Postanowienie SN z 3 czerwca 2011, sygn. II CNP 13/11
Data orzeczenia
3 czerwca 2011
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 3 czerwca 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 3 czerwca 2011 r.,
skargi E. M. i A. M.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
nakazu zapłaty Sądu Okręgowego
z dnia 2 października 2007 r.,
wydanego w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Inwestycyjno
- Leasingowego "T." Spółki Akcyjnej w C.
przeciwko E. M. i A. M.
o zapłatę kwoty 78.414,25 zł,
odrzuca skargę.
2
Uzasadnienie
Nakazem zapłaty z dnia 2 października 2007 r. Sąd Okręgowy nakazał
pozwanym E. M. i A. M. aby zapłacili solidarnie powodowi Przedsiębiorstwu
Inwestycyjno – Leasingowemu "T." S.A. z siedzibą w C. kwotę 78.414,25 zł z
ustawowymi odsetkami od dnia 17 lutego 2007 r. do dnia zapłaty.
Pozwani wnieśli w dniu 15 lipca 2010 r. skargę o stwierdzenie niezgodności
tego nakazu zapłaty z prawem.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241
k.p.c. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
wnosić można od prawomocnego wyroku. Dotyczy to również prawomocnego
nakazu zapłaty (art. 3532
k.p.c.). Skarżący zarzucają jednak, że nakaz ten nie jest
prawomocny, bowiem nie doręczono im prawidłowo postanowienia o odrzuceniu
zarzutów. W takiej sytuacji należy dokonać czynności procesowych przewidzianych
w przepisach proceduralnych, natomiast skarga o stwierdzenie niezgodności
z prawem nieprawomocnego nakazu zapłaty jest niedopuszczalna. Niezależnie od
tego trzeba wskazać, że niezgodność nakazu z prawem skarżący uzasadnili
naruszeniem przepisów regulujących jego doręczenie. Tymczasem niezgodność
z prawem nakazu zapłaty nie może nastąpić na skutek ewentualnego naruszenia
przepisów, które należy zastosować już po jego wydaniu. W skardze brak
jakichkolwiek zarzutów prowadzących do wykazania, że poprzez wydanie nakazu
zapłaty Sąd Okręgowy w oczywisty i rażący sposób naruszył określone przepisy,
co doprowadziło do jego niezgodności z prawem. Należy podkreślić, że skarga
o stwierdzenie niezgodności prawomocnego wyroku z prawem nie jest
alternatywnym środkiem jego zaskarżenia, bowiem jej cel i znaczenie jest
zdecydowanie odmienny.
Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art.
4248
§ 1 k.p.c.