Postanowienie z 7 października 2024, sygn. I Ns 19/24

POSTANOWIENIE

Dnia 7 października 2024 r.

Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

po rozpoznaniu w dniu 7 października 2024 r. w S. na posiedzeniu niejawnym

sprawy z wniosku (...) z siedzibą w S.

o ustanowienie kuratora spadku

postanawia: wniosek oddalić.

Sygn. akt I Ns 19/24

UZASADNIENIE

(...) z siedzibą w S. wniósł o ustanowienie kuratora spadku pozostałego po zmarłej U. X. (1), który obejmuje prawo własności nieruchomości stanowiącej lokal mieszkalny położony w miejscowości (...), (...)-(...) S., opisanej w księdze wieczystej (...). W uzasadnieniu wskazał, że posiada wierzytelność wobec U. X. (1) wynikającą z umów pożyczek nr (...) z dnia 22.02.2017 r., nr (...) z dnia 21.04.2017 r., nr (...) z dnia 13.09.2017 r. U. X. (1) zmarła pozostawiając nieuregulowane zadłużenie. Dalej wnioskodawca wskazał, że dniu 11.03.2021 r. został skierowany wniosek o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłej U. X. (1). Postępowanie zostało zawieszone do czasu zakończenia postepowania I (...)Spadek po zmarłej nie został objęty.

Sąd ustalił i zważył, co następuje:

Wniosek podlegał oddaleniu.

Zgodnie z art. 666 § 1 k.p.c. do czasu objęcia spadku przez spadkobiercę sąd czuwa nad całością spadku, a w razie potrzeby ustanawia kuratora spadku.

Przepis ten znajduje zastosowanie przede wszystkim w sytuacji, gdy spadkobiercy nie są znani co do tożsamości.

Przywołane unormowanie zawiera przesłanki do ustanowienia kuratora spadku, które wnioskodawca powinien udowodnić, tj.że żaden ze spadkobierców nie objął spadku, istnieje potrzeba czuwania nad całością spadku oraz że nie jest wystarczające, aby nad spadkiem czuwał Sąd i wobec tego konieczne jest ustanowienie kuratora.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego spadek uważa się za nieobjęty, jeżeli żaden ze spadkobierców nie objął go w posiadanie: zarząd, użytkowanie, przechowanie czy jakiekolwiek inne władanie (por. orzeczenie SN z dnia 16 marca 1952 r., C 1006/52, OSN 1953, nr 3, poz. 75, z 6 grudnia 1951 r. C 1533/51, OSN Nr 2/1952, poz. 60; 5 kwietnia 1956 r., w sprawie o sygn. akt III CR 566/56, opubl. LEX nr (...)). Przyjmuje się również, że spadek pozostaje nie objęty wówczas gdy w następstwie śmierci właściciela, spadek jako całość pozostaje bez należytego dozoru lub dostał się we władanie osób niepowołanych.

Jak wskazuje się w orzecznictwie ( por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 1952 r. C 1006/52, OSNCK 1953, Nr 3, poz. 75) przepisów artykułu 666 k.p.c. nie stosuje się, jeżeli spadek objął choćby jeden ze spadkobierców, w takim bowiem przypadku ochronę interesów pozostałych spadkobierców zapewniają przepisy art. 199- 205 k.c. w zw. z art. 611- 616 k.p.c. o zarządzie rzeczą wspólną, mające odpowiednie zastosowanie na podstawie art. 1035 k.c., spadkobiercy zaś nieobecnego – art. 184 k.r.o.

Do objęcia spadku nie jest konieczne stwierdzenie nabycia spadku, bowiem według obowiązujących przepisów nabycie spadku następuje z mocy prawa z chwilą jego otwarcia - art. 925 k.c.

Z akt sprawy I (...) tut. Sądu o stwierdzenie nabycia spadku oraz zarejestrowanych oświadczeń w przedmiocie przyjęcia lub odrzucenia spadku wynika, że zmarła U. X. (2) nie pozostawiła po sobie testamentu. W chwili śmierci była wdową. Do grona jej najbliższych spadkobierców ustawowych należą: córka L. G., córka Ł. X. (2), córka Ł. N., syn O. X., syn Ł. X. (1), córka L. X.. Do kręgu dalszych spadkobierców zmarłej należą jej wnuki Ł. G., S. G., Ł. O., X. X., B. N., N. N., F. N..

Co więcej, z akt sprawy wynika również, że w lokalu mieszkalnym położonym w miejscowości (...) zamieszkuje Ł. X. (1), syn spadkodawczyni, który dotąd nie złożył oświadczenia o odrzuceniu spadku. Oznacza to, że spadek został objęty przez jednego ze spadkobierców.

Bezprzedmiotowe jest w takiej sytuacji ustanawianie kuratora spadku, którego głównym zadaniem jest ustalenie okoliczności, pozwalających na wydanie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku i ewentualnie zarząd spadkiem, ale dopiero wówczas gdy ustalony spadkobierca spadku nie obejmie.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 666 § 1 k.p.c. á contrario w zw. z art. 514 § 1 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.

ZARZĄDZENIE

1)  (...);

2)  (...)

S., 13.11.2024 r.