Uzasadnienie z 29 kwietnia 2024, sygn. II K 2085/23

Formularz UK 1

Sygnatura akt

IIK 2085/23

1. USTALENIE FAKTÓW

1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

A. Z.

Został uznany za winnego tego, że:

w okresie od nieustalonego dnia, nieustalonego roku do 18 marca 2023 roku w miejscowości (...), gmina O., znęcał się nad psem rasy mieszanej maści brązowej i suką rasy mieszanej maści czarnej, poprzez utrzymywanie ich w niewłaściwych warunkach bytowania w stanie rażącego zaniedbania w tym poprzez nie wykonywanie niezbędnych zabiegów pielęgnacyjnych oraz nie zapewnienie odpowiedniej opieki weterynaryjnej, przywiązywanie ich łańcuchem, utrzymywanie bez odpowiedniej ilości pokarmu,

- tj. o czyn z art. 35 ust. 1a stawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o ochronie zwierząt

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.

Oskarżony A. Z. zamieszkuje w miejscowości (...). Od nieustalonego dnia, nieustalonego roku oskarżony posiadał dwa psy - psa rasy mieszanej maści brązowej o imieniu R. i sukę rasy mieszanej maści czarnej o imieniu A..

W marcu 2023 roku E. P. otrzymała informację od inspektor A. B., że w miejscowości (...) przebywają 2 psy w skandalicznych warunkach.

W dniu 18 marca 2022 roku E. P. wraz z A. B. udały się pod adres zamieszkania oskarżonego. Na miejscu kobiety przez płot zauważyły 2 psy. Oba psy były przypięte krótkimi łańcuchami bez obroży do budynku gospodarczego. Na widok kobiet oskarżony spuścił psy z łańcuchów. E. P. zauważyła od razu, że czarna suka była łysa na tylnych łapach, głowie i brzuchu, była cała w strupach i drugi pies miał wyłysienia. Po wejściu na posesję i zabezpieczeniu psów na smycze E. P. zobaczyła, że psy są zapchlone i mają sierść wytartą przy szyi. Warunki w jakich mieszkały psy były bardzo złe. Psy pozostawały w stanie rażącego zaniedbania. Oskarżony nie wykonywał niezbędnych zabiegów pielęgnacyjnych oraz nie zapewniał odpowiedniej opieki weterynaryjnej, przywiązywał psy łańcuchem bez obroży do budynku gospodarczego, utrzymywał zwierzęta bez odpowiedniej ilości pokarmu.

Oskarżony zachowywał się arogancko, był nieprzychylny wobec interweniujących osób, lekceważąco odnosił się do ich uwag i zastrzeżeń dotyczących stanu zdrowia psów oraz ich warunków bytowych.

Psy zostały zabezpieczone i przeniesione do schroniska w T.. Lekarz weterynarz M. S. niezwłocznie przebadała zwierzęta. W trakcie badania klinicznego weterynarz stwierdziła, że zwierzęta są w złej kondycji psychiczno-fizycznej oraz posiadały ślady długotrwałego zaniedbania. Weterynarz w trakcie badania określiła skalę B., czyli balansu ciała, skala jest od 1 do 5 i przyznała 2 punkty. Podczas badania zwierząt weterynarz stwierdziła, że wszystkie wyniosłości kostne w tym również żebra, kości obręczy miednicznej i barkowej są dobrze widoczne i wyczuwalne, stwierdziła brak podskórnej tkanki tłuszczowej i silne podkasanie brzucha co świadczyło to o tym, że zwierzęta były niedożywione i wychudzone, stwierdziła obecność pasożytów zewnętrznych, pchły i kleszcze, u samca i u suki wystąpiło alergiczne po pchle zapalenie skóry, zmiany zapalne wzdłuż linii kręgosłupa, skóra była zaczerwieniona z licznymi strupami, liczne odchody pcheł, liczna obecność pcheł, u zwierząt stwierdziła zapalenie kanałów słuchowym zewnętrznych, w kanałach słuchowych była duża obecność woskowiny zapalnej, uszy zwierząt były tkliwe przy dotykaniu, róg pazura we wszystkich pazurach silnie przerośnięty, badanie zeskrobiny skóry potwierdziło obecność pasożyta świerzbowiec skórny, który wywołał zmiany dermatologiczne u jednego i u drugiego psa w obrębie kończyn miednicznych, zwierzęta w trakcie badań intensywnie drapały się, zmiany skórne obejmowały szyję, klatkę piersiową i przedpiersie, były to zmiany rozległe, stwierdziła na powierzchni wewnętrznej ud miejsca bezwłose, obecność drożdżaka, u suki na listwie mlecznej stwierdziła obecność kilku guzków wielkości orzecha włoskiego.

Po badaniu psów przez lekarza weterynarii oraz wdrożeniu leczenia, psy po 3 miesiącach leczenia i pobytu w schronisku ich stan uległ poprawie, były w dobrej kondycji fizycznej i psychicznej.

2.

Oskarżony A. Z. był uprzednio karany sądownie.

1.1.wyjaśnienia oskarżonego – częściowo

1.2. zeznania świadka E. P.

1.3. zeznania świadka M. S.

1.4. zeznania świadka K. N.

1.5. zeznania świadka M. K.

1.6. karta informacyjna dot. psów

1.7. protokół – kontrola warunków bytowych

1.8. wniosek do burmistrza

1.9. zawiadomienie

1.10. płyta

1.11. decyzja Burmistrza O.

1.12. dokumentacja fotograficzna

1.13. dokumentacja medyczna psów

2.1. karta karna

1.1.-k. 56-57, k.83v

1.2-k.84-84v, k.25

1.3-k.32, k.84v-85

1.4-k.85, k.51v

1.5-k.41v

1.6-k.3-3v

1.7-k.4-5, k.6-6v

1.8-k.7

1.9-k.8

1.10-k.9

1.11-k.15-16v

1.12-k.35

1.13-k.45-48

2.1-k.61-62, k.81-82

1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2. OCENA DOWODÓW

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.

1.2.

1.3.

1.5.

1.4.

1.6.-1.13.

2.1.

Wyjaśnienia oskarżonego w części

Zeznania świadka E. P.

Zeznania świadka M. S.

Zeznania świadka

M. K.

Zeznania świadka

K.

N.

Dowody z dokumentów

Dane o karalności

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w tej części, gdzie potwierdził okoliczności dotyczące karmienia psów mlekiem i chlebem oraz trzymania zwierząt na łańcuchach.

Sąd uznał za wiarygodne zeznawania świadka E. P., która szczegółowo podała okoliczności sprawy. Świadek zeznała, że w marcu 2023 roku otrzymała informację od inspektor A. B., że w miejscowości J. przebywają 2 psy w skandalicznych warunkach. Świadek zeznała, że w niedługim czasie wraz z A. B. udały się pod ten adres i przez płot zauważyły 2 psy jeden był czarny, drugi brązowy. Zeznała, że oba psy były przypięte krótkimi łańcuchami bez obroży do budynku gospodarczego. Świadek zeznała, że na ich widok oskarżony spuścił psy z łańcuchów. Świadek dodała, że zauważyła na pierwszy rzut oka, że czarna suka była łysa na łapach tylnych, głowie i brzuchu, była cała w strupach. Świadek zeznała też, że widać było, że drugi pies miał wyłysienia. Następnie świadek zeznała, że po wejściu na posesję i zabezpieczeniu psów na smycze to zobaczyły, że psy są zapchlone i mają sierść wytartą przy szyi. Świadek zeznała, że warunki w jakich mieszkały psy były bardzo złe. Świadek dodała, że psy zostały przeniesione do schroniska w T., został zawiadomiony lekarz weterynarz, że należy niezwłocznie zwierzęta przebadać. Świadek zeznała też, że oskarżony zachowywał się arogancko, był nieprzychylny wobec interweniujących osób, lekceważąco odnosił się do ich uwag i zastrzeżeń dotyczących stanu zdrowia psów oraz ich warunków bytowych.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka M. S. – weterynarza, która zeznała na okoliczności zabezpieczenia psów i ich przebadania. Świadek potwierdziła, że w schronisku w T. zrobiła badania klinicznie tych zwierząt. Świadek jednoznacznie zeznała, że w trakcie badania klinicznego okazało się, że zwierzęta są w złej kondycji psychiczno-fizycznej oraz posiadały ślady długotrwałego zaniedbania. Zeznała, że psy były młode, że w trakcie badania określiła skalę B., czyli balansu ciała, skala jest od 1 do 5 i ja przyznałam 2 punkty. Świadek jednoznacznie zeznała, że podczas badania zwierząt stwierdziła, że wszystkie wyniosłości kostne w tym również żebra, kości obręczy miednicznej i barkowej są dobrze widoczne i wyczuwalne, co jest niewłaściwe. Dalej świadek zeznała, że stwierdziła brak podskórnej tkanki tłuszczowej i silne podkasanie brzucha i świadczyło to o tym, że zwierzęta były niedożywione i wychudzone. Świadek też zeznał, że poza tym stwierdziła obecność pasożytów zewnętrznych, pchły i kleszcze. U samca i u suki wystąpiło alergiczne po pchle zapalenie skóry. Były to zmiany zapalne wzdłuż linii kręgosłupa, skóra była zaczerwieniona z licznymi strupami, liczne odchody pcheł, liczna obecność pcheł. Ponadto świadek zeznał, że u zwierząt stwierdziła zapalenie kanałów słuchowym zewnętrznych i w kanałach słuchowych była duża obecność woskowiny zapalnej, uszy zwierząt były tkliwe przy dotykaniu. Róg pazura we wszystkich pazurach silnie przerośnięty. Badanie zeskrobiny skóry potwierdziło obecność pasożyta świerzbowiec skórny, który wywołał również zmiany dermatologiczne u jednego i u drugiego psa w obrębie kończyn miednicznych. Świadek stwierdził, że zwierzęta w trakcie badań intensywnie drapały się. Świadek zeznał, że świerzbowiec drążący i (...) to były najpoważniejsze zmiany dermatologiczne, które świadczyły o braku profilaktyki wykonywanej przez właściciela przez długi okres czasu. Świadek dodała, że zmiany skórne obejmowały również szyję, klatkę piersiową i przedpiersie i były to zmiany rozległe. Świadek zeznała, że stwierdziła na powierzchni wewnętrznej ud i miejsca bezwłose, obecność drożdżaka. Zeznała, że u suki na listwie mlecznej stwierdziła obecność kilku guzków wielkości orzecha włoskiego, co świadczy o tym, że u zwierząt, które nie są wysterylizowane zachodzą zmiany hormonalne i skutkiem braku sterylizacji jest zapalenie listwy mlecznej i powstawanie tych zmian, czyli guzowatości. Świadek jednoznacznie zeznał że te wszystkie zmiany świadczą o tym, że doszło do zaniechania przez właściciela jakiejkolwiek profilaktyki zdrowotnej, przeciwpasożytniczej, niewłaściwego karmienia zwierząt. Świadek dodała, że mleko i chleb nie jest wystraczającą karmą, gdyż nie jest to dieta zbilansowana, nie pokrywa zapotrzebowania psa na energię, białko, suplementy, minerały.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka M. K., która potwierdziła, że w dniu 18 marca 2023 inspektorzy z (...) A. z O. dostarczyli do schroniska w T. zabrane z interwencji w J. sukę i psa, które były w bardzo złej formie fizycznej, były bardzo chude, miały pchły, kleszcze, pasożyty zewnętrzne i wewnętrzne, wokół szyi zaczerwienienia. Świadek dodała, że po badaniu psów przez lekarza weterynarii, wdrożeniu leczenia, psy po 3 miesiącach leczenia i pobytu w schronisku są w dobrej kondycji fizycznej i psychicznej.

Świadek K. N. zeznał wiarygodnie na okoliczności dotyczące leczenia psów oskarżonego. Zeznał, że pies A. był szczepiony w 2021 roku dwukrotnie w okresie jednego miesiąca na wszystkie podstawowe szczepienia, co wynika z posiadanej dokumentacji, później nie miał kontaktu z tym psem. Świadek zeznał też, że co do drugiego psa to nie posiada dokumentacji dotyczącego tego psa.

Sąd dał wiarę zeznaniom w/w świadków. Świadkowie w sposób jasny, szczegółowy, jednoznaczny zeznali na okoliczność powzięcia wiedzy na temat stanu psów przebywających na posesji oskarżonego ich warunków bytowych, podjętej interwencji, stanu zdrowia psychicznego i fizycznego psów, zachowania oskarżonego. Ich zeznania obok zgromadzonej dokumentacji, stanowią podstawę do ustaleń faktycznych.

Sąd uznał za wiarygodne dowody z dokumentów. Zostały sporządzone przez osoby lub podmioty do tego uprawnione. Zawierają informacje oraz dane, które odnoszą się do ustaleń stanu faktycznego, stanowią jego ważne uzupełnienie. Żadna ze stron nie kwestionowała ich treści i wiarygodności.

Sąd uznał za wiarygodne dane o karalności oskarżonego jako bezsporne.

2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu dowodów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt

1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.

Wyjaśnienia oskarżonego (w części)

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w części, gdzie zaprzecz by znęcał się nad zwierzętami. Przeczą temu nie tylko zeznania świadków, ale przede wszystkim analiza dowodów z dokumentów. W ocenie Sądu ta część wyjaśnień oskarżonego stanowi jedynie przyjęta przez niego linię obrony, majaczą na celu umniejszenie winy oraz chęć uniknięcia surowszej kary.

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego

umorzenia postępowania

zgodna z zarzutem

I

A. Z.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

W ocenie sądu orzekającego przyjęta kwalifikacja prawna czynu zarzucanego oskarżonemu z art. 35 ust. 1a stawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o ochronie zwierząt.

Odpowiedzialności karnej określonej w art. 35 ust. 1a ustawy o ochronie zwierząt podlega ten kto znęca się nad zwierzęciem. Przestępstwo stypizowane w art. 35 ust. 1a u.o.z. jest przestępstwem powszechnym, które może zostać popełnione zarówno w postaci działania (np. poprzez bicie zwierzęcia, zadawania mu cierpień fizycznych), jak i zaniechania (np. poprzez niepodawanie mu pokarmu).

Zgodnie z art. 6 ust. 2 pkt 10 - za znęcanie się należy uznać utrzymywanie zwierząt w niewłaściwych warunkach bytowania, w tym utrzymywanie ich w stanie rażącego zaniedbania lub niechlujstwa, (…). Za "niewłaściwe warunki", o których mowa w przepisie art. 6 ust. 2 pkt 10 ustawy o ochronie zwierząt przyjmuje się takie, które nie zapewniają zwierzęciu możliwości egzystencji, zgodnie z potrzebami gatunku, rasy, płci i wieku. Przy czym niewłaściwe warunki bytowania, to nie tylko wskazane w tym przepisie przykłady, ale także brak zapewnienia zwierzętom właściwego schronienia przed chłodem, upałem, deszczem, śniegiem, przetrzymywanie ich na terenie, na którym narażone są na uszkodzenia ciała. Ponadto przepis ten należy odczytywać również w kontekście art. 5 ustawy, statuującym obowiązek humanitarnego traktowania zwierzęcia, przez które rozumie się - stosownie do art. 4 pkt 2 wspomnianej ustawy - traktowanie uwzględniające potrzeby zwierzęcia i zapewniające mu ochronę oraz w kontekście wspomnianego już art. 1 ust. 1 z d. 2 ustawy stanowiącego, że człowiek jest winien zwierzęciu poszanowanie, ochronę i opiekę - w tym właśnie m.in. poprzez zapewnienie zwierzętom godnych i humanitarnych warunków bytowania. ( Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 22 listopada 2019 r., (...) SA/Gl (...))

Należy podkreślić, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem dla bytu przestępstwa znęcania się nad zwierzęciem nie jest konieczne dążenie sprawcy do zadania zwierzęciu cierpienia. Zamiar bezpośredni sprawcy powinien obejmować samą czynność sprawczą znęcania się nad zwierzęciem w rozumieniu art. 6 ust. 10 cytowanej ustawy, a nie jego wolę zadania bólu lub cierpienia zwierzęciu.

Pozbawienie zwierzęta ochrony, kiedy dana osoba wiedząc, że nie może sobie pozwolić na utrzymanie zwierzęcia, doprowadza do jego cierpienia zamiast sprzedać czy oddać odpowiednim służbom, nie może stanowić usprawiedliwionego okolicznościami działania sprawcy.

W ocenie Sądu poczynione w niniejszej sprawie ustalenia, przede wszystkim na podstawie zeznań E. P. i weterynarz M. S., poparte dowodami z dokumentów, doprowadziły do uznania, że doszło do znęcania się nad psami przez oskarżonego w taki sposób, że znęcał się nad psem rasy mieszanej maści brązowej i suką rasy mieszanej maści czarnej, poprzez utrzymywanie ich w niewłaściwych warunkach bytowania w stanie rażącego zaniedbania w tym poprzez nie wykonywanie niezbędnych zabiegów pielęgnacyjnych oraz nie zapewnienie odpowiedniej opieki weterynaryjnej, przywiązywanie ich łańcuchem, utrzymywanie bez odpowiedniej ilości pokarmu, co wypełnia przedmiotowe i podmiotowe znamiona czynu z art. 35 ust 1a ustawy o ochronie zwierząt.

Tym samym należało uznać oskarżonego za winnego.

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego

umorzenia postępowania

niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

3.3. Warunkowe umorzenie

postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1. A. Z.

I

II

III

IV

I

Wymierzając karę oskarżonemu Sąd kierował się ogólnymi dyrektywami sądowego wymiaru kary określonymi w art. 53 § 1 i 2 k.k.

Oskarżony zna obowiązujące normy prawne oraz konsekwencje ich nie przestrzegania, które to w postaci kar już w przeszłości doświadczył, za które został prawomocnie skazany.

Uznając oskarżonego za winnego popełnienia przypisanego mu przestępstwa, Sąd wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności.

W ocenie Sądu kara pozbawienia wolności w orzeczonym wymiarze – w dolnych granicach zagrożenia - jest karą adekwatną do społecznej szkodliwości czynu, stopnia zawinienia oskarżonego, uwzględnia motywację i sposób jego działania, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw wywołanych przestępstwem, a ponadto spełni cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do oskarżonego, jak i w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Wymierzając oskarżonemu karę bezwzględną pozbawienia wolności Sąd jako okoliczności obciążające wziął pod uwagę przede wszystkim rodzaj naruszonego dobra prawnego jakie swoim bezprawnym działaniem godził, czyli dobrami chronionymi przez art. 35 cytowanej ustawy m.in. wolność zwierzęcia od cierpień powodowanych zachowaniem ustawowo określonym jako znęcanie się, uprzednią karalność, brak okazania żalu, skruchy czy zrozumienia dla swojego przestępczego zachowania. Należy podkreślić, że przestępcze naganne zachowanie czy też zaniechanie przez oskarżonego było skierowane wobec psów, które z natury są ufne wobec swojego właściciela. Tym bardziej zachowanie oskarżonego polegające na szeregu zaniedbań wobec psów tak w zakresie bytowym, zapewnienia zbilansowanego pokarmu, swobodnego dostępu do wody, trzymaniu na łańcuchu, brak zapewnienia opieki zdrowotnej, a dodatkowo fakt, że zwierzęta te nie mogły się bronić, powoduje, że orzeczona kara pozbawienia wolności jawi się jako sprawiedliwa.

Jako okoliczność łagodzącą, Sąd wziął pod uwagę jedynie fakt, że oskarżony nie utrudniał postępowania.

Zdaniem Sądu jedynie kara o charakterze izolacyjnym w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności spełni swoje cele. Postawa oskarżonego, który dopuszczał się kolejnych przestępstw wskazuje, że nie obawiał się on konsekwencji swoich czynów, a już na pewno represji karnej.

Mając na uwadze wyżej omówione okoliczności, w ocenie Sądu wymierzona oskarżonemu A. Z. kara pozbawienia wolności uwzględnia potrzeby prewencji szczególnej i indywidualnej.

Sąd na podstawie art. 35 ust. 3 Ustawy o ochronie zwierząt orzekł przepadek psa rasy mieszanej maści brązowej o imieniu R. i suki rasy mieszanej maści czarnej o imieniu A., mając na uwadze okoliczności sprawy, działanie-zaniechanie sprawcy, stan zdrowia psów. Jak wynika z okoliczności sprawy oskarżony w żaden sposób nie dbał wystarczająco o posiadane psy zarówno pod względem zapewnienia im odpowiednich, właściwych warunków bytowania, pożywienia, ochrony zdrowia.

Mając na uwadze powyższe argumenty Sąd na podstawie art. 35 ust. 3a Ustawy o ochronie zwierząt orzekł wobec oskarżonego tytułem środka karnego zakaz posiadania wszelkich psów przez okres 2 (dwóch) lat. Stanowi to adekwatną konsekwencję orzeczenia przepadku psów oraz wymierzenie bezwzględnej kary pozbawienia wolności.

Zgodnie z art. 35 ust. 5 Ustawy o ochronie zwierząt w razie skazania za przestępstwo określone w ust. 1, 1a lub 2, sąd orzeka nawiązkę, tym samym zachodziła obligatoryjna podstawa do orzeczenia wobec oskarżonego nawiązki w wysokości 1000 zł na rzecz Schroniska dla (...) w T.. Sąd orzekł nawiązkę w dolnych granicach kwoty przewidzianej cytowanym przepisem.

5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE

W

WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

6. INNE

ZAGADNIENIA

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7. KOSZTY PROCESU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

V

Uwzględniając sytuację majątkową i zarobkową oskarżonego Sąd zwolnił oskarżonego z kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa w całości.

8.

PODPIS