sygn. II CZ 45/11 7 października 2011 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 7 października 2011, sygn. II CZ 45/11

Data orzeczenia 7 października 2011
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący SSN Marian Kocon
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Podstawa prawna
Sygn. akt II CZ 45/11
POSTANOWIENIE
Dnia 7 października 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Marta Romańska
SSA Agnieszka Piotrowska
w sprawie z powództwa "B." Spółki Akcyjnej w likwidacji
przeciwko Andrzejowi O.
z udziałem interwenienta ubocznego Andrzeja I.
o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 7 października 2011 r.,
zażalenia pozwanego
na postanowienie Sądu Okręgowego w P.
z dnia 30 marca 2010 r.,
odrzuca zażalenie.
Uzasadnienie
2
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 marca 2010 r. Sąd Okręgowy
oddalił wniosek pozwanego Andrzeja O. o uzupełnienie postanowienia Sądu
Okręgowego w P. z dnia 2 marca 2010 r. o rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku
o zwrot opłaty sądowej uiszczonej od zażalenia .
W zażaleniu pozwany wniósł o uchylenia postanowienia i przekazanie
sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3941
§ 1 pkt 2 k.p.c., dodanym przez ustawę z dnia 19 marca
2009 r. zmieniającą kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 69, poz. 592),
zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także na postanowienie sądu drugiej
instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu
pierwszej instancji. Przepis ten rozszerza krąg wyjątków od zasady, że nie
przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienia sądu drugiej
instancji inne, niż kończące postępowanie w sprawie. Jako przepis o charakterze
wyjątkowym podlega ścisłej interpretacji.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego jest ugruntowane stanowisko,
że niedopuszczalne jest zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji
w przedmiocie zwrotu opłaty sądowej (por. postanowienie Sądu Najwyższego
z dnia 12 grudnia 2007 r., V CZ 74/07, OSNC 2009, nr 2, poz. 31). Sąd Najwyższy
w składzie rozpoznającym niniejsze zażalenie podziela to stanowisko i celem
uniknięcia zbędnych powtórzeń odwołuje się do jego motywów. Tym bardziej zatem
niedopuszczalne jest zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie, o jakie
chodzi w sprawie.
Z tych przyczyn orzeczono, jak w postanowieniu.
db