Wyrok z 19 kwietnia 2024, sygn. VI C 286/24

1. Zgodnie z motywem 31 Dyrektywy celem obowiązków informacyjnych ma być umożliwienie konsumentom poznanie swoich praw i obowiązków, a informacje te winny być podane w sposób jasny i zwięzły (pkt 90 C 33-20 TSUE). Celem ustanowienia obowiązków informacyjnych nie jest więc zastosowanie sankcji kredytu darmowego i wykorzystanie tego środka ochrony konsumenta dla wypracowania zysku przez innego przedsiębiorcę.
2. Dyrektywa 2008, Ustawa K nie może być wykładana w ten sposób, iż – w aspekcie umownych zapisów o odsetkach od kredytu przeznaczonego przez samego konsumenta na sfinansowanie kosztów związanych z podpisaniem takiej umowy – wykluczy z kredytów konsumenckich (w szczególności zawieranych z bankami) tych konsumentów, którzy są najubożsi tzn., których nie stać w wielu sytuacjach na pokrycie kosztów okołokredytowych. Nie można tez przyjąć, iż do takiego wykluczenia zmierzałyby zapisy aktów prawa krajowego rangi ustawowej, albowiem stawałyby w sprzeczności z art. 32 Konstytucji ustanawiającym m.in. zakaz dyskryminacji w życiu społecznym, gospodarczym zakaz dyskryminacji z jakiejkolwiek przyczyny jak i art. 21 Karty Praw Podstawowych.ustanawiającym m.in. zakaz dyskryminacji w życiu społecznym, gospodarczym zakaz dyskryminacji z jakiejkolwiek przyczyny jak i art. 21 Karty Praw Podstawowych.