki, paski do mierzenia cukru, igły do glikometru) 300 zł, oraz zakup okularów 600 zł jednorazowo, koszty leczenia syna 150 zł miesięcznie, opłata za żłobek od 50 do 300 zł, dojeżdża (taxi, (...)) z synem na rehabilitację, do lekarza, gdzie jednorazowy koszt dojazdu wynosi od 20 zł do 40 zł. Wskazał, że do września 2021 roku utrzymywał kontakt osobisty z córką, a po przeprowadzce do W. kontakt polegał w głównej mierze na rozmowach telefonicznych oraz SMS. Podniósł, że matka powódki korzysta ze wsparcia 300+, 500+ (od stycznia 2024 r. 800 zł), obecny małżonek A. L. również powinien uczestniczyć w kosztach utrzymania mieszkania i mediów. Pozwany zaprzeczył, że małoletnia powódka musi spożywać droższe, specjalne produkty Wege, oraz braku zasadności wliczania do alimentów kosztów utrzymania kota, nauki jazdy na nartach, ortodonty. Jego zdanie, powódka w marcu 2024 roku skończy 16 lat i mogłaby w okresie wakacyjnym podjąć dorywczą pracę. Powódka ma obecnie stały aparat, którego koszt wyniósł 10.000 zł, podzielony między rodziców po połowie. Zarzucił zawyżenie kosztów kosmetyków, telefonu, Internetu (powinny być podzielone na wszystkich domowników), odzieży (małoletnia korzysta z tzw. „second hand”), wyjazdu wakacyjnego. Pozwany zabiera córkę na minimum dwudniowe wyjazdy. Małoletnią powódkę wspomaga też finansowo dziadek -ojciec poznawanego (k. 54-198).

Na rozprawie pozwany uznał żądanie do kwoty 650 zł miesięcznie (k. 200-201v). Przedstawicielka powódki zgodziła się w ramach ugody na kwotę alimentów po 1.000 zł miesięcznie (k.200).

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Małoletnia powódka S. S. (2), ur. (...), ma 16 lat, pochodzi ze związku małżeńskiego pozwanego T. S. oraz A. L. (wcześniej S.), który został rozwiązany przez rozwód wyrokiem Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 29 września 2016 r. w sprawie I C 1645/16. Wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnią córką stron powierzono obojgu rodzicom, ustalając miejsce zamieszkania małoletniej w miejscu zamieszkania matki – zgodnie z rodzicielskim planem wychowawczym z dnia 1 czerwca 2016 roku. Kosztami utrzymania i wychowania małoletniej S. S. obciążono oboje rodziców i zasądzono od T. S. na rzecz córki alimenty w kwocie po 300 zł miesięcznie, płatne do rąk matki A. L. (wcześniej S.) , do 10-tego dnia każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat.

W dacie wyroku rozwodowego małoletnia S. S. (2) miała 8 lata, uczęszczała do II klasy szkoły podstawowej, była ogólnie zdrowa. Miesięczny koszt utrzymania małoletniej wynosił w granicach 600 zł. Pozwany uczestniczył wówczas w życiu małoletniej, utrzymując z nią regularny kontakt. Matka małoletniej osiągała dochód w wysokości 2.200 zł miesięcznie, natomiast T. S. korzystał z zasiłku chorobowego w kwocie 1.100 zł miesięcznie.

Na podstawie Rodzicielskiego Planu Wychowawczego T. S. i A. L. ustalili, że rodzice wspólnie będą starali się zapewnić córce możliwie jak najlepszy byt i bezpieczeństwo finansowe, wszelkie koszty związane z rozwojem córki oraz jej edukacją mają ponosić wspólnie w porozumieniu między sobą.

dowody: odpis skrócony aktu urodzenia małoletniej (k. 8), dokumenty zawarte w aktach I C 1645/16 Sądu Okręgowego w Kielcach, w tym: pozew (k. 2), oświadczenie o stanie majątkowym T. S. (k. 6v-8), rodzicielski plan wychowawczy (k.9-11).

Obecnie powódka S. S. (2) ma 15 lat, chodzi do drugiej klasy (...) Liceum Ogólnokształcącego w K., do klasy o profilu historia-angielski, miała zakupione książki używane za 300-400 zł plus materiały biurowe. Małoletnia 4 razy w miesiącu uczęszcza na korepetycje z angielskiego, żeby doskonalić jego znajomość płatnych 240 zł miesięcznie (60 zł za godzinę) oraz na korepetycje z matematyki, z którą słabo sobie radzi, płatnych 320 zł miesięcznie (80 zł za godzinę). Ogólnie jest zdrowa. Uczęszcza do ortodonty, miała założony stały aparat ortodontyczny, który został zdjęty i obecnie ma założone druty podtrzymujące na górną i dolną szczękę, co wymaga wizyt kontrolnych co 2 miesiące, koszt wizyty ok. 250 zł. Chodzi do dermatologa na NFZ i w związku z problemami skórnymi matka zakupuje maści i leki co 3 miesiące – koszt 100 zł. Co 2 lata chodzić do okulisty prywatnie, koszt wizyty wynosi 200 zł. W 2023 r. miała wymienione szkła w okularach za kwotę 370 zł. Powódka korzysta z telefonu komórkowego co stanowi koszt 40 zł miesięcznie, ma bilet komunikacji miejskiej semestralny (na 5 miesięcy) i jest to koszt 210 zł. Powódka jest ubezpieczona – opłata wyniosła 120 zł za rok. Powódka ogranicza w diecie produkty mięsne – co jest jej wyborem, głównie spożywa ryby, warzywa i owoce. W 2023 roku powódka była na wakacjach we Włoszech na wyjeździe z biura podróży, za co jej matka zapłaciła 2.700 zł oraz przekazała na wydatki 200 Euro.

Powódka mieszka razem z matką A. L. i jej drugim mężem w mieszkaniu w K., ponownie wyszła za mąż w październiku 2022 r. A. L. obecnie ma 45 lat, wykształcenie wyższe - filologia romańska, od 04 stycznia 2024 r. pracuje jako pracownik biurowy – przygotowuje oferty dla klientów dotyczące stolarki aluminiowej, na postawie umowy zlecenia w (...) sp. z o.o. w K., za wynagrodzeniem 4.500 zł netto miesięcznie. Poprzednio w okresie od 2020 r. do 2023 r. pracowała na podstawie umowy o pracę w E. (...) sp. j. w M. z wynagrodzeniem 4.343 zł netto miesięcznie, następnie od lipca 2023 r. w (...) Centrum sp. z o.o. z siedzibą w W. za wynagrodzeniem 5.920 zł netto miesięcznie. W 2022 roku uzyskała dochód w wysokości 55.668,10 zł. Oprócz córki S. S. nie ma innych osób na utrzymaniu. Mąż A. L. pracuje jako operator maszyny (...) z wynagrodzeniem 4.300 zł netto miesięcznie. Przedstawicielka ustawowa ponosi opłaty miesięczne w wysokości 500 zł czynsz za mieszkanie, 80 zł Internet, gaz 86 zł, spłaca kredyt zaciągnięty na zakup mieszkania, którego miesięczna rata wynosi 905 zł oraz drugi kredyt zaciągnięty na bieżące potrzeby z ratą 600 zł miesięcznie. Przedstawicielka ustawowa przygarnęła kota, o co była proszona przez powódkę.

Dowody: rachunek od ortodonty (k. 11), dowody opłat (k.12-27), umowy o pracę z aneksami (k. 37- 41), zaświadczenie o wynagrodzeniu (k. 42), zeznanie podatkowe za rok 2022 (k. 43-50), umowa zlecenia (k.199), zeznania A. L. (k. 200v-201v).

Pozwany T. S. obecnie ma 46 lat, wykształcenie wyższe - pedagogika. Od listopada 2023 r. jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę w salonie (...) sp. o.o. w W. jako sprzedawca – doradca klienta z wynagrodzeniem 3.200 zł netto. Poprzednio pracował w firmie (...), gdzie zarabiał 3.000 zł netto. Zmiana miejsca pracy była spowodowana względami zdrowotnymi pozwanego, tj. przeciwwskazaniem do dźwigania ciężarów powyżej 30 kg i pracą na wysokości. Pozwany jest osobą schorowaną, leczy się na szereg chorób: diabetologicznie z powodu cukrzycy insulinozależnej, od stycznia 2022 roku neurologicznie z powodu choroby krążka międzykręgowego szyjnego z uszkodzeniem korzeni nerwów rdzeniowych, z powodu zamian zwyrodnieniowych kręgosłupa, endokrynologicznie na niedoczynność tarczycy (choroba Hashimoto), nadciśnienie z zajęciem serca, przewlekłą chorobę niedokrwienną serca, niewydolność żylną, ortopedycznie –ma uszkodzone łękotki w dwóch kolanach, ostrogę oraz ścięgno Achillesa. Od lipca 2023 roku leczy się w Poradni Zdrowia Psychicznego. W 2022 r. przeszedł rehabilitację, w tym płatną (10 wizyt po 100 zł) oraz w 2023 r. operację kręgosłupa po której przebywał na zwolnieniu lekarskim od 11 kwietnia 2023 r do 08 października 2023 r. Posiada orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym, a od marca 2023 r. w stopniu lekkim, przyznane do 31 marca 2026 r. Obecnie na koszty leczenia wydaje 288 zł (6 zł tygodniowo za zakup pasków, insulina 38 zł raz na 4 tygodnie, druga insulina 200 zł na 5-6 tygodni, (...) 20 zł na miesiąc).

Poza powódką T. S. ma syna z drugiego małżeństwa M. S., urodzonego (...), który urodził się jako wcześniak, wymagał przez pierwsze dwa lata leczenia specjalistycznego, co wiązało się z ponoszeniem znacznych kosztów. Aktualnie jego stan zdrowia poprawia się, objęty jest opieką w przychodni dermatologicznej, okulistycznej, rehabilitacyjnej, musi używać butów rehabilitacyjnych na koślawość stóp, koszt jego leczenia wynosi 150 zł miesięcznie. Małoletni uczęszcza do żłobka, którego koszt wynosi do 300 zł miesięcznie.

Żona pozwanego pracuje w obsłudze klienta i zarabia 4.800 zł. Pozwany od 2021 r. mieszka wspólnie z żoną i synem w W., w mieszkaniu stanowiącym własność jego żony, które kupiła przed zawarciem małżeństwa z pozwanym. Spłacają kredyt hipoteczny z miesięczną ratą 2.200 zł., opłacają czynsz 1.100 zł, media 250 zł, Internet 50 zł. Pozwany ma również kredyt bieżący z ratą 300 zł, dojeżdża taxi albo (...) z synem na rehabilitację i do lekarza, gdzie jednorazowy koszt przejazdu wynosi 20 zł - 40 zł. Pozwany ma wykupiony bilet komunikacji miejskiej za który płaci 250 zł kwartalnie – korzysta ze zniżki z uwagi na posiadane orzeczenie o niepełnosprawności. Pozwany ani jego żona nie posiadają samochodu.

Po przeprowadzeniu się do W. pozwany ma mniejszy osobisty kontakt z córką, z którą widuje się kilka razy w roku – przez kilka dni, utrzymują kontakt telefoniczny. Przez 2020 r. - do kwietnia 2021 r. przekazywał na rzecz córki dodatkowe kwoty po 100 zł miesięcznie na zajęcia z akrobatyki, na ortodontę przekazał w listopadzie 2020 roku kwotę 125 zł, w 2021 r. dwie wpłaty po 100 zł (styczeń, marzec), jedną wpłatę 65,50 zł (sierpień) i w dniu 28.08.2021 r. kwotę 1.000 zł. oraz w grudniu 2021 r. przekazał 1.000 zł na wyjazd do Szwajcarii, w dniu 19 września 2023 r. kwotę 200 zł na okulary.

Dowody: zaświadczenie o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia (k.69-70), zeznania podatkowe pozwanego (k.71-97), lista operacji bankowych (k.98-105, 140-144), orzeczenia o stopniu niepełnosprawności (k.106-110), dokumentacja medyczna T. S. (k. 112-139), dowody opłat (k. 145-150, k.167-168, k.191-197), odpis skrócony aktu urodzenia M. S. (k. 151), dokumentacja medyczne M. S. (k. 152-166), zawiadomienie o zmianie wysokości opłat (k. 169-170), potwierdzenie wykonania przelewów bankowych (k.171-174), oświadczenie (k.175-176), zeznania pozwanego T. S. (k. 200v-201).

Stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wyżej wskazane dokumenty, które nie były kwestionowane przez strony, ponadto nie wzbudzały również wątpliwości Sądu, co do rzetelności i wiarygodności zawartych w nich treści. Do ustaleń posłużył także dowód osobowy z przesłuchania przedstawicielki ustawowej powódki oraz pozwanego. Zeznania A. L. Sąd uznał za wiarygodne tylko w części uznając, że nie wykazała dostatecznie, iż potrzeby małoletniej powódki wzrosły na tyle aby uzasadnione było podniesienie alimentów do kwoty po 1.500 zł miesięcznie. Zeznaniom pozwanego T. S. Sąd dał wiarę, albowiem korelowały ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo o podwyższenie alimentów zasługuje tylko na częściowe uwzględnienie.

Zgodnie z dyspozycją art. 133 § 1 k.r.o. rodzice zobowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba, że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

Niewątpliwe w sprawie jest to, że małoletnia powódka S. S. (2), z racji wieku oraz z uwagi na to, że nie posiada majątku, jest uprawniona do pełnej alimentacji ze strony rodziców.

Zakres obowiązku alimentacyjnego zgodnie z art. 135 § 1 k.r.o. zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Stosownie do art. 138 k.r.o. w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego.

Zarówno w literaturze jak i orzecznictwie sądowym przez zmianę stosunków rozumie się istotne zwiększenie lub zmniejszenie możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego do alimentacji oraz istotne zwiększenie lub zmniejszenie usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że od ostatniego ustalenia alimentów na rzecz powódki w kwocie po 300 zł miesięcznie upłynął okres 8 lat. Niewątpliwie taki okres czasu spowodował zmianę sytuacji powódki i zwiększenie usprawiedliwionych potrzeb małoletniej. Jak wskazano w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 01 czerwca 1965 r., sygn. I CZ 135/64, różnica wieku dzieci spowodowana upływem czasu od daty orzeczenia określającego wysokość renty alimentacyjnej sama przez się uzasadnia wzrost potrzeb.

Uwzględnić należy również, że wzrost wydatków na utrzymanie powódki spowodowany jest ogólnym wzrostem cen z uwagi na zwiększoną inflacją, zwłaszcza w okresie ostatnich dwóch lat, zaś kwota alimentów dotychczas ustalona po 300 zł miesięcznie obecnie w żadnym stopniu nie odpowiada potrzebom małoletniej.

Sąd ustalił, że w stosunku do stanu istniejącego w dacie ostatniego orzekania o alimentach w sprawie I C 1645/16 w istocie zwiększeniu uległy usprawiedliwione potrzeby małoletniej, jednakże zmiana ta nie była aż tak znaczna jak to przedstawiała przedstawicielka ustawowa powódki. Należy zauważyć, że cześć wskazywanych przez matkę powódki wydatków miała charakter jednorazowy, jak chociażby zakup okularów, zdjęcie aparatu ortodontycznego. Ponadto, część wskazywanych wydatków w ocenie Sądu została zawyżona i nie znalazła potwierdzenia w przedstawionym materiale dowodowym. Oceniając rozmiar usprawiedliwionych potrzeb powódki S. S. Sąd częściowo oparł się na wydatkach wskazanych przez matkę powódki, która z nią mieszka i zaspokaja bieżące potrzeby. Jednak nie można przyjąć bezkrytycznie za tymi twierdzeniami, że koszt utrzymania powódki determinuje zasądzenie od pozwanego kwoty po 1.500 zł miesięcznie, a koszty utrzymania powódki wynoszą miesięcznie 2.500 zł. wskazane w pozwie. Jako uzasadnione zostały uznane koszty powódki na książki w wysokości 350 zł na obecny rok szkolny, co daje kwotę 40 zł miesięcznie, koszt wizyt ortodontycznych po 250 zł co dwa miesiące (tj. 125 zł miesięcznie), leki i maści od dermatologa 33 zł miesięcznie, bilet komunikacji miejskiej 210 zł semestralnie (co daje 42 zł miesięcznie), telefon 40 zł miesięcznie, 200 zł rocznie wizyta u okulisty, co daje 16 zł miesięcznie. Są to koszty konieczne bowiem dotyczą zwykłych wydatków (telefon, bilet miejski), edukacji, leczenia, w tym ortodontycznego, które jest kontynuowane od kilku lat. Wskazane wydatki nie są nadmierne. Również jako konieczne należy uznać wskazane wydatki na środki czystości ok. 100 zł miesięcznie, 700 zł miesięcznie na wyżywienie, 200 zł miesięcznie na odzież i obuwie, fryzjer dwa razy w roku po 120 zł (ca daje kwotę 20 zł w skali miesiąca), ubezpieczenie 120 zł rocznie (tj. 10 zł miesięcznie), które nie są wygórowane, a stosowne do wieku powódki i jej potrzeb. Należało również uwzględnić koszt Internetu 27 zł miesięcznie (w tym przypadku opłata 80 zł podzielony na 3 domowników). Należało doliczyć również kwotę 150 zł miesięcznie tytułem kosztów rozrywki i wypoczynku (w skali roku jest to 1.800 zł), do którego powódka ma również prawo, w szczególności, że aktualnie z pozwanym, po jego przeprowadzeniu się do W., ma kontakt kilka razy w roku i są to co najwyżej kilkudniowe pobyty. Pozwany obecnie nie zapewnia małoletniej dłuższego wypoczynku i ostatni raz do wakacji dołożył się kwotą 1.000 zł w dniu 09 grudnia 2021 r. (k.103).

Jako nieuzasadnione jest wliczenie do kosztów utrzymania powódki w całości opłat za mieszkanie, które stanowią 500 zł czynsz, 200 zł media. Matka małoletniej zakupiła mieszkanie, w którym mieszka wspólnie z córka i obecnym mężem, zatem korzystają z niego trzy osoby. Tym samym, partycypacja małoletniej w kosztach związanych z mieszkaniem wynosi co najwyżej 1/3, tj. kwotę ok. 233 zł miesięcznie.

Jako nieuzasadnione należało uznać wydatki związane z korepetycjami powódki z języka angielskiego i matematyki. Sam pozwany zakwestionował wydatki w tej części, wskazał również, że nie stać go na pokrywanie kosztów korepetycji z powodu złej sytuacji materialnej. Wobec stanowiska pozwanego należy przyjąć, że koszty korepetycji są wydatkami zbytkowymi, nie wchodzącymi w koszty koniecznego utrzymania powódki i nie zostało wykazane przez stronę powodową ani potrzeba ich ponoszenia ani ich wysokość. Nie ma również podstaw do wliczenia w koszty utrzymania powódki wydatków na karmę dla kota w wysokości 200 zł miesięcznie oraz wizyt u weterynarza 120 zł co 3 miesiące. Nie są to koszty konieczne utrzymania powódki, które należy uwzględnić przy ustaleniu wysokości alimentów. Jako nieuzasadnione jest uwzględnienie w kosztach koniecznych utrzymania powódki wydatków na naukę na nartach bowiem są to koszty potencjalnie mające powstać w przyszłości (powódka według matki chce się uczyć jeździć na nartach). Z drugiej strony wydatki te należy ocenić jako zbytkowe, powszechnie jest bowiem wiadome, że jazda na nartach, w tym nauka na nartach, jest drogim sportem. Sam pozwany zakwestionował możliwość ponoszenia wydatków w tym zakresie.

Sąd nie uwzględnił żądania w zakresie zakupu okularów korekcyjnych bowiem pozwany dołożył się kwotą 200 zł w dniu 19 września 2023 r. (k.102), podobnie co do zdjęcia aparatu ortodontycznego na kwotę 1.600 zł. pozwany wykazał, ze w dniu 28 sierpnia 2021 r. przesłał przedstawicielce pozwanej kwotę 1.000 zł (k.103).

Odnosząc się do zarobkowych i majątkowych możliwości pozwanego należy ocenić ją jako trudną bowiem pozwany jest osobą schorowaną, leczy się u wielu specjalistów, posiada orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. W związku z powyższym ponosi wydatki na leczenie w granicach 300 zł miesięcznie. Jednocześnie należy uznać, iż aktualnie stan zdrowia pozwanego uległ poprawie, co znajduje odzwierciedlenie w przedstawionej dokumentacji leczenia oraz orzeczeniach o stopniu niepełnosprawności pozwanego bowiem umiarkowany stopień został zmieniony na lekki. Sąd wziął pod uwagę także stan zdrowia syna pozwanego z drugiego małżeństwa, który urodził się jako wcześniak, wymaga nadal kontroli wielu specjalistów, co generuje ponadpodstawowe koszty. Pozwany ma stałe zatrudnienie, mieszkając wspólnie z żoną, która również pracuje zawodowo, ponoszą wspólnie koszty utrzymania mieszkania i syna.

Sąd uwzględnił także dobrą sytuację materialną matki powódki, która poza stałym wynagrodzeniem z pracy w wysokości średnio 4.300 zł netto, otrzymuje również świadczenie 500+ miesięcznie (od stycznia po 800 zł) oraz świadczenie 300 zł rocznie na wyprawkę szkolną i powinna koszty utrzymania córki pokrywać także z w/w świadczeń socjalnych. Obecnie matka powódek mieszka z drugim mężem, który powinien partycypować w kosztach utrzymania mieszkania, jak opłaty za czynsz i media.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, uwzględniając wiek powódki oraz kierując się logiką i zasadami doświadczenia życiowego Sąd ocenił, że koszt zaspokojenia usprawiedliwionych potrzeb małoletniej wzrósł i wynosi obecnie w granicach 1.700 zł miesięcznie.

Oceniając w jakim zakresie każde z rodziców powódki winno uczestniczyć w kosztach utrzymania Sąd zważył, że matka powódki wykonuje obowiązki opiekuńcze na co dzień poprzez troszczenie się o potrzeby małoletniej (art. 135 § 2 k.r.o.). Jednocześnie należało uwzględnić wiek powódki, która ma obecnie 16 lat i nie wymaga tak intensywnych czynności opiekuńczych jak przy poprzednio ustalonej wysokości alimentów. Powyższe okoliczności doprowadziły do przekonania, iż rodzice winni kosztami utrzymania małoletniej S. S. dzielić się po połowie.

Wskazać należy, że wraz z wiekiem wzrastają koszty utrzymania dziecka, nie mniej jednak koszty będące podstawą ustalenia wysokości alimentów powinny stanowić zabezpieczenie usprawiedliwionych (koniecznych) potrzeb oraz faktycznie ponoszonych. Sąd uznał, że jest uzasadnione, aby pozwany partycypował w większym stopniu niż dotychczas w kosztach utrzymania córki i na podstawie art. 133 § 1 k.r.o., art. 135 §1 k.r.o. oraz art. 138 k.r.o. podwyższył alimenty do kwoty po 850 zł miesięcznie, za okres od dnia wytoczenia powództwa, tj. od 16 listopada 2023 r. Kwota ta mieści się w możliwościach płatniczych pozwanego i odpowiada usprawiedliwionym aktualnym potrzebom powódki w których powinien partycypować ojciec.

Sąd oddalił powództwo w pozostałej części jako nadmiernie wygórowane i nieudowodnione.

Koszty procesu zostały wzajemnie zniesione pomiędzy stronami na podstawie art. 100 k.p.c. bowiem żądanie zostało uwzględnione tylko częściowo (w 45,83 %).

Sąd nakazał pobrać od pozwanego T. S. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kielcach kwotę 344 zł tytułem nieuiszczonej opłaty sądowej od uwzględnionej części powództwa, zgodnie z art. 113 ust. 1, art. 13 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Opłata od pozwu, której powódka nie miała obowiązku uiścić stanowiła kwotę 750, zł przy wartości przedmiotu sporu 14.400 zł, a powództwo zostało uwzględnione w 45,83 % (750 zł x 45,83 % = 344 zł - z zaokrągleniem do pełnego złotego).

Rygor natychmiastowej wykonalności Sąd nadał orzeczeniu w części uwzględniającej powództwo na podstawie art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c.

Sędzia Iwona Mech