Wyrok z 18 kwietnia 2024, sygn. I C 680/21

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 18 kwietnia 2024 r.

Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSR Małgorzata Nowicka-Midziak

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 kwietnia 2024 r. w G.

sprawy z powództwa T. L.

przeciwko G. K.

o zapłatę

i z powództwa wzajemnego G. K. przeciwko pozwanemu T. L.

o zapłatę

1.  oddala powództwo T. L. przeciwko G. K. w całości;

2.  obciąża powoda T. L. kosztami powództwa głównego w całości, za wyjątkiem kosztów opinii biegłego;

3.  oddala powództwo wzajemne G. K. przeciwko T. L. w całości;

4.  obciąża powoda wzajemnego G. K. kosztami powództwa wzajemnego w całości, za wyjątkiem kosztów opinii biegłego;

5.  ustala, że koszty opinii biegłego ponosi Tony L. w 2/3 częściach, a G. K. w 1/3 części;

6.  szczegółowe wyliczenie kosztów procesu co do punktów 2, 4 i 5 wyroku pozostawia referendarzowi sądowemu.

Sygnatura akt I C 680/21

Uzasadnienie wyroku z dnia 18 kwietnia 2024 roku

Powód Tony L. wniósł pozew przeciwko G. K. domagając się zasądzenia od pozwanego kwoty 43.000 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.

W uzasadnieniu pozwu powód podniósł, że pod koniec 2017 roku strony negocjowały warunki oraz zawarły ustną umowę dotyczącą sporządzenia projektu architektonicznego obiektu budowlanego w miejscowości T., działka nr (...). Inwestorem miał być powód, a pozwany miał wykonać dla niego odpowiedni projekt architektoniczny na podstawie obowiązującego prawa i zgodnie ze sztuką budowlaną. Powód zwrócił się o wykonanie projektu niewymagającego ponoszenia nakładów innych niż typowe i nadającego się do zamieszkania. W dniu 26 listopada 2018 roku powód przelał na konto pozwanego kwotę 21.000 zł tytułem zaliczki. Następnie wobec problemów osobistych powoda wszelkie sprawy związane z inwestycją powód powierzył pełnomocnikowi S. M.. Pozwany przekazał pełnomocnikowi powoda niezbędną dokumentację w celu zatwierdzenia projektu budowalnego i uzyskania pozwolenia na budowę. Jednak organ poinformował powoda o niezgodności projektu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i nakazał poprawienie projektu. Pozwany kilkukrotnie bezskutecznie poprawiał projekt, aż w końcu powód wycofał wniosek, albowiem dokonane przez pozwanego czynności uniemożliwiały jego dostosowanie do przepisów prawa budowlanego. Projekt przewidywał bowiem dachy jednospadowe, nie nawiązywał do form regionalnych i był niezgodny z planem miejscowym. Pismem z dnia 12 marca 2020 roku powód odstąpił od umowy ze względu na wady projektu, a następnie zwrócił się do pozwanego o zapłatę kwoty 43.000 zł, na co składały się kwoty: 21.000 zł z tytułu zapłaconego wynagrodzenia, 15.000 zł z tytułu poniesionych kosztów pełnomocników, 2.000 zł tytułem opłaty od wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę, a także 5.000 zł tytułem straty na rzecz (...) sp. z o.o.

(pozew, k. 4-10)

Pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości. Odnosząc się do twierdzeń zawartych w pozwie pozwany wskazał, że założenia projektowe były takie, że użyte do realizacji inwestycji materiały miały być najwyższej jakości. Po przyjęciu zlecenia, sytuacja życiowa powoda się skomplikowała, co mogło wpłynąć na jego sytuację materialną. Pozwany podniósł, że opracował dokumentację projektową zgodnie z przyjętymi wcześniej założeniami projektowymi, a także zaprzeczył, aby była ona wadliwa. W dniu 20 marca 2019 roku Starosta (...) wydał postanowienie nakładające na wnioskodawcę obowiązek uzupełnienia dokumentacji technicznej. W dniu 15 kwietnia 2019 roku pozwany nadał przesyłkę, listem poleconym, zawierającą dokumentację projektową, która miała zostać złożona przez S. M. w starostwie. Pozwany wskazał, że starostwo miało wątpliwości natury interpretacyjnej dotyczące dachu, jednak nigdy nie przybrały one formy urzędowej w postaci kolejnego zobowiązania do usunięcia usterek. Z niewiadomych dla pozwanego przyczyn powód wraz z A. S. wycofali wniosek o wydanie pozwolenia na budowę. Pozwany przypuszcza, że powodem powyższego była niestabilna sytuacja życiowa i rodzinna powoda. W ocenie pozwanego zarzut dotyczący braku regionalnej formy w architekturze dachu jest zarzutem wykreowanym na potrzeby niniejszego postępowania. Niemal identyczny projekt sporządzony dla B. M. uzyskał pozwolenie na budowę. Nadto, pozwany podniósł, że prawo własności dokumentacji projektowej przeszło na powoda w momencie wydanie jej S. M. i uzupełnienia zgodnie z postanowieniem z dnia 20 marca 2019 roku. Dokumentacja ta z formalnego punktu widzenia spełniała wymogi do uzyskania pozwolenia na budowę. Dalej, wskazał, że strony nigdy nie umawiały się na ponoszenie kosztów związanych z wynagrodzeniem pełnomocników, opłatami z tytułu wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę czy stratami. Nadto, pozwany wytoczył powództwo wzajemne, domagając się od powoda zapłaty kwoty 21.000 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 22 maja 2019r. do dnia zapłaty tytułem pozostałej części wynagrodzenia.

(sprzeciw od nakazu zapłaty, k. 63-71)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Powód Tony L. jest właścicielem nieruchomości położonej w miejscowości T., stanowiącej działkę gruntu nr (...). Przedmiotowa działka jest położona na terenie, na którym obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego fragmentów wsi T. przyjęty uchwałą nr XLV/799/2002 Rady Miejskiej w Ż. z dnia 30 sierpnia 2002 roku.

(dowód: pismo Burmistrza Gminy Żukowo z dnia 9 listopada 2017r. [w:] akta Starostwa Powiatowego w Kartuzach o sygn. B.6740.5.4.2017)

Zgodnie z treścią uchwały nr XLV/799/2002 Rady Miejskiej w Ż. z dnia 30 sierpnia 2002 roku w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego fragmentów wsi T. dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z funkcją usługową ustalono następujące warunki zagospodarowania dla wyżej wskazanej nieruchomości: wysokość zabudowy do 1,5 kondygnacji (do 11,0 m poziomu terenu do kalenicy), dachy dwu lub wielospadowe (nachylenie 22-35 stopni lub 45-50 stopni), minimalna wielkość powierzchni działki (...) m ², architektura nawiązująca do form regionalnych.

(dowód: uchwała nr XLV/799/2002 Rady Miejskiej w Ż. z dnia 30 sierpnia 2002 roku w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego fragmentów wsi T., k. 15-16)

Powód zwrócił się za pomocą mediów społecznościowych do pozwanego G. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą (...)- (...) G. K. z siedzibą w W. z pytaniem, czy zaprojektuje mu dom na przedmiotowej działce położonej w miejscowości T.. Strony znały się od wielu lat, gdyż żona powoda pochodzi z tej samej miejscowości, co pozwany. G. K. jest z zawodu architektem, lecz nie posiada uprawnień do samodzielnego sporządzania projektu architektonicznego. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej zatrudnia architektów, posiadających wymagane prawem uprawnienia.

(dowód: wydruk z (...), k. 19, przesłuchanie pozwanego, płyta CD k. 311)

W dniu 15 stycznia 2018 roku pozwany G. K. zwrócił się do Wydziału Budownictwa Starostwa Powiatowego w K. o wskazanie możliwości zabudowy działki (...) w miejscowości T., w tym możliwości nadbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego składającego się z dwóch kondygnacji nadziemnych o jedną kondygnację. W piśmie z dnia 22 stycznia 2018 roku organ udzielił pozwanemu informacji dotyczących szczegółów planu miejscowego.

(dowód: pismo z dnia 22 stycznia 2018r. [w:] akta Starostwa Powiatowego w K. o sygn.. B.6740.5.4.2017, przesłuchanie pozwanego, płyta CD k. 311)

Pierwszy sporządzony przez pozwanego projekt nie został złożony w Starostwie. Jesienią 2018 roku pomiędzy powodem Tony’em L. a pozwanym G. K. została zawarta ustna umowa dotycząca sporządzenia kolejnego pełnobranżowego projektu architektonicznego domu w miejscowości T. na działce ewidencyjnej nr (...). Za sporządzenie projektu pozwany miał otrzymać wynagrodzenie w kwocie 42.000 zł. Powód zapłacił pozwanemu kwotę 21.000 zł, druga część wynagrodzenia miała być płatna po zatwierdzeniu projektu budowlanego i uzyskaniu pozwolenia na budowę. Powód nie udzielił poznanemu pełnomocnictwa do występowania przed organem administracji architektoniczno – budowlanej.

(dowód: zeznania świadka S. M., płyta CD k. 225, częściowo przesłuchanie powoda, płyta CD k. 311, przesłuchanie pozwanego, płyta CD k. 311 i 349, wydruk korespondencji e – mailowej, k. 78, 137, stenogram rozmowy pozwanego z T. W., k. 147-148)

Rozmowy dotyczące kształtu projektu były prowadzone pomiędzy stronami osobiście i za pośrednictwem S. M..

(dowód: przesłuchanie pozwanego, płyta CD k. 349)

Równolegle pozwany wykonywał projekt dla brata pełnomocnika powoda – B. M. (2). Przedmiotowy projekt został zatwierdzony przez Starostę (...), a następnie zrealizowany.

(dowód: zeznania świadka S. M., płyta CD k. 225)

W styczniu 2019 roku architekci z GK – (...) G. K. sporządzili projekt budowlany budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego na działce nr (...) w miejscowości T.. Projekt został sporządzony przez osoby posiadające uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń (Ł. Ł.) oraz w specjalności konstrukcyjno – budowlanej (M. Ś.). Projekt posiadał uzgodnienia branżowe specjalistów z zakresu instalacji sanitarnych i elektrycznych.

(dowód: projekt budowlany, koperta, k. 200a)

Strony komunikowały się telefonicznie i e-mailowo. Pozwany wysłał pełnomocnikowi powoda S. M. na adres poczty elektronicznej wizualizację projektu. Wizualizacja została również pokazana powodowi. Po przygotowaniu projektu G. K. w dniu 5 lutego 2019 roku osobiście dostarczył go S. M..

(dowód: zeznania świadka S. M., płyta CD k. 225, częściowo przesłuchanie powoda, płyta CD k. 311, przesłuchanie pozwanego, płyta CD k. 311)

W dniu 6 lutego 2019 roku w Starostwie Powiatowym w K. został złożony przez pełnomocnika powoda S. M. wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę budynku jednorodzinnego dwulokalowego zlokalizowanego na działce nr (...) w miejscowości T.. Do wniosku zostało dołączone pełnomocnictwo udzielone przez powoda S. M. do reprezentowania przez wszelkimi organami władzy państwowej, organami administracji rządowej i samorządowej.

(dowód: wniosek o pozwolenie na budowę, pełnomocnictwo [w:] akta administracyjne Starostwa Powiatowego w Kartuzach o sygnaturze B.6740.227.2019)

W marcu 2019 roku powód poprosił A. S. o pomoc w prowadzeniu inwestycji, w tym o zakup materiałów oraz zakontraktowanie wykonawców. A. S. nie otrzymał od powoda pisemnego pełnomocnictwa ani nie zawarł z nim umowy na piśmie. Jeszcze przed uzyskaniem pozwolenia na budowę A. S. zakupił betonowe bloczki oraz zawarł umowę z (...) sp. z o.o., której powierzono wykonanie fundamentów.

(dowód: zeznania świadka A. S., płyta CD k. 276)

W dniu 8 marca 2019 roku Starosta (...) wezwał inwestora do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni poprzez: jego sprecyzowanie w zakresie planowanej inwestycji, gdyż we wniosku inwestora wskazał budowę budynku jednorodzinnego dwulokalowego, natomiast z dokumentacji architektoniczno – budowlanej wynika, że planuje budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, dwulokalowego, a także dostarczenie informacji uzupełniającej do wniosku o pozwolenie na budowę z danymi pełnomocnika.

(dowód: wezwanie z dnia 8 marca 2019r. [w:] akta administracyjne Starostwa Powiatowego w Kartuzach o sygnaturze B.6740.227.2019)

Pismem z dnia 27 marca 2019 roku Starosta (...) zawiadomił, że po rozpatrzeniu wniosku z dnia 6 lutego 2019 roku, uzupełnionego w dniu 11 marca 2019 roku, zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie wydania pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego na działce nr (...) w miejscowości T.. Zawiadomienie zostało doręczone pełnomocnikowi powoda S. M. w dniu 2 kwietnia 2019 roku.

(dowód: zawiadomienie z dnia 27 marca 2019r. wraz z zpo [w:] akta administracyjne Starostwa Powiatowego w Kartuzach o sygnaturze B.6740.227.2019)

Postanowieniem z dnia 27 marca 2019 roku Starosta (...) nałożył na wnioskodawcę obowiązek uzupełnienia dokumentacji technicznej – w terminie 30 dni od otrzymania postanowienia - przez:

1.  doprowadzenie do zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonym uchwałą nr XLV/799/2002 Rady Miejskiej w Ż. z dnia 30 sierpnia 2002r. w zakresie:

- pkt 2.0 l - na teren wprowadzić zieleń izolacyjno – ozdobną (30 % powierzchni ogólnej działki),

- pkt 2.0 e - dachy dwu- lub wielospadowe (nachylenie 22-35 stopni lub 45-50 stopni);

2.  doprowadzenie do zgodności dokumentacji projektowej z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego w zakresie:

- § 8 ust. 1 - projekt zagospodarowania działki powinien zawierać część rysunkową sporządzoną na kopii mapy do celów projektowych poświadczonej za zgodność z oryginałem;

- § 7 ust. 1 - przez usytuowanie inwestycji na działce objętej wnioskiem – wszelkie elementy znajdujące się poza terenem działki (...) należy wyłączyć z opracowania;

- § 4 - należy uzupełnić metrykę projektu zagospodarowania terenu o: imię i nazwisko projektantów, specjalności i numer uprawnień budowlanych oraz podpisy projektantów branży sanitarnej i elektrycznej;

- § 6 ust. 1 - projekt budowlany należy sporządzić w sposób uniemożliwiający dekompletację projektu;

3.  doprowadzenie do zgodności dokumentacji projektowej z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w zakresie § 29 - ze względu na spadki terenu, należy wskazać sposób odprowadzenia wód opadowych od strony terenów sąsiednich nieruchomości;

4.  doprowadzenie do zgodności z ustawą z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane w zakresie art. 34 ust. 3 pkt 5 – informację o obszarze oddziaływania obiektu, sporządzoną zgodnie z § 13a rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego wraz z uwzględnieniem § 13 i § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie;

5.  dostarczenie notarialnej służebności przejazdu i przechodu przez wszystkie działki prowadzące do drogi publicznej, które zapewnią działce (...) dostęp do drogi publicznej, mając na uwadze rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie § 3 ust. 1a działka budowlana – należy przez to rozumieć nieruchomość gruntową lub działkę gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z rozporządzenia, odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego;

6.  doprowadzenie do zgodności z warunkami technicznymi odprowadzania ścieków nr (...) z dnia 6 września 2018r. z załączonymi do dokumentacji projektowej w zakresie: odprowadzania ścieków – należy zaprojektować przyłącze kanalizacji sanitarnej ze studzienką rewizyjną na terenie działki w odległości 1m od granicy.

Przedmiotowe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi powoda S. M. w dniu 2 kwietnia 2019 roku.

(dowód: postanowienie z dnia 27 marca 2019r. wraz z zpo [w:] akta administracyjne Starostwa Powiatowego w K. o sygnaturze B.6740.227.2019, zeznania świadek M. K., płyta CD k. 225, zeznania świadek E. L., płyta CD k. 225, zeznania świadek P. P., płyta CD k. 225)

Przed wydaniem postanowienia, organ przesłał pełnomocnikowi powoda S. M. na e – maila projekt postanowienia opatrzony datą 20 marca 2019 roku. Projekt nie był podpisany, a jedynie widniały na nim dane osoby, która go sporządziła (P. P.). W treści projektu nie było mowy o konieczności zmiany kształtu dachu.

(dowód: projekt postanowienia k. 230)

Następnie, w dniu 26 marca 2019 r. S. M. przesłał pozwanemu na e – maila projekt postanowienia datowany na 20 marca 2019 roku.

(dowód: przesłuchanie pozwanego, projekt postanowienia k. 230, korespondencja e – mailowa, k. 252)

W kwietniu 2019 roku pozwany przesłał pocztą poprawioną dokumentację pełnomocnikowi powoda. S. M. złożył w Starostwie Powiatowym w K. część brakującej dokumentacji, w tym mapy i rysunki.

(dowód: zeznania świadka S. M., płyta CD k. 225)

Pismem z dnia 6 maja 2019 roku Starosta (...) zawiadomił pełnomocnika powoda S. M., że w sprawie zebrano dodatkowe dowody, mogące mieć wpływ na właściwe rozstrzygnięcie, dokumentacja nie została uzupełniona zgodnie z postanowieniem z dnia 27 marca 2019r. co będzie skutkowało wydaniem decyzji odmownej oraz o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, mogących mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy w terminie 7 dni od daty otrzymania zawiadomienia. Przedmiotowe pismo zostało doręczone S. M. w dniu 9 maja 2019 roku.

(dowód: zawiadomienie z dnia 6 maja 2019r. wraz z zpo [w:] akta administracyjne Starostwa Powiatowego w Kartuzach o sygnaturze B.6740.227.2019)

O problemie z dachem pozwany dowiedział się od A. S..

(dowód: przesłuchanie pozwanego, płyta CD k. 311)

W dniu 14 maja 2019r. pozwany telefonicznie skontaktował się z E. L. celem wyjaśnienia niezgodności konstrukcji dachu z projektem miejscowym. Następnie, w dniu 17 maja 2019 roku pozwany wysłał do E. L. e – maila do którego dołączył rzut dachu, prosząc o wyrażenie opinii. W odpowiedzi E. L. poprosiła o przesłanie przekroju dachu oraz rysunku elewacji. Pozwany dosłał wymagane dokumenty w dniu 21 maja 2019 roku.

(dowód: stenogram rozmowy pozwanego z E. L., płyta CD k. 151-152, korespondencja e – mailowa, k. 252)

W maju 2019 roku powód wraz z A. S. udali się do Starostwa Powiatowego w K., gdzie rozmawiali z kierownikiem Wydziału Inwestycji Kubaturowych E. L..

(dowód: zeznania świadka A. S., płyta CD k. 276)

W dniu 16 maja 2019 roku inwestor złożył wniosek o zawieszenie postępowania, lecz postanowieniem z dnia 20 maja 2019 roku Starosta (...) odmówił jego uwzględnienia, albowiem inwestor nie dołączył zgód wszystkich stron postępowania na jego zawieszenie.

(dowód: postanowienie z dnia 20 maja 2019r. [w:] akta administracyjne Starostwa Powiatowego w Kartuzach o sygnaturze B.6740.227.2019)

Decyzją z dnia 23 maja 2019 roku Starosta (...) umorzył postępowanie administracyjne wobec cofnięcia wniosku przez inwestora.

(dowód: wniosek powoda z dnia 22 maja 2019r., postanowienie z dnia 23 maja 2019 roku [w:] akta administracyjne Starostwa Powiatowego w K. o sygnaturze B.6740.227.2019, zeznania świadek M. K., płyta CD k. 225, zeznania świadek E. L., płyta CD k. 225, zeznania świadek P. P., płyta CD k. 225)

Po umorzeniu sprawy powód wraz z A. S. odebrali dokumentację projektową w sekretariacie, a następnie udali się do architekta J. K., któremu powód zlecił sporządzenie nowego projektu budowlanego.

(dowód: zeznania świadka A. S., płyta CD k. 276)

W dniu 10 czerwca 2019r. w rozmowie telefonicznej A. S. poinformował pozwanego o negatywnej decyzji o pozwoleniu na budowę. Pozwany skontaktował się telefonicznie z E. L. i uzyskał informację o cofnięciu wniosku przez inwestora.

(dowód: przesłuchanie pozwanego, płyta CD k. 311)

Projekt budowlany sporządzony przez architekta J. K. został zatwierdzony decyzją z dnia 10 czerwca 2020 roku.

(dowód: decyzja z dnia 10 czerwca 2020r. [w:] akta administracyjne Starostwa Powiatowego w Kartuzach o sygnaturze B.6740.227.2019)

Pismem z dnia 12 marca 2020 roku pełnomocnik powoda – na podstawie art. 494 § 1 k.c. w zw. z art. 492 ¹ k.c. – złożył oświadczenie o odstąpieniu od umowy wykonania projektu architektonicznego i wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 43.000 zł oraz wystawienia faktury VAT na kwotę 2.500 EUR w nieprzekraczalnym terminie 3 dni od dnia doręczenia wezwania. W uzasadnieniu oświadczenia wskazano, że umowa została wykonana przez pozwanego w sposób nieprawidłowy, gdyż na podstawie przygotowanego projektu powód nie uzyskał pozwolenia na budowę, co było celem umowy. Na żądaną kwotę składały się następujące kwoty: 21.000 zł z tytułu zapłaconego wynagrodzenia, 15.000 zł z tytułu kosztów pełnomocników, 2.000 zł tytułem opłaty za pozwolenie na budowę, a także 5.000 zł tytułem straty na rzecz (...) sp. z o.o.

(dowód: oświadczenie z dnia 12 marca 2020r., k. 17 wraz z dowodem nadania, k. 18)

Zasadniczym powodem kwestionowania prawidłowości opracowania projektu była niezgodność w zakresie zakwestionowania przez Starostwo kształtu dachu. Sytuacja była efektem przyjęcia jako podstawy opracowania projektu budowalnego w oparciu o ryzykowną koncepcję architektoniczną pod względem zgodności z planem miejscowym. Drugą istotną wadą był brak służebności. Brak dowodów na usunięcie tej niezgodności. Część opracowań uzyskanych przez pozwanego mogła być wykorzystana do opracowania następnego projektu budowlanego. Obie strony nie postępowały zgodnie z zasadami dobrych praktyk. Standardem jest, że wszystkie wydatki na materiały budowlane i zarządzanie projektem inwestycyjnym oraz opłaty z tytułu uzgodnień, uzyskania warunków technicznych nie wchodzą w zakres wartości projektu. Wszelkie materiały budowlane kupowane są po uzyskaniu pozwolenia na budowę, w szczególności wykonania płyty fundamentowej, gdyż wytrzymałość, wymiary, grubość oraz otwory na instalacje muszą być dostosowane do specyfiki projektowanego obiektu.

(dowód: opinia biegłego sądowego z zakresu (...) i budownictwa (...), k. 383-391 wraz z pisemną opinią uzupełniającą, k. 438-443)

Sąd zważył, co następuje:

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów, dowodu z zeznań świadków S. M., A. S., M. K., E. L., P. P., dowodu z przesłuchania stron, a także dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu architektury i budownictwa.

Przechodząc do oceny zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego należy wskazać, że Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wiarygodności i mocy dowodowej dokumentów powołanych w ustaleniach stanu faktycznego. Podkreślić bowiem należy, iż część wymienionych powyżej dokumentów, w szczególności akty administracyjne wydane w toku postępowania o wydanie pozwolenia na budowę, mają charakter dokumentów urzędowych, a w toku niniejszego postępowania nie wzruszono w trybie art. 252 k.p.c. przysługujących tym dokumentom domniemań autentyczności oraz zgodności treści powołanych dokumentów z prawdą. Ponadto, Sąd nie doszukał się żadnych okoliczności mogących wzbudzać wątpliwości co do wiarygodności dokumentów prywatnych, w tym korespondencji stron, nie dostrzegł żadnych śladów podrobienia, przerobienia czy innej ingerencji. Brak również podstaw do kwestionowania wydruków z komunikatorów, stanowiących dowód w rozumieniu art. 308 k.p.c., gdyż w tym zakresie również nie sposób doszukać się śladów jakiejkolwiek manipulacji.

Zdaniem Sądu nie zasługują na uwzględnienie zarzuty pozwanego dotyczące podrobienia postanowienia z dnia 20 marca 2019 roku. G. K. podnosił, że w metryce czynności znajdującej się w aktach sprawy widnieje jedynie adnotacja o wydaniu postanowienia wzywającego do uzupełnienia braków projektu budowlanego z dnia 20 marca 2019 roku, nie ma natomiast żadnej adnotacji o kolejnym postanowieniu w tym przedmiocie z dnia 27 marca 2019 roku, co miało świadczyć o tym, że ten drugi dokument został sfałszowany. W ocenie Sądu argumentacja pozwanego jest błędna i nie uwzględnia specyfiki pracy urzędu. Przede wszystkim należy zauważyć, że w metryce spraw odnotowywano jedynie takie czynności jak sporządzenie projektów aktów administracyjnych czy wysyłka korespondencji, natomiast nie odnotowywano już samych aktów administracyjnych. Świadczy o tym fakt, że w metryce nie uwzględniono m.in. wydania postanowienia o umorzeniu postępowania, czy o odmowie zawieszenia postępowania. Stąd też należało przyjąć, że projekt postanowienia został przygotowany przez pracownika Starostwa w dniu 20 marca 2019r., jednak nie został podpisany przez osobę upoważnioną przez Starostę (...), a tym samym nie stanowił postanowienia w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W międzyczasie projekt został uzupełniony o kolejny brak, toteż sam projekt różnił się pod względem treści od ostatecznego postanowienia, które zostało doręczone pełnomocnikowi powoda.

Jeśli natomiast chodzi o ocenę osobowego materiału dowodowego, to za wiarygodne należało uznać zeznania pracowników wydziału budownictwa Starostwa Powiatowego w K. tj. M. K., E. L., P. P.. Zdaniem Sądu wymienione osoby zrelacjonowały przebieg postępowania administracyjnego w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowalnego i wydania pozwolenia na budowę zgodnie z posiadaną wiedzą. Zeznania świadków odnośnie braków projektu, a także sposobu zakończenia postępowania korelują z treścią dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych.

Zasadniczo nie było również podstaw do kwestionowania zeznań S. M.. Podkreślić należy, iż zeznania tegoż świadka w zakresie uzgodnień stron co do wysokości wynagrodzenia projektanta, sposobu realizacji umowy, prób uzupełnienia dokumentacji projektowej przez pozwanego, treści pełnomocnictwa udzielonego mu przez powoda znajdują potwierdzenie w innych dowodach, w szczególności w zeznaniach pozwanego.

Ustalenia faktyczne w niniejszej sprawie Sąd częściowo oparł także na zeznaniach A. S.. Zeznania świadka dotyczące współpracy z powodem w zakresie inwestycji na nieruchomości stanowiącej działkę nr (...) w miejscowości T. generalnie nie budzą wątpliwości. Świadek przyznał, że powód powierzył mu przygotowanie inwestycji, w tym zakontraktowanie wykonawców oraz zakup materiałów budowlanych, jeszcze przed wydaniem decyzji zatwierdzającej projekt budowlany oraz pozwolenia na budowę. Zeznania świadka odnośnie wizyty w starostwie i wycofania wniosku znajdują potwierdzenie w dowodach z dokumentów oraz zeznaniach świadka E. L.. Natomiast, brak było podstaw do przyznania waloru wiarygodności zeznaniom świadka w odniesieniu kwestii rzekomego kierowania przez pracowników wydziału budownictwa do pozwanego rzekomych wezwań o uzupełnienie dokumentacji co do dachu. Pozwany nie był pełnomocnikiem powoda, a zatem nie była do niego kierowana żadna korespondencja przez organ administracji architektoniczno - budowlanej. Nadto, należy zauważyć, iż zeznania świadka odnośnie kontaktów S. M. z pozwanym do czasu cofnięcia wniosku przez powoda pozostają w sprzeczności z zeznaniami samego S. M., który zeznał, że jego udział zakończył się na etapie uzupełnienia dokumentacji w kwietniu 2019 roku.

Jedynie częściowo Sąd dał wiarę zeznaniom powoda (pozwanego wzajemnego) Tony’ego L.. Zdaniem Sądu za niewiarygodne należało uznać zeznania powoda odnośnie braku akceptacji przez niego ustnej formy umowy i braku wystawienia faktury. W tym zakresie zeznania powoda kłócą się z zasadami doświadczenia życiowego. Jeśli powód nie akceptowałby formy umowy i rozliczeń, nie powierzyłby pozwanemu realizacji projektu. To powód zwrócił się do pozwanego o wykonanie projektu, a nie odwrotnie. Nie ma żadnych dowodów, które potwierdzałyby zeznania powoda odnośnie kierowania przez pracowników wydziału budownictwa licznych e – maili do pozwanego, na które ten miał nie udzielać odpowiedzi. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że wszelka korespondencja była kierowana do S. M., który był pełnomocnikiem powoda. Pozwany prowadził korespondencję z urzędem na końcowym etapie i to on był stroną inicjującą kontakt. Nadto, wbrew zeznaniom powoda, formalnie nie uzyskał on decyzji negatywnej jednak w tym zakresie zeznania powoda mogą wynikać z niezrozumienia polskiej procedury administracyjnej.

W zakresie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy brak było podstaw do kwestionowania wiarygodności zeznań pozwanego (powoda wzajemnego) G. K.. Zdaniem Sądu zeznania pozwanego były szczere, wewnętrznie spójne, a także nie budziły żadnych wątpliwości w świetle zasad doświadczenia życiowego oraz logicznego rozumowania. Podkreślić należy, iż w zakresie okoliczności zawarcia ustnej umowy z powodem, przebiegu realizacji umowy, w tym uzyskania informacji o brakach projektu oraz podejmowanych przez pozwanego próbach uzupełnienia tych braków, zeznania pozwanego korelują z zeznaniami świadka S. M., treścią dokumentacji zawartej w aktach administracyjnych, zapisem rozmowy telefonicznej z E. L., a także korespondencją e- mailową prowadzoną przez pozwanego z kierowniczką wydziału budownictwa Starostwa Powiatowego w K..

Ponadto, za wiarygodny i przydatny do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy dowód Sąd uznał opinię biegłego sądowego z zakresu budownictwa i architektury M. S.. Zważyć bowiem należy, iż przedmiotowa opinia została sporządzona przez osobę posiadającą odpowiednią wiedzę fachową techniczną, jest jasna i nie budzi żadnych wątpliwości w świetle zasad doświadczenia życiowego, wiedzy powszechnej czy logicznego rozumowania. Wszystkie wnioski odnośnie wad projektu przygotowanego przez pozwanego oraz oceny postępowania stron przy realizacji umowy i inwestycji zostały przez biegłego należycie umotywowane, a tok myślowy biegłego prowadzący do sformułowania wyżej wskazanych wniosków jest całkowicie jasny i zrozumiały dla Sądu. Zważyć również należało, że w opinii uzupełniającej biegły w sposób rzeczowy, logiczny i przekonujący odniósł się do wszystkich zarzutów podniesionych przez strony i tym samym obronił swoją opinię.

Wobec sprecyzowania na rozprawie, za podstawę prawną powództwa wytoczonego przez powoda Tony’ego L. należało uznać przepis art. 471 k.c., który stanowi, że dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

Podkreślić należy, iż przesłankami odpowiedzialności kontraktowej uregulowanej w art. 471 k.c. są: 1) zdarzenie, tj. niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania; 2) szkoda; 3) adekwatny związek przyczynowy między zdarzeniem a szkodą. Jak słusznie wskazuje się w doktrynie, niewykonanie zobowiązania ma miejsce wówczas, gdy realizacja świadczenia nie nastąpiła i istnieją okoliczności wyłączające późniejsze jego spełnienie, a więc gdy dłużnik w ogóle nie świadczył lub świadczył inny przedmiot niż wynikający z treści zobowiązania (zob. K. Osajda (red. serii), W. Borysiak (red. tomu), Kodeks cywilny. Komentarz. Wyd. 32, Warszawa 2024). Przy formułowaniu przesłanek odpowiedzialności kontraktowej należy mieć również na względzie treść art. 472 k.c., który stanowi, że jeżeli ze szczególnego przepisu ustawy albo z czynności prawnej nie wynika nic innego, dłużnik odpowiedzialny jest za niezachowanie należytej staranności. Jak wskazuje się w doktrynie zawarte w art. 472 k.c. pojęcie "niezachowania należytej staranności" oznacza winę dłużnika w znaczeniu subiektywnym. Pojęcie to na tle tego artykułu oznacza niedbalstwo lub lekkomyślność (winę nieumyślną), a także – a maiori ad minus – winę umyślną (zob. K. Osajda (red. serii), W. Borysiak (red. tomu), Kodeks cywilny. Komentarz. Wyd. 32, Warszawa 2024).

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie brak podstaw do przypisania pozwanemu odpowiedzialności za niewykonanie bądź nienależyte wykonanie zawartej z powodem umowy, której przedmiotem było sporządzenie projektu budowlanego. Niewątpliwie, w świetle opinii biegłego z zakresu architektury i budownictwa projekt przygotowany przez pozwanego posiadał pewne wady, do których biegły M. S. zaliczył zakwestionowaną przez organ administracji architektoniczno - budowlanej i niezgodną z planem miejscowym koncepcję kształtu dachu oraz brak służebności. Mimo tego, na podstawie zaoferowanego materiału dowodowego nie ma podstaw do przypisania pozwanemu winy polegającej na nieuzupełnieniu braków i nieusunięciu wad projektu a w konsekwencji na nieuzyskaniu decyzji o pozwoleniu na budowę. Sam fakt sporządzenia projektu obarczonego brakami nie przesądza jeszcze o niewykonaniu umowy, gdyż ustawa z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane przewiduje możliwość uzupełnienia braków. Zgodnie bowiem z treścią art. 35 ust. 3 powołanej ustawy – w brzmieniu obowiązującym w marcu 2019 roku - w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości, że organ administracji architektoniczno – budowlanej w dniu 27 marca 2019 roku wydał postanowienie nakładające na inwestora (tj. powoda) obowiązek uzupełnienia dokumentacji technicznej. Przedmiotowe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi powoda – S. M., a nie pozwanemu. W realiach niniejszej sprawy niesporne bowiem pozostawało, że powód powierzając pozwanemu sporządzenie projektu budowlanego, nie umocował go do reprezentowania w postępowaniu administracyjnym. Wobec tego korespondencja była kierowana wyłącznie do pełnomocnika. Kwestią istotną pozostawało, że przed wydaniem formalnej decyzji organ administracji architektoniczno – budowlanej przesłał pełnomocnikowi powoda projekt postanowienia datowany na dzień 20 marca 2019 roku, który różnił się pod względem treści z wydaną w terminie późniejszym decyzją w zakresie zobowiązania do doprowadzenia do zgodności z planem miejscowym w odniesieniu do kształtu dachu. Stosownie bowiem do pkt 2.0 lit. e uchwały Rady Miejskiej w Ż. z dnia 30 sierpnia 2002 roku dachy winny być dwu lub wielospadowe (nachylenie 22-35 stopni lub 45-50 stopni). Projekt nie zawierał powyższego zobowiązania, a postanowienie już tak. Samo doręczanie stronie projektu aktu administracyjnego należy uznać za posunięcie dość kontrowersyjne, zwłaszcza gdy ostateczna treść aktu administracyjnego różni się od projektu. Sam projekt nie nakłada w istocie żadnego obowiązku na stronę. Może to być jednak wybieg pozwalający na wydłużenie czasu na uzupełnienie braków. Niemniej, w niniejszym przypadku taki projekt został niespornie doręczony pełnomocnikowi powoda, skoro następnie przesłał on go pozwanemu za pomocą poczty elektronicznej w dniu 26 marca 2019 roku. Doręczone S. M. w terminie późniejszym (tj. w dniu 2 kwietnia 2019 roku) postanowienie z dnia 27 marca 2019 roku nie zostało już przez niego przekazane pozwanemu. W każdym razie brak na to jakiegokolwiek dowodu. W związku z powyższym pozwany nie miał świadomości, że organ zgłosił zastrzeżenia odnośnie konstrukcji dachu. O braku wiedzy w tym przedmiocie dobitnie świadczy treść rozmowy pozwanego z E. L. przeprowadzona przez niego w dniu 14 maja 2019 roku. Z przebiegu tej rozmowy wynika, że pozwany nie wiedział na czym polegają niezgodności stwierdzone przez organ. W trakcie rozmowy pozwany wypytuje o szczegóły niezgodności konstrukcji dachu. Na podstawie osobowego materiału dowodowego można stwierdzić, że o problemie z dachem pozwany dowiedział się krótko przed skontaktowaniem się z wyżej wskazaną urzędniczką w rozmowie telefonicznej od A. S.. Z przedłożonej do akt sprawy korespondencji wynika, że niezwłocznie po uzyskaniu wiedzy o zastrzeżeniach organu w zakresie konstrukcji dachu pozwany podjął czynności zmierzające do uzupełnienia dokumentacji technicznej. W dniu 17 maja 2019 roku wysłał do E. L. e – maila do którego dołączył rzut dachu, prosząc o wyrażenie opinii. W odpowiedzi E. L. poprosiła o przesłanie przekroju dachu oraz rysunku elewacji. Pozwany dosłał wymagane dokumenty w dniu 21 maja 2019 roku. Mając na względzie czas w jakim pozwany uzupełnił dokumentację, należy sądzić, że wykonałby obowiązek nałożony postanowieniem z dnia 27 marca 2019 roku terminowo, gdyby tylko miał wiedzę o nim. Mając na względzie, że odpis postanowienia został doręczony pełnomocnikowi powoda w dniu 2 kwietnia 2019r., to wyznaczony 30-dniowy termin do realizacji nałożonych w nim obowiązków upłynął w dniu 2 maja 2019r. Zatem pozwany dowiedział się o zastrzeżeniu organu już po upływie terminu do wykonania nałożonego obowiązku i – jak wskazano powyżej - było to spowodowane wyłącznie zaniechaniami ze strony inwestora czy pełnomocnika inwestora. Do powyższej sytuacji doprowadziło więc niewłaściwe ukształtowanie przez powoda obiegu informacji pomiędzy urzędem a projektantem. W niniejszym przypadku inwestor bowiem nie udzielił projektantowi pełnomocnictwa do reprezentowania go w toku postępowania administracyjnego, co w rezultacie spowodowało, że nie była mu doręczana żadna korespondencja w sprawie. Głównym źródłem informacji o przebiegu postępowania dla pozwanego był S. M..

Dalej, należy zwrócić uwagę, że niewykonanie nałożonych na inwestora obowiązków postanowieniem z dnia 27 marca 2019 roku nie doprowadziło do wydania decyzji negatywnej, odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę. Co prawda, pismem z dnia 6 maja 2019 roku organ zawiadomił pełnomocnika powoda że dokumentacja nie została uzupełniona zgodnie z nałożonym postanowieniem z dnia 27 marca 2019r. co będzie skutkowało wydaniem decyzji odmownej, niemniej od dnia 14 maja 2019 roku pozwany podejmował szereg działań zmierzających do poprawienia projektu. Jak natomiast wskazuje się w judykaturze uzupełnienie dokumentacji w sposób określony w postanowieniu wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, nawet po upływie terminu wskazanego w tym postanowieniu nie może stanowić samodzielnej podstawy do odmowy wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2023 r., II OSK 789/20, L.). W niniejszym przypadku nie sposób stwierdzić, czy po uzupełnieniu dokumentacji przez pozwanego powód ostatecznie uzyskałby decyzję negatywną, gdyż w dniu 22 maja 2019 roku cofnął wniosek, co skutkowało wydaniem przez Starostę (...) decyzji z dnia 23 maja 2019 roku o umorzeniu postępowania. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, iż nawet w przypadku odmowy wydania pozwolenia na budowę inwestorowi przysługiwało odwołanie. W ocenie Sądu w tym kontekście chybione są zarzuty strony powodowej, że postępowanie odwoławcze opóźniłoby realizację inwestycji. Zważyć bowiem należy, iż z dokumentacji zawartej w aktach administracyjnych wynika, że nowy projekt budowlany został zatwierdzony dopiero w dniu 10 czerwca 2020 roku, a więc ponad rok po cofnięciu poprzedniego wniosku.

Odnosząc się do drugiej stwierdzonej przez biegłego wady projektu w postaci braku notarialnej służebności przejazdu i przesyłu przez wszystkie działki prowadzące do drogi publicznej, które zapewnią działce nr (...) dostęp do drogi publicznej, należy wskazać, że zaniechanie uzupełnienia projektu w tym zakresie obarcza przede wszystkim inwestora. Pozwany nie miał bowiem żadnych pełnomocnictw od powoda w tym zakresie. Zdaniem Sądu, to powód, ewentualnie osoba przez niego upoważniona, winna podjąć starania o uzyskanie takiej służebności w drodze aktu notarialnego. Nie sposób doszukać się w tym przedmiocie żadnej winy w działaniu pozwanego.

W ocenie Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy nie można również obarczyć pozwanego odpowiedzialnością za opóźnienie w uzyskaniu pozwolenia na budowę, czy szerzej w realizacji inwestycji. Przede wszystkim strona powodowa nie udowodniła, że umowa stron zawarta w formie ustnej określała termin w jakim należy uzyskać pozwolenie na budowę. Zresztą takie zobowiązanie byłoby wątpliwe pod względem prawnym zważywszy, iż projektantowi nie służyły żadne instrumenty prawne pozwalające na kontrolę przebiegu postępowania administracyjnego (pozwany nawet nie posiadał pełnomocnictwa powoda do reprezentowania go przed organem).

Zatem, wobec przytoczonych powyżej okoliczności należało uznać, że nie ma podstaw do przypisania pozwanemu odpowiedzialności za niewykonanie zobowiązania. Jednocześnie należy zauważyć, że wpłacone przez powoda wynagrodzenie pozwany przeznaczył częściowo na uzgodnienia branżowe, a także sporządził projekt, który po wycofaniu wniosku znajdował się w dyspozycji powoda. Ponadto, jak wskazał biegły S., pozyskane przez pozwanego dokumenty były przydatne do wykonania nowego projektu budowlanego, którego autorem był inż. J. K.. Było to zatem wynagrodzenie w pełni należne pozwanemu.

Nie ma również żadnych podstaw do zasądzenia na rzecz powoda pozostałych należności objętych żądaniem pozwu. Zważyć należy, iż pełnomocnicy zostali przez powoda ustanowieni m.in. w celu współpracy z pozwanym, a jak wskazano powyżej ich zaniechania – w zakresie przekazywania informacji pozwanemu – doprowadziły do nieuzupełnienia dokumentacji technicznej w wyznaczonym przez organ administracji architektoniczno – budowlanej terminie. Ponadto, trudno doszukać się związku przyczynowego pomiędzy poniesionymi przez powoda wydatkami na wynagrodzenie pełnomocników a działaniami czy zaniechaniami pozwanego. Nieuzasadnione pozostawało również roszczenie o zwrot wartości materiałów budowlanych oraz zwrot kar umownych zapłaconych przez powoda na rzecz (...) sp. z o.o. Jak wynika z opinii biegłego wszystkie wydatki na materiały budowlane i zarządzanie projektem inwestycyjnym oraz opłaty z tytułu uzgodnień, uzyskania warunków technicznych nie wchodzą w zakres wartości projektu. Wszelkie materiały budowlane winny zostać zakupione po uzyskaniu pozwolenia na budowę, w szczególności wykonaniu płyty fundamentowej, gdyż wytrzymałość, wymiary, grubość oraz otwory na instalacje muszą być dostosowane do specyfiki projektowanego obiektu. Nadto, jak stwierdzono powyżej, w umowie strony nie uzgodniły, że uzyskanie pozwolenia na budowę miało nastąpić przez pozwanego w określonym terminie, stąd całkowicie bezzasadne byłoby obarczanie go jakimikolwiek należnościami wynikającymi z tytułu zapłaconych przez powoda kar umownych. To powód w sposób nieprawidłowy zaplanował przebieg inwestycji. Nadto, należy wskazać, że nie przedłożono do akt sprawy żadnych umów zawartych z wykonawcami czy faktur za zakupione materiały, co uniemożliwiało weryfikację twierdzeń strony powodowej.

Mając zatem na względzie wszystkie przytoczone powyżej okoliczności, na podstawie art. 471 k.c. a contrario powództwo główne należało oddalić.

W związku z powyższym, na podstawie art. 98 k.p.c. – zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy – Sąd obciążył powoda Tony’ego L., który w całości uległ w sporze, wszystkimi kosztami powództwa głównego za wyjątkiem kosztów opinii biegłego.

W ocenie Sądu na uwzględnienie nie zasługiwało również powództwo wzajemne wytoczone przez pozwanego w sprzeciwie od nakazu zapłaty. Powód wzajemny domagał się zasądzenia pozostałej części wynagrodzenia w kwocie 21.000 zł, wskazując, że do nieuzyskania pozwolenia na budowę doszło na skutek wycofania wniosku przez pozwanego wzajemnego. W tym stanie rzeczy podstawę prawną powództwa wzajemnego stanowił przepis art. 627 k.c., który stanowi, że przez umowę o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia.

Zdaniem Sądu powód wzajemny nie wykazał swojego roszczenia. Przede wszystkim, jak wynika z zeznań pozwanego oraz świadka S. M. część wynagrodzenia w kwocie 21.000 zł była płatna dopiero po zatwierdzeniu projektu budowlanego przez organ administracji architektoniczno – budowlanej i uzyskaniu decyzji o pozwoleniu na budowę. Taka decyzja ostatecznie nie została wydana. Bezsporne pozostawało, że postępowanie administracyjne zostało umorzone z powodu cofnięcia wniosku przez powoda, a zatem organ nie przeprowadził merytorycznej oceny projektu po złożeniu przez pozwanego dokumentacji uzupełniającej. W związku z tym nie sposób stwierdzić, że rzeczywiście dokumentacja uzupełniająca była wystarczająca do wydania decyzji pozytywnej bądź pozwalała na powodzenie ewentualnego odwołania. Nie spełniły się zatem przesłanki do wypłaty dalszej części wynagrodzenia. Jednocześnie, powód wzajemny nie udowodnił w jakim stopniu (stosunku procentowym) umowa została wykonana, co pozwoliłoby na określenie, czy pozwanemu należy się całość wynagrodzenia, czy jedynie jego część.

Z powyższych względów, na mocy art. 627 k.c. i art. 6 k.c. a contrario powództwo wzajemne podlegało oddaleniu.

Na podstawie art. 98 k.p.c. kosztami powództwa wzajemnego (za wyjątkiem kosztów opinii biegłego) Sąd obciążył powoda wzajemnego jako stronę przegrywającą w całości spór.

Jeśli chodzi o koszty opinii biegłego, to Sąd obciążył nimi powoda w zakresie 2/3 części, a pozwanego w zakresie 1/3 części. Stosunek procentowy, w jakim obciążono strony, jest konsekwencją wielkości zgłoszonych przez nie żądań. Roszczenia stron łącznie stanowiły kwotę 64.000 zł, a zatem roszczenie powoda stanowi 2/3 część tej sumy, a roszczenie pozwanego 1/3 część.

Stosownie do art. 108 § 1 k.p.c. Sąd rozstrzygnął jedynie o zasadach poniesienia przez strony kosztów procesu, pozostawiając szczegółowe ich wyliczenie referendarzowi sądowemu po prawomocnym zakończeniu postępowania.